เคยคิดว่า....การสอนที่ดี ประสบความสำเร็จ เด็กต้องมีความตั้งใจ พร้อมที่จะฟัง เงียบ!!

หลายๆ ครั้งที่สอนแล้วพอใจกับคาบเรียนที่นักเรียนตั้งใจฟัง หงุดหงิดเวลาที่เห็นเด็กบางคนคุย เล่น บางครั้งทำกิจกรรมไหนแล้วเด็กคึกเกินเหตุ ไม่วายที่ฉันจะต้องรีบตัดบท จบกิจกรรม

ประสบการณ์การสอนเด็กย่างเข้าปีที่ ๕ ฉันว่าฉันคุมชั้นเรียนได้ดีทีเดียวหละ ห้องเรียนไม่วุ่นวาย การใช้คำพูดก็ดีถึงจะไม่อ่อนหวานปานน้าผึ้งหยดย้อยซะทีเดียว ฉันสรุปประเด็นได้ชัดเจน เด็กน่าจะจำที่ฉันสอนได้ ก็ฉันย้ำแล้วย้ำอีกตั้งหลายครั้ง

ตอนที่ย้ายมาสอนโรงเรียนนี้ใหม่ๆ ได้มารู้จักการทำ Port’ AAR (After Action Review) ก็ไม่ได้รู้สึกอะไร เขา (ที่ไม่รู้เหมือนกันว่าใคร) ให้ทำก็ทำ

ทำไป ครั้งที่ ๑ ก็งั้นๆ เด็กตอบอะไรก็เขียนไป ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากเท่าไหร่

ครั้งที่ ๒ ไม่เห็นจะต่างอะไรกับครั้งที่ ๑

ครั้งที่ ๓ ทำไปจะได้อะไร (คิดนะ) แต่ก็ทำ เพราะ เขา (อีกแล้ว) บอกให้ทำ

จะถือว่าเป็นโชคดีของฉัน หรือโชคดีของเด็ก ก็คงไม่มีใครรู้หรอก ฉันก็ได้เห็นข้อดีของการทำ AAR ในการทำครั้งที่ ๔ นี่หละ

เพียงเพราะแค่ฉันชวนเด็กๆ คุยว่า “กิจกรรมไหนที่หนูชอบ” ซึ่งก็ยังไม่วายแอบเตรียมคำตอบไว้ในใจว่า “ภาคสนาม” ต้องมีเด็กตอบกิจกรรมนี้แน่ๆ ตามสไตล์ของครูที่มีกรอบ แล้วเอากรอบไปครอบเด็กไว้ โดยที่ตัวเองก็ไม่ได้รู้สึกตัว...ว่ากำลังล้อมกรอบให้เด็กอยู่

เพราะฉันหวังจะได้ยินคำตอบที่ฉันคิดเอาไว้ คำตอบที่ ๑ ก็แล้ว คำตอบที่ ๒ ก็แล้ว จนคำตอบที่ ๓, ๔ , ๕ ทำไมยังไม่มีเด็กตอบกิจกรรมภาคสนามซะที ตอบกันแต่กิจกรรมที่ฉันจัดให้พวกเขาในห้อง

“ผมชอบกิจกรรมเสือจับกระต่าย มันตื่นเต้น เหมือนผมเป็นกระต่ายจริงๆ”

“ผมชอบตอนคุณครูเอาจิ้งจกมาให้ดู มันเปลี่ยนสีจริงๆ”

“หนูชอบกิจกรรมเล่นละคร ห่วงโซ่อาหาร ตอนคิดละครกับเพื่อนสนุกมาก”

“ผมชอบกิจกรรมแย่งสีเทียน เพราะสอนให้ผมรู้จักการแบ่งปัน”

“หนูชอบกิจกรรมที่ครูให้วาดรูปต่อๆ กัน มันทำให้หนูรู้ความรู้สึกของเพื่อน”

“มันไม่มีชื่อกิจกรรมนี่คะ หนูลองตั้งชื่อกิจกรรมให้นะคะ”

แปลกใจ คาดไม่ถึง คงเป็นความรู้สึกตอนนั้น ทาไมเด็กๆ นึกถึงกิจกรรมที่ทำในห้องเรียนได้ก่อนกิจกรรมภาคสนาม ทั้งที่เพิ่งผ่านพ้นการไปภาคสนามมาเมื่อไม่นาน

บางกิจกรรมที่เด็กตอบ ฉันพาเล่นไปตั้งแต่ต้นเทอม ไม่น่าจะจำได้แท้ๆ

ฉันคิดว่า เด็กไม่ได้อะไรหรอก ก็เล่นคุยกันเสียงดัง

ฉันคิดว่า มันก็แค่กิจกรรมที่จัดเพื่อนำไปสู่เนื้อหา ไม่ใช่สรุปประเด็นซักหน่อย

ฉันคิดว่า กิจกรรมมันสั้นนิดเดียว จะจำอะไรได้ ยังไม่ได้สอน

ฉันคิดว่า .........................

ฉันคิดว่า .........................

 

เด็กคิดว่า เป็นเสือสนุกได้เป็นผู้ล่า เป็นกระต่ายน่ากลัว ต้องหนีเสือเดี๋ยวถูกเสือจับไปกิน

เด็กคิดว่า แปลกดีนะจิ้งจกเปลี่ยนสีตามสีกระดาษได้ด้วย

เด็กคิดว่า กิจกรรมสนุก ได้คุยกับเพื่อน ได้คิดเอง

เด็กคิดว่า กิจกรรมนี้ทำให้เขารู้สึกรักเพื่อน

เด็กคิด เด็กคิด เด็กคิด

ในที่สุด ฉันก็ได้รู้ว่า “เด็กคิด” กับ “ฉันคิด” มันไม่เหมือนกัน “เด็กจำ” ได้มากกว่าที่ “ฉันจำ” และ “เด็กรู้สึก” ไม่เหมือนกับที่ “ฉันรู้สึก”

เด็กชอบ คุย เล่น แสดงความคิดเห็น

ฉันชอบ ให้เด็กเงียบ ตั้งใจฟังฉันพูด

คำตอบของเด็กๆ ในวันนั้น ไม่ได้ตอบเพื่อเอาใจฉัน ไม่ได้บอกว่ากิจกรรมในห้องดีกว่าภาคสนาม แต่คำตอบเหล่านั้นบอกกับฉัน ครูของพวกเขา ว่า

“หนูกำลังเรียนอยู่นะ เรียนรู้ และจดจำ ถึงคุณครูจะคิดว่าหนูเล่นก็เถอะ”

ประสบการณ์ ๕ ปีของฉัน เพิ่งจะเริ่มนับหนึ่งเอาเมื่อวันที่ทำ Port’ AAR วันนั้นนั่นแหละ

 

 

                                                            คุณครูหนูแดง - ชนานันท์  มกุลพานิช 

                                 ประสบการณ์ที่โรงเรียนเพลินโรงเรียนเพลินพัฒนา : ๗ เดือน