เอดิสันสร้างตำนานงานแห่งตน เก้าพันหนทดลองประคองใจ
ถนนนักสู้
บนถนนนักสู้ผู้พิชิต
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
ชายชาญ วงศ์ชิดวรรณ · 23 ต.ค. 2552
ชายชาญ วงศ์ชิดวรรณ · 23 ต.ค. 2552
สุพินดา ศรีคะเณย์ · 23 ต.ค. 2552
หมอเจ๊ คนสวย แซ่เฮ · 23 ต.ค. 2552
Kesanee Sottas · 23 ต.ค. 2552
สวัสดีค่ะอาจารย์
วันนี้...วันที่เหนื่อย
"หากเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าว้าวุ่นนัก
จงตั้งหลักพักก่อนพอผ่อนผัน
ยามสงบทบทวนหวนถึงวัน
ทางสายนั้นผันผ่านด้วยด่านคน
พักหายร้อนผ่อนคลายใจกายนิ่ง
มองความจริงอิงรับกับเหตุผล
ฟังคำตอบรอบด้านให้กร้านทน
จะทุกข์ล้นหม่นเศร้าสักเท่าใด
คิดจะย่ำชำเลืองทิศเบื้องหน้า
กำลังขากล้าแกร่งเรี่ยวแรงไหว
แล้วหมั่นเติมเสริมทั้งกำลังใจ
ถนนใหม่ไหล่ทางล้วนต่างรอ
โลกแย้มยิ้มนิ่มนวลช่อมวลไม้
สิ่งที่ร้ายหายไปดั่งใจขอ
เหนื่อยสู้ฟัดซัดเหวี่ยงมาเพียงพอ
แต่ไม่ท้อต่อฝัน...นะสัญญา..."
สวัสดีครับ ธรรมทิพย์
บางครั้งถนนนี้ยาวไกล
สู้อย่างไรใจหวั่นไหว
เดินต่อไปให้ใจใส่กำลัง
อย่าพลาดพลั้งสูญเสีย..ความมั่นใจ...
*****************************
เหนื่อยหนักก็พักกันก่อนนะ..แล้วค่อยสู้ต่อไป...
ขอบคุณสำหรับบทกลอนดี ๆ มีคุณค่าที่ส่งมาให้อ่านค่ะ
สิ่งที่ร้ายหายไปดั่งใจขอ
เหนื่อยสู้ฟัดซัดเหวี่ยงมาเพียงพอ
แต่ไม่ท้อต่อฝัน...นะสัญญา..."
ภาพจากอินเทอร์เน็ต
เวลาอ่านงานเขียนดี ๆ มันก็อยากเขียนทันที และใช้เวลาไม่นานค่ะ
ภาพจากอินเทอร์เน็ต
จงเติมต่อศรัทธาอย่างกล้าหาญ
ด้วยรอยยิ้มอิ่มกมลคนเบิกบาน
สุขทุกข์ผ่านเพียงฝันอย่าหวั่นกลัว...
บทนี้เขียนให้ครูอ้อยค่ะ
อ่านสำนวน บทกวี ที่เขียนไว้
ประทับใจ ในจินต์ ศิลป์อักษร
เลิศความคิด พิศดู ล้วนครูกลอน
ล้วนคำสอน ซึ้งใจ ให้จดจำ
...ขอหนึ่งบนถนนแห่งนักสู้...
...ขอเป็นผู้ยืนหยัดในสิ่งหวัง...
...ขอเป็นคนที่เต็มเปี่ยมด้วยพลัง...
...ไม่หยุดยั้งก้าวเดินต่อไม่ท้อใจ...
...ขอหนึ่งบนถนนแห่งนักสู้...
...ขอเป็นหนึ่งบนถนนแห่งนักสู้...
เรียน คุณป้าเหมียว
ขอขอบคุณคุณป้ามาทายทัก
ให้นึกรักคมชมสมถวิล
บนถนนชีวิตลิขิตจินต์
สร้างงานศิลป์เพื่อสืบสานกานท์กวี
ภาพจากอินเทอร์เน็ต
ขอบพระคุณที่มาทักทาย และแลกเปลี่ยนค่ะ
...ขอเป็นหนึ่งบนถนนแห่งนักสู้...
...ขอเป็นผู้ยืนหยัดในสิ่งหวัง...
...ขอเป็นคนที่เต็มเปี่ยมด้วยพลัง...
...ไม่หยุดยั้งก้าวเดินต่อไม่ท้อใจ...
... เธอจงเป็นอีกหนึ่งซึ่งสมหวัง
บินไปยังขอบฟ้าที่กล้าใฝ่
ท่าที่บินแม้มันไม่เหมือนใคร
จงภูมิใจเถิดหนาเพียงกล้าบิน...
ดอกไผ่..
อุ้ย!! เขา Comment กันเป็นกลอน อิ อิ อิ น้องนี้แต่งกลอนไม่เป็นเอาซะเลย...นักเดินทางย่อมพานพบอุปสรรคเสมอ ใจที่แข็งแกร่งถึงจะฝ่าพายุฝนไปได้...เป็นกำลังใจให้นักเดินทาง นักสู้ชีวิต จ้าาาา พี่สาว
เส้นทางชีวิตค่ะ
ใส่ภาพมาฝาก...
อ่านบทกลอนธรรมทิพย์พินิจคิด
ให้หยุดคิดแจ้งใจกระไรหนา
เราต่างคนต่างเดินดำเนินมา
ด้วยศรัทธาอย่าท้อต่อเดินดำเนินไป.....
ขอเพียงเขียนด้วยใจเท่าน้้นพอ....
(คมอีกแล้วพี่สาว อิ อิ คนอะไรไม่รู้...คารมคมหอก เอ๊ยคมคาย..)
คงจะบอกว่ามันต้องคดเคี้ยวเลี้ยวลด ไม่มีทางตรงที่เรียบง่าย กระมังคะ...
(คิดเอาเองอีกแล้ว อิ อิ)
แต่งแต้มรอยยิ้มด้วยความมั่นใจ แล้วก็เชิดหน้าฟันฝ่าอุปสรรค
อย่าก้มหน้าอย่างนั้นซีคะ เหมือนไม่มั่นใจ.... สู้ต่อค่ะ...อย่าท้อแท้..
พาน้องๆโครงการ "อีสานภาษาสัมพันธ์" มาเยี่ยมอ่าน..
อัจฉริยะกล้าแกร่งล้วนแข็งขืน
ด้วยจุดยืนกลืนกล้ำอย่างกล้าหาญ
ความเจ็บปวดปลอบใจจนเชี่ยวชาญ
บรรลุผ่านฝันร้ายย่อมกลายดี...
ฟื้นฟูมรดกทางปัญญาของน้อง ๆ และผู้ใหญ่ที่สนับสนุนค่ะ
สวัสดีค่ะ คุณธรรมทิพย์
"บนถนนนักสู้ผู้พิชิต
เธอมีสิทธิ์อิสระที่จะฝัน
ฝ่าขวากหนามความทุกข์รุกโรมรัน
ผ่านคืนวันร้าวรอนทั้งร้อนเย็น"
อ่านแล้วทำให้มีกำลังใจดีค่ะ
ขอบคุณมากๆ