สิ่งที่เป็น "นามธรรม" ทั้งหลายทั้งปวง จะมีอิทธิพลเหนือจิตใจเรา ก็ต่อเมื่อเราเปิดรับให้เขาเข้ามาสู่ใจตน

คนสมัยก่อนหรือแม้แต่คนบางชนเผ่าในสมัยนี้ ยังคงมีความเชื่อเรื่องภูมิผี ปีศาจ เจ้าป่าเจ้าเขา สิ่งสมมติต่าง ๆ ... ว่าเป็นเทพยดาที่คอยคุ้มครองปกปักรักษาให้พวกเขาอยู่เย็นเป็นสุข ... จึงจัดพิธีกรรมบวงศรวง เพื่อเป็นการสักการะบูชาเหล่ามวลเทพที่ตนเคารพ ... เหล่านี้เกิดจาก "ความเชื่อ ความศรัทธา" ...

เมื่อกล่าวถึง "ความเชื่อ ความศัทธา" ที่อยู่ในรูปของ "นามธรรม" ... นามธรรม เป็นสภาพของการรับรู้ การระลึกนึกคิด ความรู้สึกต่าง ๆ ... การเข้าถึงสิ่งเหล่านี้ คงไม่ผิดเพี้ยนอะไรกับการเปิดรับฟังคลื่นเสียงจากวิทยุ ... หากไม่เปิดรับ เราคงไม่สามารถรับรู้หรือไม่แม้แต่จะเข้าถึงสิ่งที่เขาสื่อสิ่งที่เขาพูดได้ ...  เช่นเดียวกับนามสมมติที่เรียกว่า "ความเชื่อ ความศรัทธา" ... หากเราไม่เปิดรับเข้ามาสู่ใจตนแล้ว ... ก็คงไม่เกิดความเชื่อ ความศรัทธาเป็นแน่แท้ ... เมื่อไม่เปิดรับ ไม่เปิดใจแล้ว เผลอ ๆ อาจกลายเป็นความลบหลู่ว่างมงาย ... เกิดความเชื่อว่าสิ่งเหล่านั้นไม่มีอยู่จริงในโลกใบนี้ก็เป็นได้ ... ก็เพราะความจริงแล้วสิ่งเหล่านี้เป็นเพียง "นามธรรม" เป็นนามสมมติที่จิตปรุงแต่งขึ้นมาเท่านั้นเอง ... แต่ใช่ว่าสิ่งที่มองไม่เห็นสัมผัสไม่ได้นั้นจะไม่มีอยู่จริง อาจจะมีหรือไม่มีก็เป็นได้ ... ทั้งนี้ ขึ้นอยู่กับความเชื่อ ความศรัทธา ... เมื่อพิจารณาดูจึงเห็นว่า ความเชื่อ ความศรัทธา ในสิ่งที่มองไม่เห็น สัมผัสไม่ได้นั้น เกิดจากการเปิดรับ เปิดใจให้เข้ามา เราจึงเข้าถึง และเมื่อเข้าถึง จึงเชื่อว่าสิ่งนั้นนี้ "มีอยู่จริง" ... ก่อเกิดเป็นความเชื่อ ความศรัทธา กราบไหว้บูชาสืบไป ...

เพราะเหตุนี้ สิ่งที่เป็น "นามธรรม" ทั้งหลายทั้งปวง จะมีอิทธิพลเหนือจิตใจเรา ก็ต่อเมื่อเราเปิดรับให้เขาเข้ามาสู่ใจตน ... สิ่งเหล่านี้จะดับสูญไปจากใจเรา ก็ต่อเมื่อเราปิดประตู ไม่เปิดรับเขาเข้ามา เขาก็ย่อมเข้าไปไม่ถึงใจเรา ... เฉกเช่นเดียวกับ "ความกลัว ... ความทุกข์"  ฉันใดก็ฉันนั้น ... "ขอความสุข จงมีแด่ท่านทั้งหลายด้วยเถิด" ...

ภาพจาก Internet 1 และ Internet 2