จดหมายจากพระอาจารย์

หลังจากดิฉันได้บันทึก เรื่อง แฟนคลับของเรา...ใน G2K  วันนี้ดิฉันได้รับคำบันทึก จากพระอาจารย์ phra paponpatchara

 

 

.....ถึงแก้วและทุกๆคนที่เมตตาถึงกันเสมอ

หลวงตาขอส่งบทเพลงที่ผู้ป่วยท่านหนึ่ง  แต่งไว้.... เมื่อคราวที่มาพำนักรักษาตัวอยู่ที่อโรคยศาล

 

 

 

เธอเป็นมะเร็งกระดูก จนกระดูกโคนขาหักเพียงแค่พลิกตัวเบาๆเท่านั้น

เธอเจ็บปวดมาก มอร์ฟินเอาไม่อยู่ เธอกัดฟันแต่งเพลงนี้ออกมา จากหัวใจเธอจริงๆ

 .....

 

ชื่อว่าเพลง คงมีสักวัน

คงมีสักวัน.....

เราคงมีสักวัน คงมีสักวัน ร่างกายของฉัน   คงคืนมาดี

มะเร็งเจ็บปวด บีบนวด   ไม่ถูกสักที............

เจ็บปวดอะไรอย่างนี้ คนดี  ช่วยพี่ได้ไหม

ทำกรรมอันใด ฉันจึงเจ็บปวด เจ็บปวดจริงแท้.........

เจ็บช้ำเข้าในดวงแด เจ็บไม่แพ้คนอกตรม .................. 

หลวงตาท่านสอนธรรมะเข้าในดวงจิต..

สละชีวิตให้อยู่ในเวรกรรม จะดีหรือร้าย เป็นตายอยู่ในการกระทำ

จะบุญหรือกรรม ขอให้รับเอา..

 

หลวงตาท่านมียาหม้อใหญ่...... สมุนไพรลือไปทั่วโลกา

ฝรั่ง  อังกฤษ  ทั่วยุโรปเฮฮา

เขาลือลั่นหนักหนา ว่าหลวงตามียามะเร็ง มะเร็ง

โดย  นายสอน อุทัยสา ผู้ป่วยมะเร็งปอด ลามไปกระดูก เป็นผู้แต่ง

26พค52 18.30 น.

 

 

 

แก้วตอบ.........

กราบนมัสการพระอาจารย์ phra paponpatchara

พวกเรา...เป็นพยาบาลดูแลผู้ป่วยมะเร็ง เปิดตึกนี้มาตั้งแต่ ปี 2530 ตอนนี้ก็เป็นเวลา 22 ปี สัมผัสกับความเจ็บปวดและทุกข์ทรมานของคนไข้ หลายคนร้องครวญคราง ทั้งกิน ทั้งฉีดยาแก้ปวด ก็ไม่หายปวด

 

เราเป็นพยาบาล... บางครั้งก็ทุกข์ไปกับคนไข้ด้วย อยากหาวิธีให้คนไข้พ้นกับความทุกข์ ในวันนี้ได้ทราบว่าที่วัดคำประมง มียาดีดี ทำให้คนไข้หายทุกข์ได้ พวกเราอยากไปเยี่ยมดูสิ่งดีดีที่วัดคำประมงดำเนินการ หวังว่า......พวกเราคงมีโอกาสค่ะ

กราบมนัสการ...ที่พระอาจารย์ได้เมตตา ส่งเพลงมาให้ จะได้ print ออกไปให้พยาบาลอ่านกัน จะได้เข้าใจคนไข้มากขึ้นค่ะ

 

เรามีโอกาส พบน้องกลุ่มจิตอาสาน่ารักมากๆ จิตใจดี มาช่วยดูแลคนไข้ที่วัดคำประมง

 

ขอให้ได้บุญมากๆนะคะ

................

 

คงมีสักวัน..ที่ฉันจะพ้นทุกข์ทรมาน

 

คนไข้...ขอร้องเพลงนี้ด้วยกันอย่างเบิกบาน