การพัฒนาคุณภาพอย่างยั่งยืน จะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อเกิดการทำงานเป็นทีม หากไม่มีทีมถึงแม้จะมีการพัฒนาได้แต่ก็ไม่ยั่งยืน ปัจจุบันอัศวินม้าขาวได้อวสานไปแล้ว ทีมงานไม่ใช่แค่เพียงนำคนมาอยู่รวมกันก็เป็นทีมได้ นั่มันแค่กลุ่มคน ทีมจะไม่สามารถเกิดขึ้นได้ถ้าไม่มีเป้าหมายร่วม การพัฒนาคุณภาพในโรงพยาบาลจะขาดแพทย์ไม่ได้ ถ้าแพทย์ไม่เข้ามามีบทบาทในการพัฒนาจะต่อยอดความคิดลำบาก ทำไมจำเป็นต้องมีแพทย์ด้วยนะหรือ เพราะความรู้เชิงลึกในการดูแลผู้ป่วยแพทย์เป็นผู้ที่รู้ดีที่สุด แล้วทำไมบางโรงพยาบาลแพทย์ยังมีส่วนร่วมน้อยอยู่หล่ะ คำถามนี้เป็นคำถามที่น่าสนใจมาก เพราะแพทย์ไม่สนใจเรื่องคุณภาพหรือ แพทย์ไม่ต้องการให้ผู้ป่วยหายหรือ แพทย์ต้องการเลี้ยงไข้หรือ แพทย์!!!!!! ต้องการทำเงินอย่างเดียวหรือ ลองทบทวนคำถามเหล่านี้ซ้ำๆ นานๆ สิ .......  หากเราเป็นแพทย์เราจะยอมให้เป็นเช่นนั้นหรือ ถ้าเราไม่ยอมแล้วทำไมคนอื่นจะคิดแบบเราไม่ได้หล่ะ เพราะถ้าผู้ป่วยไม่หาย รักษานานไป ชื่อเสียงแพทย์ท่านนั้นจะดีได้อย่างไร

เป็นไปได้หรือไม่ที่แพทย์ไม่รู้ว่าทำคุณภาพไปทำไม เพราะรักษาให้ดีก็พอแล้ว เก่งคนเดียวก็พอแล้วทำไมต้องเก่งทั้งทีมด้วย  ในเมื่อเป้าหมายของแพทย์และเป้าหมายของการพัฒนาเป็นเรื่องเดียวกัน ทำไมไม่เริ่มต้นที่จุดนี้ "ความเสี่ยงทางคลินิก

ใช้ความเสี่ยงทางคลินิกมาเป็นส่วนที่ช่วยให้เกิดการตั้งเป้าหมายร่วมระหว่างทีมงานกับแพทย์ได้ดี เพราะความเสี่ยงทางคลินิกคือสิ่งที่แพทย์ไม่ต้องการให้เกิดอยู่แล้ว นั้นก็คือ Complication, Morbidity และ Mortality อาจเป็นการเชิญชวนแพทย์มาดูซิว่า Complication ของโรคนี้ อะไรที่ไม่อยากให้เกิด และจะป้องกันได้อย่างไร แล้วร่วมกันหาวิธีป้องกันซะ มันดูง่ายๆนะ แต่เวลาปฏิบัติอาจต้องลองหลายๆครั้ง จะเป็นกำลังใจให้กับเพื่อนๆ นะ

สุดท้าย ผมสร้างชุมชนนี้เพื่อให้เกิดการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ กันในกลุ่มพวกเราเพื่อให้เราพัฒนาไปด้วยกันนะครับ