ได้มีโอกาสร่วมประชุมการจัดโครงการมหกรรมเบาหวานโลกของโรงพยาบาลประจำจังหวัดสมุทรสาคร และรู้สึกเป็นเกียรติมากค่ะ  ฉันเพิ่งจะได้มีโอกาสนำภาพขึ้นไพล์ ก่อนก่อนที่ภาพใหม่ในวันพรุ่งนี้จะตามมา ภาพเหตุการณ์ต่างๆที่ผ่านมาก็ต้องการการบริหารจัดการเหมือนกัน ฉันไม่ชอบหมักดองงาน แต่เวลาที่มีน้อยนิดทำให้เกิดการค้างไปหลายคืนจนบูด และทำให้เกิดการลืมบางอย่างลืมต้นกำเหนิดของเรื่อง

วันนี้มีเวลาช่วงนี้เลยรีบๆนำมาบันทึก เป็นการบันทึกด้วยภาพค่ะ

คนยืนเป็นพยาบาลที่เก่งมากเรียกเธอว่าน้องโย่ง เพราะเธอสูง และใจดี เธอทำงานด้วยใจ รักผู้ป่วยเหมือนญาติ ที่ประทับใจเพราะเคยไปนั่งดูเธอทำงาน และเคยเข้าร่วมกิจกรรมค่ายเบาหวาน เห็นการทำงานบริการเอาใจใส่ผู้ป่วยแล้วประทับใจไม่รู้ลืม

 

น้องจุ๊(เสื้อสีฟ้ามีลายดอกไม้) นักสังคมสงเคราะห์ของโรงพยาบาล ผู้ได้ชื่อว่าทำงานด้วยความสุขุม รอบคอบสมกับเป็นนักสังคมมืออาชีพ เป็นอีกตัวอย่างหนึ่งของการทำงาน การควบคุมอารมณ์ การรับฟังเรื่องราวต่างๆของผู้ป่วย ของญาติผู้ป่วยที่ต้องการรับความช่วยเหลือแบบDEEP LISTENING เห็นเธอทำงานแล้วรู้สึกทึ่งมากๆค่ะ

ส่วนน้องเสื้อสีฟ้าอ่อน ไว้ผมยาว  นั่งใกล้ชายผู้สวมเสื้อลายสก๊อตสีน้ำตาลนั่น ยังละอ่อนหน้าตาน่ารัก แต่เธอทำงานเฉียบเนี๊ยบ ดูดีมีคุณค่าเกินค่ะ

คุณจรัล (เสื้อลายสก๊อต)มือจับวาง วางอะไรไว้ตรงไหนก็ดูดีไปหมด

คอยติดตามผลงานได้จากภาพบันทึกบรรยากาศงานค่ะ

พรุ่งนี้จะตามเก็บผลงานของเธอและทีมสุขศึกษาที่น่ารักมาฝากค่ะ

บรรยากาศการประชุม แบบกันเอง แต่ได้งานตามเป้าหมาย โดยมีนพ.วีรศักดิ์ เป็นประธานการประชุม นพ.สิทธิพร เป็นรองประธานการประชุม

พยาบาลศูนย์เบาหวานอีกท่านที่มุ่งมั่นเพื่อการให้ความรู และดูแลผู้ป่วยอีกท่านคือน้องน้ำฝนค่ะ (สวมเสื้อแจ๊คเก็ตสีขาว กุ้นปกสีชมพู)

 

น้องมดเภสัชกรดีเด่นกับน้องเลขามือลิขิตค่ะ เธอพิมพ์รายงานการประชุมได้ละเอียดยิบเลย..เยี่ยมจริงๆ กระซิบบอกนะคะว่าฉันจำชื่อได้ไม่หมดทุกคนหลังจากได้รับการแนะนำให้รู้จักทีมงาน..อายจัง..ขอบ๊อก

ฝักอะไรคะ..ใครทราบบ้าง ..รบกวนช่วยบอกด้วยค่ะ ขอบคุณค่ะ