ชีวิต....ยังมีพรุ่งนี้เสมอ

กลับจากปายมาได้ 2 - 3วันแล้ว( ปาย +ดอยอินทร์ +ดอยสุเทพ)

อยากขอบคุณพ่อกับแม่จังที่พ่อแม่ได้ให้ชีวิตกับเราได้มีโอกาส

เกิดมาดูสิ่งที่น่าค้นหาบนโลกใบนี้........สวยงาม..........และน่าค้นหา

.........................

นอนพักเพื่อชาร์ตแบตให้พร้อมในการทำงานอีกในไม่กี่วันที่จะมาถีงนี้....

งานๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆและงาน........

..........................

มีรายการนึงเค้าเล่าเกี่ยวกับครูดอยที่ต้องทำหน้าที่ทั้งครู+ลูก+แม่+ภรรยา+นักเรียนในเวลาดียวกัน..........เก่งสุดยอด

..........................

ด้วยความเป็นเด็กบ้านนอก....อาชีพที่คุ้นเคยตั้งแต่เด็กคือครูนี่แหละ

ฉะนั้นเวลามีคนถามโตขึ้นอยากเป็นอะไร...ฉันตอบโดยไม่คิดเลยว่า

อยากเป็นครู.....มาถึงตอนนี้ครึ่งทางแล้ว

จนเหมือนคล้ายๆเกือบจะลืมไปบ้างแล้ว

ขอบคุณรายการนี้ที่ช่วยเตือนให้นึกถึงความต้องการสมัยเรียน....

ฉันจะเป็นครูดอยให้ได้..............

แน่นอนการทำงานคนเราต้องมี 2 ปัจจัย

1.งานเพื่อชีวิต

2.งานเพื่อจิตใจ

คงไม่นานหรอกที่ฉันจะไปถึงตรงนั้นให้ได้และจะทำทั้ง 2 อย่างให้เป็นสิ่งเดียวกัน

ด้วยตัวฉันเอง...........