ทุกคนที่ล้อมอยู่เกิดความแปลกใจว่าทำไมพ่อตอบสนองได้แบบนั้น ซึ่งเขาไม่เคยเห็นมาสองปีแล้ว

วันนี้รีบตื่นเตรียมตัวไปเยี่ยมพ่อแม่ ของเพื่อนลูกสาวที่ฝั่งธน ทราบคร่าวๆ  ว่าพ่อนอนติดเตียงมาสองปีแล้วมีแม่คอยดูแลตลอด จึงไปเยี่ยมพร้อมของเยี่ยมที่เป็นมงคล เราพ่อแม่ลูก รวมสี่คนไปกัน เพราะลูกคนเล็กกลับโคราช มาช่วยเลี้ยงน้องเหมียว เพื่อให้พ่อแม่ไปทำธุระสำคัญพร้อมกันที่กรุงเทพ ไปเห็นสภาพแล้วรู้สึกเกิดความเมตา  อาม่าเฝ้าสังเกตุพิจารณาห่างๆ อยู่นาน จนหมียักษ์ หันมามองหน้าเหมือนรู้ใจอาม่า แล้วบอกว่าลองปรึกษาหมอภาคภูมิดีไหม อาม่ารีบติดต่อหมอภาคภูมิทันที่บอกลักษณะอาการที่เห็นพอสังเขป แล้วยื่นโทรศัพท์ บอกให้ลูกชายเป็นผู้ให้รายละเอียดทั้งหมด จากนั้นคุณหมอภาคภูมิก็ขอคุยกับอาม่า และอธิบายให้ฟังเป็นที่ชัดเจนว่า สามารถนวดเองได้ไม่ว่านวดกับหมอคนไหน ความจริงนวดเองก็ได้ ไม่ต้องไปเสียเงินทองมากมาย เพราะสาเหตุเกิดจากเส้นโลหิตในสมองแตก  เพียงแต่ต้องใช้ความอดทน ช่วยนวดกระตุ้นให้มีการเคลื่อนไหวสม่ำเสมอ อย่าให้ข้อต่อทุกข้อติด อย่าให้เอ็นยึด จะทำเคลื่อนไหวไม่ได้

อาม่าจึงลงมือทดสอบว่า มือ แขนมีแรงหรือไม่ เพราะเท่าที่สังเกตุ เห็นมือซ้ายเคลื่อนไหวได้บ้าง แต่กำมือไว้แน่นตลอดเวลา ทั้งซ้ายและขวา ส่วนมือซ้ายจับคอเสื้อตัวเองพยายามดึงอยู่ตลอด อาม่าจึงเข้าไปหา แล้วใช้มือลูบบนหลังมือซ้ายก่อนแล้วพูดคุยด้วยความรัก บอกว่ามาเยี่ยมมาให้กำลังใจ ขอให้มีกำลังใจสู้ ลุกขึ้นมานั่งยืนและเดินให้ได้ ทุกอย่างอยู่ที่ใจถ้าตั้งใจสู้ทุกอย่างจะค่อยๆดีขึ้น จากนั้นก็ลองเอามือจับมือซ้าย ปรากฏว่ามื้อซ้ายที่กำผ้าไว้แน่น นั้นคลายออกมากำมืออาม่าแทน อาม่าทดสอบกำรังแขนดูปรากฏว่ามีแรงยื้อมืออาม่ากำแน่นขึ้น อาม่ายื้อมือไปมาจนเกิดความรู้สึกที่สัมผัสได้ว่า รู้เรื่องและเข้าใจสิ่งที่อาม่าบอก เพียงแต่พูดไม่ได้ แสดงออกได้จากการสัมผัส ปรากฏว่าข้อตามนิ้วไม้ได้ติด ข้อศอกก็ไม่ติด ตอบสนองได้เป็นอย่างดี แต่ไหล่ไม่แน่ใจเพราะไม่มีเวลามากพอที่จะทดสอบได้ ทุกคนที่ล้อมอยู่เกิดความแปลกใจว่าทำไมพ่อตอบสนองได้แบบนั้น ซึ่งเขาไม่เคยเห็นมาสองปีแล้ว สิ่งที่พบอีกอย่างคือมีอาการเกร็ง โดยเฉพาะแขนและมือขวา มองดูผิวเผินจะดูเป็นอัมพฤก หรือัมพาด คือมือ กำนิ้วไว้ แขนก็งออไว้สองปีแล้วไม่เคลื่อนไหวเลย  อาม่าก็พูดคุยให้ผ่อนคลายแล้วค่อยคลำแขนไล่ขึ้นไปเรื่อยๆ จนถึงกล้ามเนื้อแขนซึ่งตอนแรกเกร็งเป็นก้อนแข็งมาก สักพักก็ค่อยๆคลายออก อาม่าก็ลูบหลังมือตลอด แล้วสอดนิ้ิวมื้อเข้าไปในมือทีกำอยู่ ปรากฏว่าสามารถทำได้ จากนั้นก็พูดให้กำลังใจให้ผ่อนคลาย แล้วพยายามดันนิ้วมือ ใหเกางออก ตอกแรกๆ ก็ค่อยเป็นค่อยไปเพื่อไม่ให้เอ็นและกล้ามเนื้อบาดเจ็บ แต่รู้สึกได้ทันทีเลย คือความร่วมมือค่ะ นิ้วที่เคยกำมาสองปีคลายออกยืดออก กางนิ้วได้เกือบเหมือนปกติ สร้างความตื่นเต้นให้ทั้งแม่ลูกได้ แม่น้ำตาซึม และบอกว่าไปนวดมาสองปีแล้วไม่เคยเห็นเป็นแบบนี้ มือที่กำคลายออกได้ อาม่าเลยถือโอกาส แนะวิธีดูและ ช่วยนวด ให้หมั่นคุยเล่าเรื่องดีๆให้ฟังนั่งจับมือนวดมือด้วยควารัก การให้กำลังใจ การสัมผัสและความรักจะช่วยให้กล้ามเนื้อผ่อนคลาย แล้วค่อยบริหารกล้ามเนื้อ ข้อ ทุกข้อทั้งแขน ขา ไหล่ทั่วทั้งตัว ต้องอดทนต้องทำทุกวันๆ ละหลายๆ ครั้งจะค่อยๆทุเลาลงได้ค่ะ

พลังความรักความเมตตาของอาม่าได้ผลจริงๆ สมความตั้งใจที่ช่วยเพื่อนมนุษย์ให้ผ่อนคลายความทุกข์ จากหนักเป็นเบา แล้วค่อยๆ ทุเลาลงไม่ให้ทุกข์มาก ถ้าให้ดีที่สุด ให้สามารถใช้ชีวิตตามปกติได้ เป็นสุดยอดความปราถนาของอาม่าค่ะ