การเรียนรู้ครั้งที่สองสำหรับรุ่นที่หนึ่ง ของโรงพยาบาลสุวรรณคูหา...

เป็นการนัดหมายที่ห่างกับครั้งแรกตามที่คนหน้างานบอกว่าห่างกันหนึ่งเดือนกับอีกสองวัน ช่างเป็นการนับจำนวนวันที่ทำให้รู้สึกได้ว่ามีการรอคอย กิจกรรมการเรียนรู้เช่นนี้ ข้าพเจ้านั้นออกจากบ้านพักที่ขอนแก่นประมาณหกโมงเช้า ขับรถสบายๆ กะว่าถึงสุรรณคูหาประมาณเก้าโมง...

อากาศยามเช้าดี ... การเดินทางที่มุ่งหน้าสู่ขุนเขาและดินแดนแห่งพื้นที่ที่เต็มไปด้วยพระนักปฏิบัติภาวนา เพียงแค่น้อมระลึกถึงก็รู้สึกถึงใจที่ชุ่มฉ่ำเย็น....

เมื่อถึงที่หมาย...พบว่ามีคนหน้างานมานั่งรออย่างประปราย... ข้าพเจ้าได้รับการต้อนรับด้วยผ้าพันคอและหมวกที่ถักทอร่วมกันของทีมหน้าที่มีจิตมุ่งมั่นปรารถนาที่อยากจะแบ่งปันให้ อ.กะปุ๋ม การเตรียมห้องพักที่เรียบง่ายหากแต่ซึมซับได้ว่ามีความใส่ใจในรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ... เหมือนเป็นการเดินทางที่ได้กลับมาพบกับเครือญาติในแถบนี้...

เราเริ่มกิจกรรมการเรียนรู้ด้วยการกำหนดเป้าหมายว่า "วันนี้เราจะร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันอย่างไร มีเป้าหมายเป็นเช่นไร"

  •  
    • เราเริ่มด้วยการประเมินภูมิรู้ของทุกคน ในห้วงหนึ่งเดือนกว่าที่ผ่านมาว่ามีการเรียนรู้อย่างไรบ้างในเรื่อง R2R มีความเชื่อมโยงหรือมามีบทบาท หรือสัมพันธ์ปรากฏจริงในวิถีชีวิตการทำงานอย่างไรบ้าง
    • จากนั้นเราก็มาฝึกกระบวนการคิด และการสะท้อนออกมาเป็น "ภาพแห่งความคิด = Mental Model"
    • จากภาพความคิดดังกล่าวนั้น เรามาเชื่อมโยงร้อยเรียงให้ชัดเจนขึ้นในส่วนของ Research Methodology แล้วนำย้อนกลับมาสู่การออกแบบ Research Design ของแต่ละคนที่เสนอ R2R หน้างาน
    • จากนั้น... นำไปสู่การสร้างเครื่องมือในการเก็บข้อมูล...และออกแบบว่าจะเก็บข้อมูลอย่างไรบ้าง

หนึ่งเดือนจากการเรียนรู้ R2R ที่ผ่านมานั้นถอดบทเรียนออกมาได้ว่า...

ในคนหน้างานนั้นเริ่มมีการกระตุ้นต่อม เอ๊ะ! มากขึ้น ดั่งเช่นในการวิถีการทำงานมีการเริ่มสังเกตและตั้งคำถามต่อกระบวนการทำงานของตนเองมากขึ้น

มีภาพของความคิด (Mental Model) ต่อการมองงานตนเองอย่างใคร่ครวญและถี่ถ้วน มากกว่าเมื่อก่อนที่เป็นสภาพการทำงานแบบไปวันๆ แต่ ณ วันนี้เริ่มคิด เริ่มมอง และเริ่มค้นหาแล้วล่ะว่างานที่ตนเองทำนั้นจะพัฒนาไปอย่างไร และดำเนินไปเป็นเช่นไร

สะท้อนได้ว่าคนหน้างานต่างๆ เหล่านี้มี "ความใส่ใจ" มากขึ้น

มองเห็นปัญหาและเชื่อมโยงไปสู่การค้นหาเหตุปัจจัยต่างๆ อย่างรอบด้านมากขึ้น

มีการหากระบวนการแก้ไขปัญหาชัดเจนขึ้น...

หนึ่งเดือน...ที่ผ่านมาข้าพเจ้ารู้สึกพึงพอใจอย่างยิ่งต่อความที่ปรากฏ และเห็นพัฒนาการแห่งการเรียนรู้ที่เป็นการเรียนรู้ด้วยจิตด้วยใจ...พร้อมก้าวเดินไปสู่การทำงานเพื่อผู้อื่นของคนหน้างานสุวรรณคูหานี้...

 

๕ พฤศจิกายน พ.ศ.๒๕๕๒

 

ภาพจากครั้งก่อน...เมื่อประมาณหนึ่งเดือนห่างจากครั้งที่สอง