บทเรียนชีวิต : การก้าวย่างที่ไม่ประมาท

            กัลยา เติบโตในครอบครัวที่อบอุ่น อยู่ในความดูแลของครอบครัวเป็นอย่างดี ได้เรียนโรงเรียนประจำจังหวัด และเรียนมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียง เมื่อจบออกมาก็ทำงานในตำแหน่งที่หลายคนเป็นไม่ได้ เพราะการแข่งขันสูง เงินเดือนมากมากพอที่จะมีชีวิตอยู่ได้อย่างสบาย  เมื่อเปรียบเทียบกับ วันดี ซึ่งได้เรียนแค่ประถมศึกษาปีที่  6 จบการศึกษาภาคบังคับ และออกมาขายข้าวแกง รสเด็ดปากซอย มีรายได้พอประทังชีวิตและเก็บฝากธนาคารบ้างเล็กน้อย

           ทั้งคู่ ไม่รู้จักกัน แต่ทั้งสองคนมีความต้องการว่า อยากมีครอบครัวที่อบอุ่น  ดูแลบิดา มารดาให้ท่านอยู่อย่างมีความสุขยามชรา และตอบแทนพระคุณท่านเมื่อแก่เฒ่า และสามารถทำงานมีชื่อเสียงให้สูงสุดในสายงาน ในขณะที่วันดีคิดจะสร้างร้านอาหารขนาดใหญ่ เป็นที่ชื่นชอบในรสชาดของอาหารตนให้ได้ โดย กัลยา ได้ใช้เงินที่เก็บไว้ซื้อบ้านจัดสรร ชานเมือง เมื่อรับอากาศดีๆยามเมื่อว่างจากภารกิจการงาน ในขณะที่ วันดี ได้นำเงินมาปรับปรุงบ้านหลังเดิมให้แข็งแรง และอยู่อาศัยร่วมกันอย่างอบอุ่น

           ทั้งคู่ มีความต้องการที่ไม่สิ้นสุด กัลยาถูกไล่ออกจากราชการ เพราะทุจริต ครอรัปชั่นในหน้าที่ สิ่งที่เขาหวังไว้พังทะลาย วันนี้เขาขายบ้านจัดสรร และหายไปจากสังคม และวันดี ถูกตำรวจจับกัญชาที่แอบมาขายที่ร้านข้าวแกง เธอถูกจับและถูกขังอยู่ที่เรือนจำในตัวจังหวัด

          วันนี้ ยังมีอีกหลายคนที่เหมือนกัลยาและวันดี  สิ่งที่หวังไว้ในโลกของอนาคต พังทะลาย เพราะความต้องการและความโลภที่ไม่สิ้นสุด  กิเลสที่เข้ามาครอบงำ และความกล้าที่เกินเหตุ ทำให้ชีวิตมืดดำลงอย่างน่าเสียดาย และสร้างความเสียใจมาสู่ครอบครัวและคนรอบข้าง

          Maslow  ได้กล่าวว่า"ความต้องการของมนุษย์ไม่สิ้นสุด และมีลำดับขั้นของความต้องการตั้งแต่ ความต้องการพื้นฐาน ความต้องการความปลอดภัย ความต้องการทางด้านสังคม ความต้องการมีชื่อเสียงและต้องการความสำเร็จ"  ความต้องการของทุกคนมีคล้ายๆกัน และจุดหักเหอยู่ที่การได้มาแต่ละความต้องการนั้นถูกต้อง ตามศีลธรรมหรือกฎระเบียบหรือไม่  ไม่ว่าบุคคลนั้นจะร่ำรวยหรือยากจนต่างกันก็ตาม ทุกคนก็มีจิตใจและความคิด ขอให้ใช้สิ่งเหล่านั้นให้เป็นประโยชน์