หลาย ๆ ครั้งที่เราได้อยู่ร่วมกับคนที่ต่างคนต่าง "เปิดใจ" กันแล้ว บางครั้งแทบจะไม่ต้องพูดอะไรกันเลย ต่างคนต่างก็เข้าใจกันได้นะครับ...

           วันนี้เปิดสมุดเล่มเก่าขึ้นมาดูเห็นที่โน้ตจดไว้ แต่จำไม่ได้แล้วครับว่าจดมาจากที่ไหน อ่านแล้วก็ให้ได้คิดนะครับ เลยนำมาฝากกันครับผม เขากล่าวไว้ว่า "ขอเพียงแค่คุณเปิดใจ แม้คุณไม่ได้พูดใคร ๆ ก็ได้ยินคุณ แต่ถ้าคุณปิดใจ แม้ว่าหลายคนพูด คุณก็จะไม่ได้ยินเสียงจากใครเลย" ...

 

           สำหรับผมแล้วเห็นด้วยกับคำกล่าวนี้มาก ๆ ครับ เพราะหลาย ๆ ครั้งที่เราได้อยู่ร่วมกับคนที่ต่างคนต่าง "เปิดใจ" กันแล้ว บางครั้งแทบจะไม่ต้องพูดอะไรกันเลย ต่างคนต่างก็เข้าใจกันได้นะครับ เหมือนกับว่าต่างคนต่างได้ยินในสิ่งที่อีกคนต้องการที่จะสื่อสารออกมา...

 

 

          แล้วก็เช่นเดียวครับหากเราอยู่ร่วมกับคนที่เขา "ปิดใจ" แม้หลาย ๆ คนพูด เขาก็ไม่ได้ยินนะครับ จนหลาย ๆ ครั้งผมเองก็ยังสงสัยอยู่เหมือนกันนะครับว่า ในขณะที่หลาย ๆ คนพูดหรือแม้แต่พยายามแสดงออกให้เขารู้แล้ว แต่ทำไมเขาถึงยังไม่เข้าใจอีก...

 

           พูดถึงเรื่องของการเปิดใจแล้วนอกจากจะช่วยให้เราได้สื่อสารกันได้เข้าใจกันมากขึ้นแล้ว ยังมีส่วนช่วยให้เกิดความเชื่อใจ ไว้วางใจ และมั่นใจซึ่งกันและกันเพิ่มมากขึ้นด้วยนะครับ ซึ่งสิ่งเหล่านี้เป็นส่วนสำคัญในการอยู่ร่วมกันของมนุษย์นะครับ...

           

            และหากเราปิดใจของเรานอกจากเราจะไม่ได้ยินเสียงของใคร ๆ แล้ว ต่อไปก็อาจไม่มีใครเขาอยากพูดหรืออยากบอกอะไรกับเราอีกแล้วก็ได้นะครับ เพราะบอกไปเราก็ไม่ได้ยิน แล้วเมื่อนั้นชีวิตเราอาจต้องพลาดข้อมูลดี ๆ หรือแม้แต่อาจต้องสูญเสียคนดี ๆ ที่เขาหวังดีกับเราไปก็ได้นะครับ...