บทเรียนชีวิต : การก้าวย่างที่ไม่ประมาท

           ความสับสนของชีวิตในปัจจุบัน  มากพอกับปริมาณข่าวสารที่ได้รับในแต่ละวัน ความยุ่งยากที่จะต้องตัดสินใจ ความลำบากที่จะเจรจาต่อรอง รวมทั้งการจะผ่อนคลายตัวเองให้สดชื่นเหมือนช่วงที่ได้พักผ่อน ดูมันช่างจะเคร่งเตรียดเสียจนวุ่นวายไปเสียหมด

          หลายคนถือโอกาสไปวิปัสสนากรรมฐาน  หารูปแบบวิปัสสนาภาวนาหรือพักผ่อนคลายเครียดตามสถานบันเทิง ตามสถานที่อโคจรก็แล้วแต่โอกาสหรือใจชอบ แต่ก็พบสัจธรรมของชีวิต ที่มีความสุข ตามมา

         เมื่อประสบกับเหตุการณ์ ผู้คน กิเลส ตัญหาหรือสิ่งยั่วยวน ก็จะหลุดไปสู่ความเป็น "ตัวเอง"หรือ "อัตตา"ที่แต่ละคนมี และจะค่อยๆใช้วิชาขับสิ่งเหล่านั้นออกไปในรูปแบบของ "ปัญญา"ที่ใครสามารถแก้ได้เร็วกว่ากัน

         "จิตใจ" ตัวเองจะเป็นใหญ่ จิตจะกำหนดตัวเองให้รู้จักทุกข์ รู้จักทางที่จะดับทุกข์อันนั้น และหาทางออกให้กับปัญหาที่ทับถม ให้หลุดออกไปได้  ทำใจให้สูงไว้ ทำจิตให้เป็นนายเข้าไว้  คิดในเชิงบวกสร้างสรรค์ ให้โอกาสแก่สิ่งรอบข้าง ผู้คน และอธิบายตัวเองว่า "การให้อภัย"คือการให้ที่ยิ่งใหญ่  การเป็นคน"ใจสูง"จะช่วยให้เรามองปัญหาที่ใหญ่โตเท่ากับภูเขา ให้เป็นเพียงเนินเตี้ยๆ  ใช้เวลาในการพัฒนาจิต ใช้เวลาในการบริหารจิต จะทำให้เราชนะสิ่งรอบตัวได้อย่างทรนง

           จิตสูง จึงเป็นตัวนำไปสู่การแก้ปัญหาของตนเอง ปัญหาครอบครัว ปัญหาสังคม ปัญหาของชาติ และปัญหาของประชาคมโลก หนทางทำให้ใจสูงอยู่ที่"ตัวเรา" ไม่ต้องไปศึกษาหรือเข้าค่ายเป็นเดือนๆหรือแรมปี แต่อยู่ที่ลมหายใจเข้าออก แค่คิดและทำใจ ใจท่านก็จะสูงแล้วครับ