จิตรกรรมบนท้องฟ้า

เมื่อสัปดาห์ก่อนเกือบทั้งสัปดาห์ ท้องฟ้าอึมคลึม ฝนทำท่าว่าจะตกก็ไม่ตก มองไม่เห็นดวงอาทิตย์เกือบตลอดวัน บางวันจึงจะโผล่มาตอนเย็นมากๆ เมฆสวยๆจึงไม่มีมาอวดโฉมให้เห็น

วันจันทร์อังคาร ที่ผ่านมา (๑๒-๑๓ ต.ค.)แสงแดดเริ่มจับขอบฟ้าให้เห็นแต่เช้าตรู่ (ดวงอาทิตย์คงจะกลัวต้นไม้และสรรพชีวิตเฉาอิ อิ)ท้องฟ้าเริ่มเป็นสีฟ้าใส เมฆกลุ่มต่างๆเริ่มแข่งกันประชันโฉม คงจะอั้นไว้นานก็ลูกพี่เล่นไม่ยอมส่องแสงเลยนี่ ลูกน้องจะออกมาสวยได้อย่างไร อดไม่ได้ค่ะที่จะรีบกดชัตเตอร์ ถ้าขืนช้าเธอก็จะกระจายตัวหายไปคนละทิศละทาง (ที่เรียกว่าหายเข้ากลีบเมฆ)

ภาพนี้ปรับความเข้มของแสงจากหน้ากล้องให้เข้มขึ้น เพราะรู้สึกว่าถ่ายภาพเมฆครั้งใดจะจืดสนิท ถ่ายภาพเวลา ๑๘.๐๐ น. วันพฤหัสบดีที่ ๑๕ ต.ค.๕๒

ด้านมุมบนซ้ายมือคล้ายใบหน้าคน ส่วนตรงกลางคล้ายๆนิ้วมือ

ภาพนี้ตรงส่วนกลางคล้ายๆคนก้มหน้าฟุบไปกับแขนทั้งสองข้าง

เริ่มมีเค้าฝน

ภาพข้างบนทั้งหมดถ่ายภาพจากบ้านสวน

กลุ่มเมฆที่เจดีย์วัดภูเขาทองพระนครศรีอยุธยา

กลุ่มเมฆด้านบนคล้ายๆใบบัวหรือดอกเห็ด ช่วงเดินทางกลับจากพระนครศรีอยุธยา ใกล้จะถึงบ้านแล้ว ภาพจริงๆสวยมาก แต่คนขับรถขับเร็วมาก จึงถ่ายมาไม่ค่อยชัด(เย็นวันพุธที่๑๔ ต.ค ๕๒)