หลายครั้งที่เดินทางผ่านหรือตั้งใจแวะไปเที่ยวเมืองนนท์ สิ่งที่ได้เห็นอยู่เสมอคือ "สามล้อถีบ" นะครับ ซึ่งเมื่อเห็นทุกครั้งก็ทำให้นึกถึงสามล้อถีบที่บ้านต่างจังหวัดที่เคยเห็นเป็นประจำเช่นกันเมื่อครั้งยังเด็ก ๆ ครับ ซึ่งตอนนี้กลับไปก็ไม่มีให้เห็นแล้วครับ... 

 

 

          หากพูดถึงสามล้อถีบแล้ว เป็นพาหนะที่อยู่คู่กับสังคมไทยมาตั้งแต่ครั้งอดีตในหลาย ๆ จังหวัดเลยนะครับ ก่อนที่ความเจริญจะเข้ามาแทนที่ทำให้ผู้คนต้องเร่งรีบในการดำเนินชีวิตในทุก ๆ ด้าน สามล้อถีบจึงกลายเป็นพาหนะที่ช้าและล้าสมัยไปสำหรับผู้คนในยุคนี้...

 

         หากนึกย้อนไปถึงสามล้อถีบที่บ้านผม มีลุงแก่ ๆ เป็นคนปั่นครับ หลายครั้งที่ผมนั่งสมัยยังเป็นเด็ก ๆ ก็ไม่คิดอะไร แต่พอเริ่มโตหน่อยตอนนั่งหรือเห็นคนรุ่นหนุ่มสาวนั่งสามล้อถีบก็มักรู้สึกว่า ทำไมวัยรุ่นหรือคนวัยหนุ่มสาวให้คนแก่ปั่นให้ตัวเองนั่งสบาย ๆ เหมือนจะเป็นการกินแรงคนแก่หรือเปล่า...

 

 

         มาถึงตอนนี้หากเรามองอีกมุมหนึ่ง การปั่นสามล้อถีบก็ถือเป็นการออกกำลังกายสำหรับคนปั่นได้อย่างดีนะครับ และหากมองในประเด็นที่ใหญ่ขึ้น สามล้อถีบก็เป็นยานพาหนะอีกชนิดหนึ่งที่ช่วยลดโลกร้อนได้นะครับ แถมไม่มีมลพิษและยังช่วยเรื่องลดการใช้พลังงานได้อีกทางหนึ่งด้วยครับ...

 

          เห็นในข่าวว่าหลาย ๆ จังหวัดก็มีความพยายามที่จะนำพาหนะชนิดนี้กลับมาใช้ เพื่อลดภาวะโลกร้อนและเป็นการอนุรักษ์วิถีชีวิตเดิม ๆ ของไทยไว้ ก็เป็นเรื่องที่น่าสนใจนะครับ เพราะนอกจากจะเกิดผลดีสำหรับตัวเราเองแล้ว ยังเกิดผลดีกับสังคมและธรรมชาติรอบ ๆ ตัวเรามากขึ้นด้วยนะครับ...