ศิลปะและวัฒนธรรมเป็นสิ่งแสดงความเจริญด้านภูมิปัญญา  ความคิดสร้างสรรค์  และความเป็นอกลักษณ์ของกลุ่มชน  โดยถ่ายทอดจากบรรพชนสู่ชนรุ่นหลัง  ผ่านทางขนบธรรมเนียม  ประเพณี  วิถีชีวิต  ความเชื่อ  การแสดง  และการละเล่นพื้นบ้าน

          สังคมไทยเป็นสังคมที่มีความหลากหลายทางวัฒนธรรมอันเนื่องจากเป็นแหล่งรวมผู้คนจากทุกสารทิศนับแต่โบราณกาล  การที่ชนกลุ่มต่าง ๆ สามารถอยู่ร่วมกันได้นั้นมีสาเหตุหลายประการ  โดยสาเหตุที่สำคัญประการหนึ่งคือ  โลกทัศน์ที่มีต่อสรรพสิ่งรอบตัว  ซึ่งเมื่อมองลึกลงไปในความเชื่อของกลุ่มชนต่าง ๆ จะพบว่ามีความคล้ายคลึงกันในการให้ความเคารพต่อธรรมชาติ  และสิ่งแวดล้อม

                แต่จากการครอบงำของระบบทุนนิยมที่มีต่อความคิด  การผลิต  การบริโภค  ทำให้ผู้คนส่วนใหญ่ลืมเลือนคำสอนของบรรพชน  หันไปสนใจแต่ความเจริญทางเทคโนโลยีและสิ่งประดิษฐ์ใหม่ ๆ มุ่งแสวงหาเงินทองเป็นสำคัญ  ศิลปะวัฒนธรรมถูกนำมาใช้เป็นเครื่องมือในการสร้างความร่ำรวย  โดยไม่แยแสสนใจข้าวของภูมิปัญญาและวัฒนธรรมอย่างจริงจัง  หลายคนได้ชื่อว่าเป็นผู้ดูแลวัฒนธรรมแต่กลับไม่เข้าใจวัฒนธรรมอย่างถ่องแท้  ไม่เข้าใจรากฐานความคิดของวัฒนธรรมอันจะนำไปสู่การพัฒนาที่มั่นคงและยืนยาว  ทำให้วัฒนธรรมเป็นเพียงเครื่องมือให้คนเหล่านั้นก้าวหน้าในตำแหน่ง  หน้าที่การงานเท่านั้นเอง ไม่มีคุณค่าต่อสังคมและชุมชนเลยสักนิด  ทำให้เกิดความคิดว่าน่าเสียดายที่วัฒนธรรม  ภูมิปัญญาอันทรงคุณค่าแห่งกลุ่มชนอันยิ่งใหญ่ถูกทำลายด้วยมือของลูกหลานผู้โฉดเขลา