ปิดเทอม...แต่ไม่ปิดใจ...จึงคว้าหัวใจใส่กระเป๋า  แบกเป้เดินทางไกล ตามหาหัวใจอีกสักครั้ง...กับการเดินทางไกลคนเดียว...ถึงจะดูเหงาไปสักหน่อย...แต่ก็ได้อีกอรรถรถหนึ่งของการเดินทาง....

 

 บ้านไม้เก่าๆบนถนนมริมโขง 

 

 

 

คิดถึง ณ เชียงคาน ร้านตเส้นให้แหลก ....(นวดประคบสุนไพร)  ยามราตรีกาล

เนื่องจากเทียนน้อยไปถึงเชียงคานก็ค่ำแล้ว...เลยเจอบรรยากาศสบายๆเงียบๆ

 ท้องฟ้ายามรุ่งเช้า ริมแม่น้ำโขง

 ตะวันค่อยๆคืบคลานสู่ผืนฟ้า

 

 

 

 

ริมน้ำโขง  เชื่อมโยงฝั่งไทยลาว  ทางสำหรับปั่นักรยานชมโขงยามฟ้าสาง...

 

ขนมจีนน้ำแจ่ว...อาหารวัฒนธรรม จากเมืองลาว สู่ เมืองคาน