สมัยยังเป็นเด็ก ผมเคยท่องคำเขียน "สระไอไม้ม้วน ๒๐ คำ" ว่าเป็นกลอนเลย ถ้าจำไม่ผิดก็ท่องได้ตั้งแต่ตอนเรียนอยู่ชั้นป ๒ แล้วครับ เวลาผ่านมา ๔๐ ปี ก็ลืมๆ กันไปบ้างเลยเอามาทบทวนให้ดูกันครับ

   บทแรกท่องได้จนถึงทุกวันนี้ครับ "ผู้ใหญ่หาผ้าใหม่"

 

 

 ๑ ผู้ใหญ่หาผ้าใหม่

 
     
     ผู้ใหญ่หาผ้าใหม่   ให้สะใภ้ใช้คล้องคอ
ใฝ่ใจเอาใส่ห่อ          มิหลงใหลใครขอดู
จะใคร่ลงเรือใบ         ดูน้ำใสและปลาปู
สิ่งใดอยู่ในตู้             มิใช่อยู่ใต้ตั่งเตียง
บ้าใบ้ถือใยบัว           หูตามัวมาใกล้เคียง
เล่าท่องอย่าละเลี่ยง   ยี่สิบม้วนจำจงดี
 
 

Clip VDO

 
     

  บทที่สองนี่พอท่องได้ครับ แต่จำได้แค่ท่อนเดียว "ใฝ่ใจให้ทานนี้"

     
 

๒ ใฝ่ใจให้ทานนี้

 
     
    ใฝ่ใจให้ทานนี้     นอกในมีแลใหม่ใส
ใครใคร่แลยองใย   อันใดใช้อย่าใหลหลง
ใส่กลสะใภ้ใบ้        ทั้งต่ำใต้และใหญ่ยง
ใกล้ใบแลใช่จง     ใช้ให้คงคำบังคับ
 
 

Clip VDO

 
     

  ส่วนบทที่สามนี่ไม่เคยท่องได้เลย ลืมไปแล้วด้วย "สะใภ้ใหม่"

     
 

 ๓ สะใภ้ใหม่

 
     สะใภ้ใหม่ใส่ใจใคร่   อย่าหลงใหลใช่สิ่งดี
เยื่อใยในสามี             หน้าสดใสเป็นใบบุญ
ต่ำใต้ใช้ใกล้ชิด         บ้าใบ้จิตใฝ่การุณ
ผู้ใหญ่ใครมีคุณ         สิ่งใดชอบให้ตอบแทน
 
     

หมายเหตุ : ขณะตีพิมพ์บันทึกนี้ เป็นบันทึกที่ 430 มีข้อคิดเห็น 962 (most comments)

ที่มา : http://www.learningthai.com/poem_002.htm
และ  : http://www.e-learning.sg.or.th/act3_17/content1.html