เช้านี้แสงสุรีย์สาดส่องอย่างเจิดจ้าน่าเชยชม

คล้ายๆต้องการจะมุ่งหน้าเดินทางสู่ความปรารถนา  ที่อยากจะไขว่คว้า

เฉกเช่นเราในโลกโดยมากมีความปรารถนา  ทะเยอทะยาน  หลากหลาย

แต่ทว่าบางคนยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตนเองปรารถนาวาดฝันอะไร

ความไม่แน่นอนเป็นกฎเกณฑ์ของชีวิตอย่างหนึ่งที่เราต้องพึงตระหนักรู้

เราเดินทางไปไหนสักแห่งหนึ่งกางแผนที่ไปพลาง

พอไปไม่ถูกโทร.ถามเพื่อนว่าจะขับรถไปทางไหน

เมื่อเพื่อนถามกลับว่าอยู่ตรงไหนแล้ว  กลับบอกไม่ได้ว่าตัวเองอยู่ตรงไหน

แผนที่ในกำมือก็คือกระดาษที่ไร้ค่าดีๆนี่เอง

แต่ละคนมุ่งเดินทางสู่เป้าหมายที่ปรารถนาไว้โดยกำแผนที่ไว้ในมือ

แต่บางคนยังไม่รู้ว่าที่ๆตัวเองยืนอยู่  มันคือส่วนไหนของแผนที่

แล้วแผนที่จะมีประโยชน์อะไรละใช่ใหม

สำหรับบางคนการเรียนรู้บางอย่างในชีวิตมันช่างเจ็บปวดเกินคณานับ

และการที่ยอมรับความเป็นจริงในสิ่งที่เกิดขึ้นก็อาจจะทำใจให้ปวดร้าวได้เช่นกัน

แต่ทว่าสิ่งเหล่านี้แหละเปรียบเสมือนปุ๋ยที่จะทำให้เราเติบโตได้อย่างงดงาม

เมื่อเราเลือกจะทำอะไรแล้วก็จงยอมรับผลของมันให้ได้

ความงดงามในชีวิตก็จะมาเยือนเราเอง

 

ดอสเตอยัฟซกี้  นักประพันธ์ลือนามของรัสเซียกล่าวไว้น่าฟังว่า..

...มนุษย์เราไม่ว่าจะเป็นใคร  เมื่อไหร่  และที่ไหน

ต่างพอใจที่จะกระทำตามหนทางที่ตนเองเลือก

มากกว่าจะฟังคำสั่งและเหตุผล.........

ธรรมะสวัสดีขอรับ