การพัฒนางานจากพื้นฐานงานที่ทำ

      เรื่องนี้ ผมได้แนวคิดมาจากบันทึกของคุณ “สิงห์ป่าสัก”  ในบันทึกที่ว่า ยุทธศาสตร์ต่อยอด  โดย ขยายความว่า

 

         “เพราะจะทำให้เราทำงานได้เร็วขึ้น ง่ายขึ้น  ชาวบ้าน-เกษตรกร ก็จะได้รับการพัฒนาและสนับสนุนได้อย่างต่อเนื่อง”

 

         ในย่อหน้าที่สองท่านบันทึกว่า 

  

        “ดังนั้นก่อนที่เราจะทำงาน เราก็คงจะต้องเรียนรู้งานเดิม/กิจกรรมเดิมที่มีอยู่แล้ว  เพื่อใช้เป็นฐานในการทำงานแบบต่อยอด โดยสิ่งใดที่มีการปฏิบัติเดิม หรือ ว่าดีอยู่แล้ว ก็เข้าไปต่อยอด-เสริมต่อ เพื่อให้การทำงานมีความต่อเนื่องนั่นเอง”

 

      ครับ ทั้งหมดนั่นก็เป็นบันทึกของคุณสิงห์ป่าสัก ที่ผมชอบใจ และน่าจะนำมาใช้ได้ในวงการศึกษาเป็นอย่างดีครับ

  

      ในวงการศึกษา  เรามักมีนวัตกรรมทางการศึกษาเข้ามามากครับ   ทั้งนวัตกรรมด้านการบริหาร และ นวัตกรรมด้านวิชาการ

 

  

      การนำนวัตกรรมต่างๆเหล่านี้มาใช้  ก็มักจะเป็นการใช้โดย “เริ่มต้นใหม่หมด”  ครับ   เริ่มตั้งแต่ “แยกครูจากห้องเรียน”  ด้วยการนำครูมาประชุมอบรมที่จังหวัด   “แยกผู้บริหารจากโรงเรียน”  ด้วยการนำผู้บริหารมาประชุมอบรม

 

       เสร็จแล้วก็ให้ไปเริ่มต้นใหม่ที่โรงเรียน

 

 

 

       เท่าที่ผ่านมา  ผมว่าประสบผลสำเร็จเหมือนกันครับ แต่ “ไม่ยั่งยืน”   หรือ  อาจประสบผลสำเร็จในเรื่องของ “เอกสารหลักฐาน”   

 

     

   แต่  เข้าไปไม่ถึง “จิตใจ” และ “กระบวนความคิด” ครับ

 

 

       การพัฒนาการศึกษาควรต้องเริ่มที่โรงเรียนครับ ที่เรียกว่า SBM  หรือ  การบริหารยึดโรงเรียนเป็นฐาน  ต้องการพัฒนาเรื่องใด   ก็น่าจะพัฒนาจากฐานรากที่โรงเรียนที่เขามีต้นทุนอยู่แล้ว  นักวิชาการก็มีหน้าที่ต่อยอดออกไปตามที่ต้องการ

 

      

          ผมว่าจะทำให้เราทำงานได้เร็วขึ้น ง่ายขึ้น  โรงเรียนก็จะได้รับการพัฒนาและสนับสนุนได้อย่างต่อเนื่อง

        (เลียนแบบการสรุปแบบคุณสิงห์ป่าสักและขอขอบคุณคุณสิงห์ป่าสักเจ้าของความคิด)