ลื่นเป็นนกเพ็นกวิน

 

วันนี้ กำลังหันรีหันขวางว่าจะไปทางไหนดี กอล์ฟเอารถมารับไปเที่ยวสยามพารากอนกับหลานๆ ผมมีนัดนวดสุขภาพกับหมอตอนบ่าย ยกนิ้วนับชั่วโมงแล้วน่าจะลงตัวพอดี จึงกระดี๊กระด๊ายังกะปลากะดี่ได้น้ำ ไปถึงเข้าคิวตีตั๋วเข้าชมการแสดงของสัตว์น้ำ ผู้คนแน่นยังกับมหกรรมวันเด็ก ผู้คนทุกวัยไปกันนับพัน ได้เห็นบรรยากาศของเด็กเมืองกรุง ที่นัดเจอกันเที่ยวด้วยกันของคนหลายวัย คณะเราประกอบด้วยคุณตา คุณปู่ คุณพี่ คุณน้าและหลานๆ รวมแล้ว11ชีวิต สำหรับคนเมืองแล้ว ถ้าวันหยุดพาลูกๆมาเที่ยวที่นี่คงจะจบครบเครื่องทุกอย่าง เพราะเขาจัดสิ่งต่างๆสำหรับเด็กไว้ครบวงจร

 

เราเข้าแถวเดินตามเส้นทางที่กำหนดไว้ สถานที่จัดแสดงสัตว์น้ำที่ว่านี้อยู่ชั้นใต้ดิน ที่สรรพสินค้าแห่งนี้เอามารังสรรค์จินตนาการให้เด็กไทยได้อย่างน่าชม แต่ละจุดเรียกความสนใจเด็กๆได้ดีมาก เช่น มุมที่เลี้ยงนกเพ็นกวินไว้ ผมเองก็เพิ่งเคยเห็นนกเพ็นกวินตัวเป็นๆครั้งแรก เด็กๆร้องโอ้โหๆๆ..เพราะมันว่ายไปมาคล่องแคล่ว คำพังเพยของไทยที่ว่าลื่นเป็นปลาไหล ดูเหมือนจะมีคู่แข่ง “ลื่นเป็นนกเพ็นกวิน” เสียแล้ว ช่วงที่เจ้าหน้าที่ให้อาหาร เจ้านกที่น่ารักเหล่านี้จะดีดตัวขึ้นฝั่งกระดุกกระดิกไปกินอาหาร อิ่มแล้วก็ถลาออกมาว่ายโชว์เด็กๆ

  

ระหว่างทางเดินเราก็จะผ่านอุโมงค์ปลาว่ายไปมาอยู่บนศีรษะ เชื่อมโยงกับห้องแสดงปลาขนาดใหญ่ พระเอกที่นี่ดูเหมือนจะเป็นปลาฉลามตัวโต ที่ว่ายโชว์ไปมาร่วมกับปลาทะเลหลายขนาด มันเป็นนิทรรศการที่มีชีวิต ขายความแปลกใหม่ เด็กนั่งจ้องตาแป๋ว บางคนก็ขี่คอคุณพ่อคุณตาที่ครึกครื้น ดูแล้วพลอยดีใจไปกับเด็กๆเหล่านี้ ที่ได้มาเรียนรู้เรื่องธรรมชาติทางทะเลที่จัดได้ดีมาก ผมเคยไปชมที่ออสเตรเลีย และที่เมืองดูไบ ถึงของเราจะจัดได้ไม่อลังการเท่าต่างประเทศ แต่ก็ถือว่าสมบูรณ์แบบใช้ได้เลยละครับ กอล์ฟเล่าว่า สมัยที่เขาเปิดใหม่ๆ เคยมาช่วยดูแนะนำสถานที่แห่งนี้ร่วมกับพระอาจารย์ไร้กรอบอยู่หลายครั้ง  ถ้าเรามาไม่ตรงกับวันหยุดจะชมอะไรๆได้สะดวกกว่านี้

 

