การอ่านวรรณกรรมที่ประทับใจเป็นแรงบันดาลใจในการอยากเรียนภาษาญี่ปุ่นชอบภูเขามิตาเกะ และเรื่องราวที่แสนจะเศร้าและเคล้าน้ำตาเป็นหนังสือเล่มแรกที่อ่านแล้วจดจำได้ทุกตอนเหมือนตัวละครมีชีวิตจริงๆ

ข้างหลังภาพ ของศรีบูรพา

เป็นหนังสือที่อ่านแล้วชอบมากที่สุดและเป็นวรรณกรรมที่อมตะสุดๆ อ่านแล้วเก็บไว้อย่างดี เพราะภาษาที่ใช้ช่างไพเราะและคิดว่าความรักนั้นมีเหตุผลในตนเอง ไม่มีใครที่ถูกและผิดในเรื่องความรัก   ความรักกับความถูกต้องนั้นเป็นสิ่งที่สร้างกฎเกณฑ์ทางสังคมตัวละครแต่ละตัวนั้นมีชีวิตสุดๆ

 คุณหญิงกีรติเป็นตัวแทนของผู้หญิงไทยที่รักศักดิ์ศรีและความถูกต้องของสังคมมากกว่าความต้องการของหัวใจ

 นพพรเป็นตัวแทนของความรักที่แรงกล้าและเหือดหายไปในช่วงของวัย

และสุดท้ายกลับเป็นโศกนาฏกรรมของความรัก

คุณหญิงกีรตินั้นไม่เคยลืมความรักและไม่เคยทรยศกับความรัก

นพพรนั้นเมื่อผ่านช่วงวัย...เขากลับเจ็บปวดกับความรักและคิดว่าเขามีความรักที่ล้มเหลวและคิดว่าถ้าเขาแต่งงานกับใครแล้วก็คงจะรักผู้หญิงคนนั้นได้ในไม่ช้า  

คุณหญิงกีรติเองก็ไม่เคยเอ่ยความรักที่มีกับนพพรสุดท้ายความตายก็พรากทั้งสองจากกัน...แต่แปลกนะ...ความรักของทั้งสองคนไม่ได้ตายตามไป....

มันกลับจุดประกายฝันให้กับผู้อ่านและภาพภาพหนึ่งที่ไม่สวยงาม…

แต่กลับเป็นภาพที่มีความหมายและอมตะสุดๆ

ผู้เขียนสอนอะไรมากมายในเรื่องความรักและเป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่ชอบเรียนภาษาญี่ปุ่นตอนปริญญาตรี  ซึ่งการเรียนญี่ปุ่นนี้แค่ครอสเดียวก็ทำให้อดเกียรตินิยมได้เหมือนกันมีคนทักท้วงมากเลยแต่ดื้อรั้น เพราะถ้าเรียนได้เกรดน้อย ดึงเกรด แต่ก็พอใจที่ได้เรียน เกียรตินิยมอยากได้แต่อยากเรียนภาษาญี่ปุ่นมากกว่า  เลยอดได้เกียรตินิยมเศร้าไปตามระเบียบ แต่กลับได้ความรู้เพิ่ม   มีตอนหนึ่งที่เป็นตอนที่ฟังเพลงญี่ปุ่นแล้วนพพรกับคุณหญิงกีรตินั้นสนทนากันมีความหมายสุดๆ                                     

เป็นเพลงปลอบใจให้พอใจในฐานะของตน  ลองมาอ่านกันนะค่ะความหมายดีสุดๆที่แปลออกมาแล้ว

แม้นเรามิได้เกิดเป็นดอกซากุระ   

ก็อย่ารังเกียจที่เกิดเป็นบุบผาพรรณอื่นเลย

ขอแต่ให้เป็นดอกที่งามที่สุดในพรรณของเรา

ภูเขาฟูจีมีอยู่ลูกเดียว

แต่ภูเขาทั้งหลายก็หาไร้ค่าไม่

แม้มิได้เป็นซามูไร ก็จงเป็นลูกสมุนของซามูไรเถิด

เราจะเป็นกัปตันกันหมดทุกคนไม่ได้

ด้วยว่าถ้าปราศจากลูกเรือแล้วเราจะไปกันได้อย่างไร

แม้นเรามิอาจเป็นถนน

ขอจงเป็นบาทวิถี

ในโลกนี้มีตำแหน่งและงานสำหรับเราทุกคน

งานใหญ่บ้างเล็กบ้าง

แต่เราย่อมจะมีตำแหน่งและงานทำเป็นแน่ละ

แม้นเป็นดวงอาทิตย์ไม่ได้

จงเป็นดวงดาวเถิด

แม้นมิได้เกิดมาเป็นชาย

 ก็อย่าน้อยใจที่เกิดมาเป็นหญิง

จะเป็นอะไรก็ตาม

จงเป็นเสียอย่างหนึ่ง

จะเป็นอะไรมิใช่ปัญหา

สำคัญอยู่ที่ว่า

จงเป็นอย่างดีที่สุด

...ไม่ว่าเราจะเป็นอะไรก็ตาม... 

ความหมายดีสุดๆ

และคำพูดที่เศร้าสุดๆ คงจะเป็น

ฉันตายโดยปราศจากคนที่รักฉัน

แต่ฉันก็อิ่มใจว่า ฉันมีคนที่ฉันรัก

การอ่านวรรณกรรมนั้นทำให้เราเกิดความคิดและใช้เป็นแนวทางในการดำเนินชีวิต

มีทั้งสุข...เศร้า...เคล้าน้ำตา...

วันนี้คุณมีหนังสือสักเล่มที่ประทับใจรึยัง

ถ้ายังไม่มี....ค้นหาหนังสือที่ใช่แล้วนั่งอ่าน...

คุณจะรู้ว่าความสุขเล็กๆนั้นมีค่าและอมตะสุดๆ 

 ขอบคุณเรื่องราวดีๆจาก หนังสือข้างหลังภาพ ของคุณศรีบูรพา

 ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านนะค่ะ

บอกรักกับคนที่คุณรักนะค่ะ

ก่อนที่เขาจะไม่ได้ยินสิ่งที่เราอยากบอก

ทุกวินาทีมีค่านะค่ะ

อย่ามาเสียใจเมื่อไม่มีเขาแล้วในโลกใบนี้....