การกำจัดกิเลสในใจเราก็เหมือนการเก็บขยะ มีสติก็เก็บแยกกอง ๆ ไว้รอทิ้ง แต่พอขากสติ ทั้งของใช้ได้ ของใช้ไม่ได้ก็รวมกันเละไปหมด

วันหยุดยาวนี้หนูมีโอกาสไปทำโรงทานข้าวผัด ร่วมกับครอบครัวและแม่ค้าในตลาด สนุกสนานในการขายข้าวกล่อง แลกกับความสุขในใจ หนูกับพี่ชายยืนขายกันหน้าร้าน ลูกค้ามาไม่ขาดสาย ไม่นานข้าวผัดก็หมดลงอย่างรวดเร็ว เรามองหน้ากันแล้วก็ยิ้ม อย่างมีความสุข

          เสร็จงานก็เริ่มสำรวจโรงทานอื่น ๆ หาอะไรทานเพื่อทำบุญ เพราะมีคนให้ก็ต้องมีคนรับ งานนี้เหมือนมีโอกาสมันหัดให้ ๆ เป็น หัดรับให้เป็น นั่งทานน้ำอยู่ แว๊บไปเห็นถุงขยะ เต็มไปด้วยกล่องโฟมและสิ่งอื่น ๆ จึงขออนุญาตแม่ ไปจัดการขยะ แม่เอ่ยอนุญาต

          หนูคว้าถุงพลาสติกในร้านโรงทาน ค่อย ๆ แยก โฟม แก้ว ช้อนพลาสติก ขยะเปียก ตั้งใจทำก้มหน้าก้มตาทำไปเรื่อย ๆ หลายคนก็เดินมาทิ้งโดยไม่ดู ใจชั่ว ๆ ของหนูตะโกนในใจออกมาว่า

      “ไม่เห็นเหรอค่ะ หนูแยกอยู่ ช่วย ๆ กันหน่อยดิ”

ได้แต่ถอนหายใจก้มหน้าก้มตาแยกไป แรก ๆ ก็แค่หยิบโฟมหยิบแก้วแยกออกไปเรื่อย ๆ

ที่ทำไม่ใช่ไม่รู้สึกรังเกียจนะคะ รู้สึกรังเกียจมากเหมือนกัน แต่ก็อดทน เฮอะ ๆ ก็ตั้งใจอยากให้ขยะมันมีประโยชน์บ้าง ให้ตนเองพอมีประโยชน์บ้าง ก็คนมันจนเหนาะ ไม่มีเงินมาทำบุญมาก ขอใช้แรงทำบุญละกัน อะว่ากันไป

พอค่อย ๆ ลึกลงไปในก้นถุงดำ มีเศษอาหาร เทท่วมอยู่เต็ม ต้องเอามือโกย เส้นหมี่ เส้นก๋วยเตี๋ยว ออกมาจากถุงเพื่อมาวางในถุงขยะเปียก ทำไปเรื่อย กลายเป็นว่าถูกเต็ม หนูเลยเดินไปที่ครัว เพื่อขอถุงดำปรากฏว่า ไม่มีถุงดำ

        อาการจ๋อยเกิดขึ้นทันที ได้แต่ถอนใจกับกิเลสของตนเอง  ครานี้มองไปเห็นถุงพลาสติกสีแดงใหญ่ ๆ ถามว่าท่านใช้หรือไม่  ท่านบอกเอาไปเลย พอได้ดังนั้น หนูก็เดินมาที่กองขยะด้วยใจกระหยิ่มโฟมเยอะ ๆ จะได้มีถุงใส่ ส่วนอย่างอื่นใส่ถุงเล็กไปก็ได้

          แต่พอเดินมาถึงกองขยะที่หนูแยกไว้ แทบกรี๊ด เพราะว่า ถุงขยะที่เคยถูกแยกไว้ ถูกทิ้งขยะอย่างอื่นรวมมาด้านบน หนูได้แต่ถอนหายใจ ก้มหน้าก้มตา หยิบขยะที่ไม่ถูกจำพวกออกไป บอกตนเองว่า

“แกต้องขอบคุณเขานะที่ ให้โอกาสในการเสียสละ ใครไม่ทำแต่เราทำ ทำเพราะควรทำ ไม่ใช่ทำเพราะต้องการคำชมหรืออะไร ใครทำไม่ทำ ถ้าเป็นสิ่งที่ควรทำก็ต้องทำ อย่างที่ครูบาอาจารย์สอน”

 

           หนูเลยได้คิดว่า เจ้ากองขยะมันก็เหมือนกับจิตใจตัวเรานี่แหละ ตอนมีสติ มีศีล มีสมาธิ มีปัญญา ก็พอจะกวาดกิเลสมากอง ๆ ไว้ แยกไว้ พอจะจัดการมันได้บ้าง แต่พอเผลอปุ๊บ ขยะใหม่ก็โดนโยนมากองทับกองรวมกันทันที ไม่ต้องมองใครที่ไหน ก็ใจเรานี่แหละ ไม่ต่างกับกองขยะกองนี้ ตอนมีสติ เราก็แยกส่วนได้ เอาส่วนดีไปใช้ประโยชน์ได้ พอขาดสติ ทั้งของดี ของไม่ดี รวมกันเละตีกันไปหมด

          ขอบคุณนะคะ ที่ให้โอกาสเสียสละ กับกองขยะในงานบุญ