"พร้อมไม่พร้อม ก็ต้องประชุมวันนี้" ข้อสรุปนี้ผมให้กับผู้ช่วยวิจัยครับ สำหรับการประชุมในวันนี้ ภายหลังจากที่ผู้ช่วยใช้ความพยายามติดต่อหลายๆ คน แต่บางส่วนติดภารกิจและขอเลื่อนการประชุม เนื่องจากภารกิจต่อจากนี้ค่อนข้างต้องใช้เวลา หากไม่เริ่มตอนนี้ กลัวว่างานจะเสร็จไม่ทัน

การประชุมวันนี้ เพื่อพัฒนาโครงการวิจัยระยะที่ 2 ครับ ซึ่งรอบนี้ได้รับอนุญาตให้พัฒนาเป็นชุดโครงการ (เล่าไปแล้ว) ซึ่งเงื่อนไขสำคัญของการต่อยอดโครงการคือ นักวิจัยที่จะต้องมีความหลากหลายและเกี่ยวโยงไปยังหน่วยงานที่เกี่ยวข้องด้วย ซึ่งจากการประสานงานและที่มาประชุมวันนี้ เงื่อนไขนี้ผ่านครับ เงื่อนไขต่อมาคือ นักวิจัยหน้าใหม่ อันนี้ผ่านเหมือนกัน ดังนั้นก็เหลือแค่โจทย์ที่ตีกันให้แตกจากข้อสรุปจากการประชุมกับที่ปรึกษาเมื่อครั้งที่ผ่านมาเท่านั้นเอง

การประชุมเริ่มจากการนำเสนองานชิ้นที่ผ่านมาให้กับนักวิจัยทุกท่านได้รับทราบครับว่า ผมทำอะไรแล้วได้ผลอย่างไรบ้าง จากนั้นก็อธิบายข้อเสนอแนะจากที่ปรึกษา แล้วก็รับฟังความเห็นจากนักวิจัยทุกท่านครับ อันนี้ยังไม่ได้นำเสนอแนวคิดนะครับว่า เราจะทำอะไร แต่คุยกันเพื่อให้เห็นมิติกว้างๆ ของงาน

 

อ.ชาฟีอี บารู รองอธิการบดีฝ่ายบริหาร มาร่วมแลกเปลี่ยนความเห็นด้วยครับ มีหลายประโยคที่สร้างมุมมองกับโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามที่น่าสนใจครับ โดยเฉพาะประเด็นที่จะสร้างผลสำเร็จให้กับการพัฒนาคุณภาพการศึกษาของโรงเรียน อะไรคือจุดเริ่มของโรงเรียน กระบวนการของรัฐที่มีต่อโรงเรียน และเราจะกำหนดบทบาทตนเองอย่างไรเพื่อทำงานร่วมกับโรงเรียน

คุยกันไปชั่วโมงกว่าครับ ผมจึงเริ่มให้นักวิจัยนำเสนอประเด็นที่สนใจ ซึ่งแต่ละประเด็นก็นำไปสู่การแลกเปลี่ยนความคิดเห็นที่น่าสนใจ ทำได้ ไม่ได้ ทำแล้วเกิดผลอย่างไร สุดท้ายจากสามกรอบแรก ตีโจทย์ออกมาเป็น 7 หัวข้อวิจัย ฮือ เกิดว่าที่ได้รับอนุมัติมาครับ แต่ประเด็นมันน่าสนใจ และคิดว่ายังพอโอนหัวข้อไปยังอีกชุดโครงการหนึ่งได้ เลยไม่เป็นไร ทำไปทีเดียวเลยแล้วกัน อีกอย่างหนึ่งที่ได้ตามเป้าคือ ในแต่ละโครงการมีการฟอร์มทีมเรียบร้อยเลยครับ ซึ่งคิดว่าไม่ไ้ด้ขาดตกใครไป (อินชาอัลลอฮ์)

 

ผมเตรียมกิจกรรมอีกหนึ่งชิ้นสำหรับเดือนหน้าครับ ดูจากวันนี้และอีกหนึ่งชุดในกลางเดือนหน้า เริ่มหนักใจครับ ไหวมัยเนี๊ยะ? ประเด็นนี้ถูกถามบนโต๊ะอาหารครับ จากเพื่อนนักวิจัยว่า ตกลงอาจารย์ลาศึกษาต่อ หรือลาเพื่อทำวิจัยครับ ฮือ คิดอยู่เหมือนกัน

ที่เห็นจากการประชุมประการหนึ่ง คือ ทุกคนเห็นด้วยกับการทำวิจัยแนว R&D ครับ เพราะทำไปแล้วมันเห็นผลของการวิจัยจริงๆ ซึ่งผมก็นำเสนอผลในครั้งที่ผ่านมาครับว่า กำลังใจในการทำงานมันเยอะครับ เมื่อเราได้คุยกับโรงเรียนต่างๆ ที่ร่วมกันเรา รับรองได้ว่า การวิจัยแบบนี้ คนวิจัยจะไม่รู้สึกว่าหมดกำลังใจ

แต่ประเด็นหนึ่ง ซึ่งผมยังไม่ได้คุยให้ที่ประชุมฟัง แต่ได้คุยนอกรอบกับนักวิจัยโครงการหนึ่งคือ งานวิจัย r&d ไม่ใช่การไปจัดอบรมให้กับโรงเรียน แต่ประเด็นมันคือการพัฒนาองค์ความรู้ แล้วนำองค์ความรู้ดังกล่าวไปสู่การทดลองใช้ ซึ่งอันหลังจะเป็นประเด็นที่โรงเรียนจะเป็นคนนำไปใช้ ซึ่งการนำองค์ความรู้ไปใช้จะต้องเกิดจากโรงเรียนนั้นสร้างกระบวนการของเขาขึ้นมาเอง ผมไม่ค่อยจะเห็นด้วยหากเป็นการใช้กระบวนการอบรมเพื่อให้โรงเีรียนได้รับความรู้ แล้วเอาไปใช้ภายหลัง ซึ่งการอบรมไม่ได้ทำให้โรงเรียนเกิดการเรียนรู้ที่ยั่งยืน มันต้องเป็นการใช้กลไกภายในของโรงเรียนเองครับ การพัฒนาจะได้ยั่งยืน

 

เสร็จประชุมช่วงเช้า ผมก็ยังไม่กลับบ้านครับ เนื่องจากตอนนี้ห้องทำงานติดแอร์เรียบร้อยแล้ว เลยนั่งทำวิทยานิพนธ์ต่อที่ทำงานเลย อากาศเย็นดีครับ เสียอย่างเดียวคือ เสียงมันดังไปนิดหนึ่ง (ของใหม่ที่เก่ามาจากที่อื่นก็เป็นอย่างนี้แหละครับ)