มีเวลาเมื่อไหร่ ผมจะไปถ่ายภาพอย่างที่ใจชอบ เย็นวันนี้ก็เช่นกัน หลังเห็นท้องฟ้าใส เมฆไม่มาก คว้ากล้อง คว้ามอเตอร์ไซด์ มุ่งหน้าไปยังถนนเลี่ยงเมือง เป้าหมาย คือ สะพานข้ามแยกบ้านกร่าง 

ที่นี่ผมขับรถลอดใต้สะพานทุกวัน ทั้งเช้าและเย็น ไปโรงเรียนต้องไปเส้นนี้ เวลาไม่เคยคอยใคร ฤดูกาลผันผ่าน ใกล้หนาวเข้า ดวงอาทิตย์เคลื่อนมาทางซ้ายมากขึ้นเรื่อยๆ นึกไว้ว่าถ้าตรงพอดี หรือเข้าใกล้มากๆ มาถ่ายสะพานนี้เป็นแบบ น่าจะใช้ได้เลย 

รีบบึ่งมอเตอร์ไซด์คันเก่าจากบ้าน เห็นแสงเหลืองเข้มลอดใต้สะพานมา เกิดเงาเสา ทอดยาวแจ่มชัด แสงเงาเน้นรูปทรงเสาและสะพานให้งดงามขึ้น อย่างน่าประหลาด 

ผ่านที่นี่อยู่ทุกวัน แต่ไม่เห็นสะดุดตาอย่างเดี๋ยวนี้เลย คงเป็นเพราะมาโรงเรียนช่วงเช้า แสงเงาไม่ใช่อย่างนี้ เวลากลับอีก แม้จะเป็นเวลาเย็น แต่ก็หันหลังให้มุมนี้เสีย..เป็นเหตุที่คิด น่าจะสวยเพราะแสงเงา 

เกี่ยวกับการเห็นวัตถุ ความรู้ทางวิทยาศาสตร์ที่พอมี ว่ากันว่า เกิดจากแสงตกกระทบวัตถุ สะท้อนเข้าจอตา แปลเป็นภาพในสมอง ฉะนั้น จะเห็นวัตถุมีลักษณะอย่างไร ก็ขึ้นกับลักษณะแสงสะท้อน แสงจะสะท้อนในลักษณะใด ก็ขึ้นอยู่กับวัตถุ แสงจึงสำคัญมากที่ทำให้คนเรามองเห็น และมองเห็นอย่างไร 

มีแสงก็มีเงา วัตถุกั้นแสงมิให้ผ่าน ทำให้เกิดเงา เงาจะเน้นรูปทรงหรือพื้นผิวของวัตถุให้เด่นชัดขึ้น กลม เหลี่ยม เรียบ หรือขรุขระ 

โดยสรุป การที่คนเราจะเห็นวัตถุ รูปทรง หรือพื้นผิว มีลักษณะอย่างไรนั้น ขึ้นอยู่กับแสงและเงาเป็นสำคัญ ทั้งๆที่ความจริง แสงและเงาก็ไม่เห็นจะเกี่ยวข้อง หรือเป็นญาติพี่น้องฝ่ายไหนกับวัตถุเลย แต่กับมีอิทธิพลมาก อย่างไม่น่าเชื่อ 

แปลกไหมครับ ไม่ว่าวัตถุนั้นจะมีรูปร่างหน้าตางดงามสักเพียงใด แต่ถ้าไม่มีแสงและเงาแล้ว เราก็มิอาจเห็นความงามของวัตถุนั้นได้..คล้ายชีวิตคนเรา ยังไงไม่รู้