ผู้วางโลก...อยู่ในระดับสูง
ผู้หาบโลก
…อยู่ในระดับต่ำ
ผู้หิ้วโลก
…อยู่ในระดับกลาง
ผู้วางโลก
…อยู่ในระดับสูง.
โอวาทของ
สมเด็จพระมหาวีรวงค์ (อ้วน ติสสมหาเถระ).
...คนไม่มีรากอยากเชิญชวนพวกเรา มาพินิจพิจารณากันอย่างพิถีพิถันว่า...เราอยากเป็นประเภทไหน จะหาบ จะหิ้ว หรือว่า...จะวางโลก อันแสนจะหนักหน่วงและไม่แน่นอนนี้...
มีความสุขสงบ สันติในใจ กันมาก ๆ ในวันหยุดสุดสัปดาห์นะคะ.
(^____^)
สวัสดีค่ะ วันสบายๆ เดี่ยวจะไปเวรบ่ายค่ะ กลิ่นหอมมากค่ะ เดินผ่านใกล้ๆชื่นใจมาก
แวะมาอ่าน...อยากเป็นผู้วางโลกจัง....คงจะสงบ...
แต่ก็คงทำได้ยากมากมาก...เอาแค่พยายามวางโลกไปก่อนนะคะ
คิดถึงเสมอและมากมายนะคะ
อรุณสวัสดิ์ค่ะพี่หญิง
มาอ่านมุมคิดวันหยุดค่ะ ตั้งแต่เด็กแล้วค่ะปูก็ชอบหาบ หาบไปหมดทุกอย่างเลย ๕ ๕ ... พอโตขึ้นๆ มีแรงกำลังก็หิ้วๆ หาบๆ เป็นระยะๆ
มาวันนี้ๆ วางๆ ได้บ้างแต่ก็ยังหิ้วๆ อยู่ค่ะ จะหาบ หิ้ว วาง ทุกอย่างอยู่ที่ใจ ใช่ไหมคะ ... พี่หญิงคนดีที่แสนรัก
... วันเสาร์นี้สบายๆ วางทุกอย่างไว้ก่อน ไปปั่นรถถีบเห็นบึงบัว คิดถึงค่ะ ..
สั้นๆแต่ได้ใจความครับ
สวัสดีค่ะ...
พี่แดงคะ ดอกไม้ที่ทั้งสวยทั้งหอมนี่..หายากเหมือนกันนะคะ...ขอบคุณค่ะ
คุณหนุ่ม กร~natadee เรือที่นำมาฝากคงหมายถึง นาวาที่จะนำเราข้ามจากวัฏฏสงสารนี้ แน่เลยค่ะ...ขอบคุณค่ะ
คุณaddคะ ผู้พยายามวางโลก...ย่อมจะวางลงได้ในวันหนึ่งค่ะ ... มาวางโลกด้วยกันค่ะ
คุณpoo สวยมหัศจรรย์...อ่านแล้วยิ้ม ๆ ๆ ๆ.... มาวันนี้ๆ วางๆ ได้บ้างแต่ก็ยังหิ้วๆ อยู่ค่ะ จะหาบ หิ้ว วาง ทุกอย่างอยู่ที่ใจ ใช่ไหมคะ...ใช่แล้วค่ะ หาบมาก หิ้วมาก หนักใจ...วางลงเสียบ้าง...สบายใจ...อยากเห็นภาพบึงบัวสวย ๆ ค่ะ
คุณเบดูอิน...ขอบคุณค่ะ
(^____^)
แต่ละวันเป็นผู้หาบโลก แนวคิดเป็นผู้หิ้วโลก ฝันจะเป็นผู้วางโลกครับ
หาบ หิ้ว วาง ท่าทางจะสบาย ขอบพระคุณ
มีมื้อกลางวันมาฝากด้วย รักษาหุ่นด้วยครับนะ....อิอิ.อิ
หาบ หิ้ว วาง ในมุมมองทางธรรม เป็นคำเปรียบเทียบที่งดงามมากนะคะ ขอบคุณค่ะ
ลองมองอีกมุม มุมของมนุษย์ธรรมดา รู้ว่าเหนื่อยแสนเหนื่อย หนักก็หนัก อยากจะละวาง และอยากจะว่าง แต่ทำไมไม่ยอมทำอย่างใจคิด (ตอบได้ว่าเพระอะไร แต่ให้เหตุผลไม่ได้) ทั้งหาบ หิ้ว และ แบก แถม เข็น ลาก ดึง ผลัก ดัน...
