คนเรานั้นเกิดการกระทำบางอย่างที่ทำให้เราเหมือนคนไร้สติ ทำไปได้

เมื่อไม่นานมานี้ได้จัดกิจกกรรมขึ้นให้กับนักศึกษา  หลังจากร่วมกิจกรรมเสร็จสิ้นแล้ว  ก็ได้จัดให้มีการฉลองรางวัลเกิดขึ้น

มีบางคนนึกสนุกได้ร่วมฉลองไปล่วงหน้าแล้วตั้งแต่ตอนเที่ยง  กิจกรรมก็ยังไม่เสร็จเรียบร้อยดี

ถึงเวลาตอนเย็นหลายคนเริ่มมีเสียงดัง สนุกสนานตามประสา ร้องรำทำเพลง จนกระทั่งดึกมากแล้ว ก็เห็นว่าควรถึงเวลาที่ต้องเลิก  แยกย้ายกันไป  บ้านใครบ้านมัน

ก็ช่วยกันตามหาพี่คนนึงที่หายไป....นานแล้วเป็นเวลาหลายชั่วโมง

รถก็ยังจอดอยู่ที่เดิม....แล้วไปใหน

ก็พี่บอกว่าจะกลับบ้าน....

ไปถึงที่บ้านก็ไม่มี ....ภรรยาบอกว่ายังไม่ได้กลับมา

แล้วแกหายไปใหน....ชักจะวุ่นวาย....และเป็นกังวล

กลับไปหากันใหม่.....รอบๆบริเวณสำนักงาน

อ้าว....มานอนบนต้นไม้นี่เอง

ถามไปว่ามาทำอะไรตรงนี้

แกบอกว่าอย่ามายุ่ง....จะขับรถกลับบ้าน

ท่าที่พี่แกทำคือ....กางขาออก  ยื่นมือไปข้างหน้า  สวมหมวกกันน็อค นั่งบนต้นไม้หัวทิ่มไปข้างหน้า

ทุกคนตกใจมาก...หากไม่มีใครไปตามหาแกพบ

ป่านนี้คงไม่เหลือแล้ว

โถ.....ทำไปได้