ภายในมีมุมกาแฟ/ขนมขบเคี้ยว

มุมถ่ายรูป

มุมชมภาพท้องทะเลผ่านกระจกท้องเรือ

มุมจำหน่ายของที่ระลึก

มุมชมภาพยนตร์

กอล์ฟเล่าว่า ใครจะกางเต็นท์นอนก็ได้นะ

เพียงแต่ต้องติดต่อล่วงหน้า

ใครอยากนอกใกล้ฉลามก็ลองดูนะครับ

ออกจากโลกท้องทะเล ได้เวลาหิวพอดี ผู้คนมากยังกะหนอน ทั่วบริเวณที่จำหน่ายอาหาร คนนับพันนั่งเต็มไปหมด การแสวงหาโต๊ะนั่งค่อนข้างลำบากถ้าจะนั่งรวมๆกัน จึงต้องแยกย้ายกันไปนั่งเท่าที่จะหาเก้าอี้หย่อนก้นได้ ต้องแบ่งหน้าที่กัน แยกเป็นคนไปสั่งอาหารกับคนนั่งเฝ้าเก้าอี้ การเล่นเก้าอี้ดนตรีมีให้เห็นได้ไม่ยากนัก อยู่เมืองกรุงต้องแข่งขันกันทุกอย่าง น้ำใจไมตรีจึงค่อนข้างขาดแคลน เพราะสภาพแย่งกันอยู่แย่งกันกิน

 

อิ่มแล้วเราย้ายเด็กไปยังส่วนจัดกิจกรรมสำหรับ เดินผ่านสินค้าของเด็กเล่นสารพัดชนิด รวมทั้งมุมจำหน่ายของใช้สำหรับเด็กด้วย น้องโมส์ น้องมิม ลูกๆกอล์ฟกับพี่เลี้ยงตรงไปยังมุมวาดศิลปะ เจ้าตัวเล็กแยกไปเล่นมุมลูกบอล ทราบจากพี่เลี้ยงว่าสนุกมากจนฉี่ราด ..ผมเดินชมมุมเครื่องแก้ว มุมหนังสือที่ร้านนายอินทร์ ยังไปเจอหนังสือ “เดอะลาสต์เลคเชอร์” วางโชว์ในตำแหน่งแนะนำ ผมได้รับอภินันทนาการหนังสือเล่มนี้จากอุ้ยจันตา อ่านแล้วประทับใจมาก พอๆกับหนังสือเจ้าเป็นไผ1-2นั่นแหละครับ

หลังจากเด็กสนุกกันประมาณ 2 ชั่วโมง ก็ได้เวลากลับ

กอล์ฟเอาผมมาหย่อยไว้ที่คลินิกหมอภาคภูมิข้างอู่ทหารเรือ

ในระหว่างที่หมอนวดกดจุดต่างๆ

เราก็จะคุยกันเรื่องแพทย์ทางเลือกไปด้วย

ผมบอกว่าเมื่อสักครู่ตอนที่กินข้าวได้คุยกับอุ้ยจันตา

อุ้ยเล่าว่าลูกศิษย์ที่มาเรียนชาวพม่า

บอกว่าที่ประเทศของเขาให้ความสำคัญกับแพทย์พื้นบ้านมาก

ถึงกับตั้งหน่วยงานรับผิดชอบเป็นกรมขึ้นมา

ดูแลรักษาและพัฒนาองค์ความรู้

ชาวพม่านิยมปลูกและใช้สมุนไพรกันเพียบ!

ผมกับอุ้ยหารือกันว่า..

เราไปเที่ยวชมการแพทย์แผนพม่าที่เมืองมัลดะเลย์ดีไหม

คุณหมอภาคภูมิก็สนใจ

บอกว่าไปวันไหนชวนด้วย

ไปๆมาๆก็จะหาเรื่องชวนหมอไทยไปเจอหมอพม่าแล้วสิครับ

ผลเป็นประการใดโปรดติดตามตอนต่อไป อิ อิ..

* อุ้ยจันตา ผศ.ดร.จันทรัตน์ เจริญสันติ คณะพยาบาลศาสตร์ ม.เชียงใหม่

* กอล์ฟ คุณทวีสิน ฉัตรเฉลิมวิทย์ แห่ง SCG.

* หมอกดจุด คุณหมอภาคภูมิ สิทธิราษฎร์ แห่งภาคภูมิคลีนิค