ข้อคิดเตือนใจ การใช้บริการแท็กซี่

การใช้บริการรถสาธารณะที่น่ากลัวอันดับต้นๆคือ รถแท็กซี่  ผู้เขียนเองเวลาเดินทางเข้า กรุงเทพฯใช้บริการบ่อยมาก เนื่องจากมีสัมภาระอย่างเช่นกระเป๋าเดินทางจึงไม่สะดวกที่จะใช้บริการรถอื่นๆ ปกติก็ใช้บริการรถสาธารณะทุกรูปแบบ ขึ้นอยู่กับสถานการณ์ ทั้งรถไฟฟ้า  รถไฟฟ้าใต้ดิน รถเมล์ รถตู้  รถตุ๊ก-ตุ๊ก  รถมอเตอร์ไซด์ เรือด่วนและเรือข้ามฟาก  ระยะนี้มีข่าวคราวเกี่ยวกับภัยจากแท็กซี่จึงต้องระแวด-ระวังเป็นพิเศษ โดยเฉพาะสาวๆที่ต้องเดินทางเพียงลำพัง

   

ประสบการณ์ที่ทำให้ใจเต้นตุ๊มๆต่อมๆ ล่าสุดคือเมื่อช่วง ๓ ทุ่มของค่ำคืนวาน(๖ พ.ย.)  คนขับแท็กซี่ทักทายว่า  กระเป๋าท่าทางจะหนัก  คุณขนท่อนไหนของร่างกายหั่นใส่กระเป๋าเดินทางมาล่ะครับ  ตอบไปว่าไม่หนักหรอกเบาๆ เอง  ถูกทดสอบต่อด้วยคำถามที่ว่า ราชปรารภ ๑๔ มันอยู่ด้านซ้ายหรือขวาของประตูน้ำ  งานนี้ก็ต้องพูดคุยถึงเรื่องทิศทาง ฟังๆแล้วดูเหมือนว่าจะสื่อกันไปสู่ทิศทางเดียวกันยาก  เลยตัดบทว่า คุณขับไปแล้วกันใกล้ๆถึงฉันจะบอกเองว่าเลี้ยวซ้ายหรือขวา  คนขับเผลอเลี้ยวไปทางสะพานควายแทนที่จะตรงไปสู่ทางดินแดง เนื่องจากมัวพูดคุย  จึงแก้ตัวว่า เดี๋ยวผมพาไปทางลัดแล้วกัน ลัดเลาะไปทางซอยด้านหลังสถานีโทรทัศน์สีช่อง ๗  มองดูเปลี่ยวเหมือนกัน ระหว่างนั้นมีโทรศัพท์จากภรรยาเขาโทรฯเข้ามา  เขาตอบว่ากำลังพากิ๊กไปส่งแค่นี้ก่อนแล้วกัน แล้วบ่นว่า  บอกตรงๆก็ไม่เชื่อ เลยพูดไปแบบนั้นแหละ  คุยโอ่เรื่องนั้น-เรื่องนี้ให้ฟัง แถมเลี้ยวลดไปสู่เรื่องที่มีผู้โดยสารชวนไปเที่ยวนอกเส้นทางแล้วไปลงเอยกันที่โรงแรม  โชคไม่ดีจริงๆที่ต้องมารับฟังเรื่องเหล่านี้บนเส้นทางที่ไม่คุ้นเคยยามค่ำมืดจากคนขับที่ไม่น่าไว้วางใจ  แต่ต้องตั้งสติและทำทีว่าฉันรู้จักเส้นทางเหล่านี้เหมือนกัน
 
   
         