ขอบคุณที่ไปอวยพรให้พี่ที่บันทึกค่ะ ขอให้มีความสุขมากๆ เช่นกันค่ะ
พี่บางทรายที่เคารพ
ถ้อยคำของพี่มีความหมายมากมายค่ะ
คนไม่มีรากเองก็คล้ายกัน...ขออนุญาตน้อมรับแนวคิดพี่ไว้ค่ะ
แต่ละวันเป็นผู้หาบโลก แนวคิดเป็นผู้หิ้วโลก ฝันจะเป็นผู้วางโลก...
ขอบคุณค่ะ
(^___^)
ขอบพระคุณท่านอ.นายประจักษ์ ปานอินทร์ ค่ะ
ใน GTK นี้ อาหารการกินอุดมสมบูรณ์...
อิ่มหมีพีมันทุกวันเลยค่ะ
(^___^)
...ยายธี...วิ่งหนี....๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕
สวัสดีคะ ผู้วางโลกน่าจะใช้ได้ดีกับคนที่ภาระกิจมากๆนะคะ
สวัสดีค่ะพี่ดาวลูกไก่ ชื่นชมยินดี
อ่านแล้วอมยิ้มเห็นภาพพี่ตอน .... มุมของมนุษย์ธรรมดา รู้ว่าเหนื่อยแสนเหนื่อย หนักก็หนัก อยากจะละวาง และอยากจะว่าง แต่ทำไมไม่ยอมทำอย่างใจคิด (ตอบได้ว่าเพระอะไร แต่ให้เหตุผลไม่ได้) ทั้งหาบ หิ้ว และ แบก แถม เข็น ลาก ดึง ผลัก ดัน...
เกิดเป็นมนุษย์ก็เช่นนี้เองหนอ...
มีความสุขมาก ๆ ค่ะ
(^___^)
สวัสดีค่ะคุณยายธี
คุณยายธีมาเหนือชั้นกว่าใคร....เพราะเป็นผู้วิ่งหนีโลก....
(^___^)
สว้สดีค่ะอ.mena
หากพิจารณาแล้ว ที่กล่าวว่า...ผู้วางโลกน่าจะใช้ได้ดีกับคนที่ภาระกิจมากๆนะคะ...
คนไม่มีรากเห็นด้วยค่ะ และอีกมุมหนึ่งก็คือ คนที่มีภาระหน้าที่มากมายนั้น มักจะถูกยึดโยงไว้ด้วยโลกธรรมทั้งแปด... หากละวางโลกลงได้แล้ว ... แน่นอนว่าต้องนับว่าอยู่ในระดับสูงค่ะ
ขอบคุณค่ะ
(^___^)
เมื่อไหร่สิ้นแรง คงต้องวางโลก ตอนนี้ เตือนใจไว้ว่า ธรรมะคือหน้าที่ ดอกไม้ เห็นแล้วสบายใจ พระพุทธรูปเป็นแล้วสบายจิต
บางครั้งถ้าหนัก เกินกำลัง ก็ขอวาง เมื่อไหร่กำลังใจมามีแรงก็ทำหน้าที่ต่อไป
สวัสดีค่ะ
*** ผู้ปล่อยวางจึงเป้นผู้มีความสุขที่แท้จริง
*** อยากวางโลก...แม้ไม่ได้ทั้งหมด...แค่คิดจะวางก็มีความสุขแล้วนะคะ
*** ไม่มีอะไรเป็นของเราจริงๆสักอย่างนะคะ
มาชม
เป็นคิดสะกิดใจดีแท้ ๆ นะครับ
สวัสดีค่ะคุณน้อย
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ...
อ่านแล้วยิ้ม ๆ อยากชวนมองอีกแง่มุมหนึ่งค่ะที่คุณน้อยกล่าวไว้ว่า...เมื่อไหร่สิ้นแรง คงต้องวางโลก นั้น ... คนไม่มีรากกลับเห็นว่า ไม่ควรรอจนกว่าจะ "สิ้นแรง" เพราะคล้ายเราหมดสิ้นเรี่ยวแรง ยอมจำนนแล้ว จึง..."วาง"...
หากแต่เราควรหัดที่จะ "วาง"....เสียก่อนจะสิ้นแรง หัดวางลงด้วย "ใจ" ที่อ่อนน้อม เบาบางและเต็มไปด้วยความทะนุถนอมค่ะ
และเห็นด้วยค่ะ...
บางครั้งถ้าหนัก เกินกำลัง ก็ขอวาง เมื่อไหร่กำลังใจมามีแรงก็ทำหน้าที่ต่อไป
ขอบคุณมากค่ะ
(^___^)