ฮือๆ พ่อทิ้งเราไปแล้ว...

 

 

การเดินทางของครอบครัวแต่ละทริป มีเรื่องราวที่น่าจดจำมากมาย เรื่องราวบางเรื่องน่ารัก สร้างรอยยิ้มให้พวกเราได้เสมอเมื่อระลึกถึง...มาสัมผัสรอยยิ้มกับส่วนหนึ่งของเรื่องราวชีวิตพวกเรานะคะ...เรื่องเล่าของเจ้าตัวน้อย...วาดภาพและเล่าเรื่องโดย เด็กหญิงฟ้าใส...ลูกสาวตัวน้อย...

กาลครั้งหนึ่ง...

เมื่อฉันเดินทางกลับจากการไปเที่ยวเชียงใหม่(กลับจังหวัดน่าน)

เมื่อพ่อขับรถมาถึงกลางทาง เขตจังหวัดแพร่..พ่อก็จอดที่ศาลาริมทางเพื่อลงไป...(ยิงกระต่าย)(ก็มันไม่มีห้องน้ำนี้นา...)

แม่ก็เกลี้ยกล่อม น้องการ์ฟีลด์(น้องชายของฉัน)ที่หลับ(พึ่งตื่น) ให้ลงไปปัสสาวะด้วย

ในที่สุดน้องก็ยอม แต่ลงมาตอนที่พ่อกับฉันขึ้นรถแล้ว...

ก่อนที่แม่จะลงจากรถ ได้ส่งโทรศัพท์ ทีมีสายโทรเข้าให้พ่อ...รับโทรศัพท์และสตาร์ทรถ...ขับออกไป โดยไม่ได้หันมามอง ว่าแม่กับน้องลงไปจากรถ...

พอฉันหันไปข้างหลังเพื่อจะคุยกับน้อง...ฉันก็เห็นแต่ความว่างเปล่า

ฉันพยายามจะบอกพ่อ แต่...พ่อทำหน้าดุ บอกว่า "อย่ากวน!"...

กว่าพ่อจะคุยโทรศัพท์เสร็จ...ก็ขับรถไปได้ 1-2 กิโลฯแล้ว...จึงหันมาถามฉันว่า..."มีอะไรจะพูดไหม?"

"แย่แล้ว~~~"

เมื่อพ่อรู้ว่าลืมแม่กับน้องไว้ที่ริมทาง พ่อก็รีบขับรถไปรับแม่กับน้องที่ศาลาริมทาง...

เมื่อไปถึง ก็พบน้องการ์ฟีลด์ร้องไห้น้ำตาไหลพรากเหมือนน้ำตก...แม่บอกว่า ตอนที่แม่กับน้อง(ถูกทิ้งไว้ที่ศาลาริมทาง)อยู่กับน้องที่ศาลาริมทางกัน 2 คน น้องบอกว่า..."พ่อทิ้งเราไปแล้ว"...อิ อิ (เด็กหญิงฟ้าใสหัวเราะชอบใจ)

 

ข้อคิด:กรุณาตรวจสอบผู้โดยสารทุกครั้ง ก่อนออกเดินทาง

หมายเหตุ:คุณแม่บอกว่า ตอนที่ถูกทิ้งไว้ข้างทาง ไม่มีแม้แต่โทรศัพท์มือถือ หรือตังค์ซักกะบาทเดียว เพราะทิ้งไว้ที่หลังรถหมดเลย...แต่วแหว่ว..

...กว่าจะเดินทางมาถึงภาพวาดลำดับสุดท้าย เด็กหญิงฟ้าใสก็หมดเรี่ยวแรง เลยแต่งแต้มสีสันไม่ค่อยจะออก เอาไว้ให้มีแรงขึ้นมาอีกนิดนะคะ จะลงสีให้ใหม่ค่ะ...คุณแม่...อิๆๆ