หนังสือ Vegetable Dyeing ที่ฟรานเพื่อนชาวอเมริกันให้มาเป็นตำราการย้อมสีธรรมชาติเล่มแรกที่ดิฉันให้เวลาศึกษาอย่างจริงจัง เมื่ออ่านดูแล้วก็รู้จักและเข้าใจกระบวนการขึ้นมาก แต่อย่างไรก็ตามเมื่อเราได้ใช้สูตรในตำรามาย้อมและทดลองนอกครูไปบ้างตามประสาคนช่างสงสัยอย่างดิฉัน เราก็ได้ค้นพบอะไรอีกหลายอย่างที่ตำราไม่ได้กล่าวถึง
จากตำราย้อมสีธรรมชาติของฝรั่ง ดิฉันได้ความรู้ว่าสีจากวัสดุธรรมชาตินั้นโดยตัวมันเองจะไม่ติดเส้นใยอย่างถาวร จึงต้องอาศัยตัวช่วยให้เส้นใยติดสีที่เรียกว่า mordant ซึ่งก็ได้แก่ สารส้ม จุนสี สนิมเหล็ก เป็นต้น โดยในขั้นตอนย้อม เราจะใช้วิธีต้มเส้นใยกับ mordant ชนิดใดชนิดหนึ่งก่อน หรือระหว่างหรือภายหลังการย้อมสีก็ได้ ซึ่ง mordant เหล่านี้ก็จะมีคุณสมบัติของมันเอง คือ สารส้มจะรักษาสีเดิมของสีย้อมธรรมชาติไว้ จุนสีจะใช้ได้ดีกับสีย้อมโทนสีเหลืองและเขียว ส่วนสนิมเหล็กก็จะช่วยทำให้สีย้อมเข้มขึ้น เป็นต้น และเมื่อย้อมแล้วต้องการให้สีติดทนทานในตำราฝรั่งบอกให้ใส่ cream of tartar และเกลือแกงลงไปในขั้นตอนสุดท้ายของการย้อมด้วย นอกจากนี้ในตำรายังบอกถึงคุณสมบัติที่แตกต่างกันของการย้อมสีธรรมชาติกับเส้นใยจากพืช เช่นฝ้าย หรือลินิน และเส้นใยจากสัตว์ เช่น ไหม หรือ ใยขนสัตว์ พร้อมมีภาพประกอบให้ดูด้วย
สวัสดีค่ะอาจารย์ เพิ่งจะได้มีโอกาสเดินทางมาถึงบล็อกของอาจารย์
อ่านหลายๆตอนติดกัน จินตนาการตามไปด้วย เห็นความรัก ความสนใจในทุกรายละเอียด ความพากเพียรเรียนรู้ มุ่งมั่นของอาจารย์แล้วชื่นชมมากค่ะ
เสียดายมากที่ไม่ได้ไปร่วมทริปกับอาจารย์ องค์ความรู้ภูมิปัญญา ความรู้และประสบการณ์ที่ผ่านการทำจริงของอาจารย์สักวันคงออกมาเป็นหนังสือใช่ไหมคะ เพื่อจะได้มีการเผยแพร่ให้กว้างขวางนะคะ