แต่ยังมีอีกด้านหนึ่ง ที่น่าจะเอาศิลปะไปใช้สร้างความเจริญให้แก่วงการศึกษาได้ คือเอาศิลปะไปสร้างจิตวิญญาณแห่งความดี สร้างแรงบันดาลใจให้คนทำความดี เช่นเอาไปใช้หนุนขบวนการครูเพื่อศิษย์ หนุนขบวนการครูกู้แผ่นดิน

น่ายินดี ที่ สคช. มีโปรแกรมศิลปะเพื่อการศึกษา   โดยระบุเป้าหมายไว้ว่า “เพื่อบ่มเพาะพลเมืองสร้างสรรค์ในทุกกลุ่มวัย ผ่านศิลปะเพื่อการศึกษาโดยมีส่วนร่วม”  

ผมจึงให้ความเห็นต่อที่ประชุมคณะกรรมการบริหาร สคช. เมื่อวันที่ ๒ ต.ค. ๕๒ ว่า    ที่ทำอยู่เป็นการทำ art development หรือ art education   เอาศิลปะ เป็นเครื่องมือสร้างคน ซึ่งก็คือนักเรียน นักศึกษา    ให้นักเรียนนักศึกษาได้ลงมือปฏิบัติหรือฝึกงานศิลปะสร้างสรรค์ แล้วเกิดการเรียนรู้หรือเกิด personal transformation 

แต่ยังมีอีกด้านหนึ่ง ที่น่าจะเอาศิลปะไปใช้สร้างความเจริญให้แก่วงการศึกษาได้    คือเอาศิลปะไปสร้างจิตวิญญาณแห่งความดี สร้างแรงบันดาลใจให้คนทำความดี    เช่นเอาไปใช้หนุนขบวนการครูเพื่อศิษย์  หนุนขบวนการครูกู้แผ่นดิน   โดยที่น่าจะประยุกต์เอาศิลปะท้องถิ่นเข้ามาทำหน้าที่

ในกรณีเช่นนี้ สคช. ทำหน้าที่ art management    คือเชื่อมโยงศิลปิน โดยเฉพาะศิลปินพื้นบ้าน เข้ามามีส่วนร่วมทำหน้าที่สร้างแรงบันดาลใจดังกล่าว  

ถ้า สคช. จะทำหน้าที่นี้อย่างจริงจัง   ก็ต้องทำ mapping ศิลปินพื้นบ้าน   จึงขอแนะนำไว้ว่า คุณ บุญธรรม เทอดเกียรติชาติ แห่งมหาวิชชาลัยชุมชนศิลปินพื้นบ้านศรีวิชัย ได้ทำ mapping ไว้ส่วนหนึ่งแล้ว

วิจารณ์ พานิช

๓ ต.ค. ๕๒