โคลงบทนี้แต่งเพื่อลงในหนังสือที่ระลึกถึงพี่ใหญ่สำหรับแจกในงานวันฌาปนกิจพี่ใหญ่ กฤษฎา ยาสมุทร
ถึงพี่ใหญ่
กฤษฎาลาลับแล้ว ชีวิน
มวลมิตรไร้สัญชาติถวิล ร่ำไห้
ฝากผลงานเพื่อแผ่นดิน ประโยชน์ มวลชน
ดุจมณีหยาดฟ้าไซร้ เด่นไร้หมองมัว
สายพิรุณโปรยปราย สู่ดิน
ดุจน้ำตาฟ้าหลั่งริน สะอื้น
ขอผลบุญส่งวิญ- ญาณสู่ สุคติ
สถิต ณ วิมานระรื่น เพริศแพร้วอำไพ
จากน้องโอ๊ต ม.ธ. (คนที่ไปเปลี่ยนรองเท้าที่ท่าพระจันทร์)