ภรรยาโทรฯมาอีก ๑ รอบ  เขาบอกไปว่า  เออๆ กำลังขับรถ  ทำงานอยู่  ในที่สุดก็ขับมาสู่ทางแยกสุทธิสาร เฮ้อโล่งอก  ขณะที่รถผ่าน ถนนราชปรารภ 
 คนขับแท็กซี่: ตกลงคุณอยู่ด้านซ้ายหรือขวา 
 ผู้เขียน: เดี๋ยวนะขอดูชื่อซอยก่อน 
คนขับแท็กซี่: (หัวเราะเสียงดัง)  แสดงว่าคุณก็ไม่รู้จักทาง  รู้อย่างนี้ผมพาคุณไปลาดกระบังดีกว่า
ผู้เขียน: (เผอิญเหลือบเห็นป้ายซอย ราชปรารภ ๒๒ ด้านซ้ายมือ) ซ้ายซินี่มันราชปรารภ ๒๒ ไล่ลงไป ๒๐  /๑๘ พอถึง ๑๔ คุณก็เลี้ยวเข้าซอยได้เลยแค่ ๕๐ เมตร 
คนขับแท็กซี่:  ไม่ใช่ ๑๔ หรอก  คุณอย่าเถียงซิ มันต้องซอยหมอเหล็ง  เดี๋ยวผมไม่จอดให้ลงนะ  ขอเบอร์โทรฯด้วยนะ ไปเที่ยวพัทยากันไหม   
ผู้เขียน: ไปบ่อยแล้วหล่ะ  และไม่ว่างด้วย 
คนขับแท็กซี่: ไปวันอื่นก็ได้   
ผู้เขียน:    เดี๋ยวนะเลี้ยวเข้าซอยตรงนี้เลย  นั่นไงคุณเห็นป้ายน้ำเงิน-เหลืองด้านบนไหม  
คนขับแท็กซี่:   โห   คุณเป็นคนชั้นสูงนี่เอง (อาคารมันสูง)

  
   
มีข้อคิดเตือนใจ ยามต้องใช้บริการแท็กซี่ฝากไว้ดังนี้ค่ะ
 ๑  ควรตรวจสอบก่อนรถขึ้นว่า คนขับรถรู้จักจุดหมายปลายทางที่จะไปไหม  ไปถูกไหม  ถ้าเขาลังเล ไม่แน่ใจ ควรเปลี่ยนเป็นคันใหม่ที่รู้จักเส้นทาง

๒  เมื่อขึ้นไปนั่งบนรถแล้ว ควรโทรศัพท์บอก พ่อ-แม่/ ญาติ/เพื่อนหรือคนรู้จัก เกี่ยวกับหมายเลขป้ายทะเบียนรถ ชื่อคนขับ สีของรถ กล่าวด้วยเสียงที่ดังให้คนขับรถได้ยินด้วย  หากเขาคิดจะทำสิ่งไม่ดีจะได้ไม่กล้าทำ

๓  ควรนั่งเบาะหลังคนขับ แทนการนั่งด้านหน้า เพื่อไม่ให้เป็นเป้าสายตาที่สังเกตหรือวางแผนได้ และง่ายต่อการเปิดประตูรถหนีเมื่อเกิดเหตุการณ์ไม่ดีเกิดขึ้น

๔ เมื่อถูกซัก-ถาม  พูดคุย ควรพยายามตัดบท  ตอบคำถามเท่าที่จำเป็น ไม่ควรบอกข้อมูลใดๆ เพราะจะสามารถนำไปประเมินวางแผนก่อสิ่งต่างๆที่เป็นภัยต่อตนเองได้

๕ หากใช้บริการรถแท็กซี่บริเวณสถานีขนส่ง ให้ไปขึ้นรถที่จุดบริการแท็กซี่เพราะเขาจะมีการบันทึกหมายเลขทะเบียนรถเมื่อรถจ่ายเงินค่าธรรมเนียม ๑๐บาท  ไม่ควรขึ้นรถแท็กซี่ที่มีคนเดินมาสอบถามหาผู้โดยสาร เพราะพวกนี้จะไม่ยอมกดมิเตอร์ทั้งๆที่ตกลงก่อนหน้านี้จะใช้วิธีเหมาจ่าย และตรวจสอบยากหากมีปัญหาเกิดขึ้น

๖ หลีกเลี่ยงการเดินทางกลางคืน ยอมเสียเวลาเดินทางกลางวันแทน

๗ แต่งกายให้รัดกุม ไม่ส่อไปทางยั่วยุกามารมณ์


         
  ชีวิตในสังคมปัจจุบันมีความปลอดภัยค่อนข้างต่ำ  เพื่อไม่เป็นการประมาทควรดูแลปกป้องตนเองในระดับเบื้องต้น...ไว้ก่อนก็ดีนะคะ
(ภาพวาดสีน้ำมันและสีน้ำสวยๆ โดยอาจารย์ทวีศักดิ์  รักษ์ชน)