บทเรียนชีวิต : การก้าวย่างที่ไม่ประมาท

          เช้าตรู่ของวันใหม่ เหล่านกกาต่างบินออกจากสุมทุมพุ่มไม้ ที่ต่างเป็นที่อาศัยพักนอนไปเมื่อคืนนี้ ต่างบินไปหาอาหารและส่งเสียงร้อง ตามที่ตนต้องการ ซึ่งนั่นคืออิสระภาพของธรรมชาติ

         นกเขาใหญ่ป่า บินมาเกาะข้างกรงนกเขาบ้าน ที่ต่างก็ขันทักทายกันในวันแรกที่มีโอกาสสนทนากันเป็นภาษานก

         "ทำไมเจ้าจึงเสียงถึงไพเราะนัก เสียงร้องของเจ้าทำให้ข้าหลงใหล" นกป่าทักทายนกเขาใหญ่ที่อยู่ในกรง ที่มีค่ามหาศาล

       "เจ้ารู้หรือเปล่าว่า ข้ามีโทษที่เสียงข้าไพเราะ มนุษย์จับข้ามาขัง ฐานความผิดที่เสียงข้าใหญ่ ไพเราะหู เขาจับข้าขังตลอดชีวิต" "นกตัวอื่นเขาจับมาแล้ว เสียงเขาแหบแห้งไม่กังวาล มนุษย์ก็ปล่อยตัวไป เพราะนกเหล่านั้นไม่มีความผิด" เฉกเจ้าเช่นเดียวกัน เป็นบุญแล้วที่เจ้าเสียงไม่ไพเราะ เจ้าจะได้มีอิสระภาพ

       อิสระภาพ คือความต้องการของสรรพสิ่งที่มีชีวิต สัตว์หรือมนุษย์ก็ไม่ต่างกันในความเป็นตัวของตัวเองและมีอิสระภาพเป็นเรื่องที่สำคัญสำหรับการดำรงชีวิต เฉกเช่น นก กาที่บินอยู่ในผืนป่า เสรีภาพคือสิ่งที่สัตว์เหล่านั้นมีและมนุษย์ต่างอิจฉาในความเป็นไปเหล่านั้น

       มนุษย์ต่างสร้างอิสระภาพขึ้นภายในขอบเขตของกฎ ระเบียบ ขนบธรรมเนียม ประเพณี และกฎหมาย ที่สามารถอยู่ร่วมกันได้อย่างสงบสุข  มนุษย์สร้างเรือนจำกำแพงสูงสำหรับผู้ที่เดินนอกกรอบและกระทำความผิด มนุษย์สร้างสถานพินิจเด็กและเยาวชน เพื่อเป็นแหล่งขัดเกลาเด็กและเยาวชนที่มีพฤติกรรมไม่พึงประสงค์ และมนุษย์สร้างโรงเรียน สถานศึกษา ให้เป็นแหล่งเรียนรู้สำหรับเด็กและเยาวชนได้ศึกษาความเป็นไปของชีวิตในอนาคตและกรอบของสังคมที่ต้องปฏิบัติ

      อิสระภาพ เป็นเรื่องที่สำคัญของแต่ละชีวิต   การทำตามใจตัวเองเป็นเรื่องที่ต้องอยู่ในกรอบของศีลธรรม เราต่างหาสันติภาพและเสรีภาพ ..มนุษย์เมื่อเคารพความเป็นมนุษย์แก่กัน มนุษย์ก็จะอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุข..