เช้านี้ตื่นมาทำธุระในวิถีแห่งชีวิตตามปกติ 

อากาศท้องฟ้าแห่งท้องทุ่งสดใสชื่นบาน

ในท้องนาต่างคลาคล่ำไปด้วยหมู่นก

ที่ออกมาหากินตามวิถีของมัน

นกเหล่านั้นต่างร่ายรำหยอกล้อกันอย่างสนุกสนานตามประสาแต่ละชนิด

มองดูแล้วพลอยให้ใจนี้ได้รับความอิ่มเอิบใจตามไปอย่างแช่มชื่น

บางคราครั้งหรือทุกครั้งคราก็ว่าได้ที่เราเป็นทุกข์เป็นร้อนมาสุมอยู่ในใจ

เพราะเรามักเก็บความไม่สบายใจมาหล่อเลี้ยง

เก็บเป็นสมบัติส่วนตัวอย่างรู้เท่าไม่ถึงการณ์ 

 เหตุมาจากถูกอารมณ์ฝ่ายที่เราไม่ชอบใจมากระทบเข้า

แต่เมื่อเกิดแล้วควรที่จะรับมาเพื่อพิจารณา

แล้วหาวิธี  ปล่อย  ปละ  ละ  วาง  มันลงเสีย

อย่าเก็บมาเลี้ยงไว้ให้ช้ำใจ  เพราะมันเป็นศรัตรูหรือมาร

ที่คอยออกมาก่อกวนใจก่อกวนประสาทอยู่เนืองๆ  

เลี้ยงความไม่สบายใจไว้นานเข้าจนเคยชิน

ทำให้เป็นอุปสรรคขวางกั้นสติปัญญาจนมืดมน

เศร้าหมองในหทัยอย่างหลีกไม่ได้   

ดังนั้นจงฝึกหัดปรับปรุงแก้ไขใจอยู่ตลอดเวลา

ทั้งก่อนทำและที่กระทำอยู่แม้สิ่งที่ทำเสร็จแล้ว 

จงทำใจให้แช่มชื่นเบิกบานกับสถานการณ์นั้นๆให้จงได้ 

มีชีวิตอยู่ด้วยความเบิกบานใจ

ดังดอกไม้ที่แย้มบานคอยรับหยาดน้ำค้างยามเช้าอันงดงาม

..Enjoy  living  อยู่ทุกเมื่อเชื่อวันเพราะชีวิตนี้ต้องเดินทางต่อไป..

ธรรมะสวัสดีขอรับ..