เมื่อวานโดนฝนรู้สึกว่าความจริงในรูปนามปรากฏขึ้นเล็กน้อย

ต้องใช้ธรรโมสถช่วยนิดหน่อย

เมื่อคืนได้พักประมาณสามชั่วโมง 

นั่งขัดเกลาหนังสือที่เพื่อนส่งมาให้ช่วยตรวจทาน

เพิ่มเติมเสริมแต่งให้เล็กน้อยตามความรู้ที่พอมีกะเขาบ้างนิดหน่อย

แต่ตื่นมาสวดมนต์เสร็จก็แจ่มใสสดชื่น

อาการต่างๆเช่นหนาวร้อน  เจ็บ  ไข้ได้ป่วย

ที่เกิดขึ้นกับชีวิตทุกท่วงทีลีลาในแต่ละจังหวะ

ถือได้ว่าเป็นสิ่งที่ดีให้ประโยชน์แก่ใจได้มากมาย

อยู่ที่ว่าเมื่อเราเกิดอาการเหล่านั้นขึ้นมาแล้ว

เราจะคิดกับมันในมุมมองไหนก็เท่านั้น

พยายามใช้อาการต่างๆนั้นๆเป็นครูอาจารย์ให้จงได้

เพื่อที่เราจะได้ตักตวงเอาความรู้อย่างดีเยี่ยมจากมันอย่างงดงาม

อย่าเสียค่าเทอมแล้วปล่อยให้ครูอาจารย์จากไปโดยไม่ได้สิ่งดีๆมาบ้าง

ถึงจะเกิดอาการเจ็บ..แต่ก็ต้องเอื้อนเอ่ยได้อย่างเต็มปากว่า..ขอขอบพระคุณ..

                                เมื่อวันวาน  ผ่านผัน  ถึงวันนี้                                    

ประสบการณ์  มากมี  หลายปีผ่าน

เราเจ็บปวด   รวดร้าว  มายาวนาน

เราสุขล้ำ  สำราญ  มานานยาว

เมื่อเจ็บปวด  รวดร้าว  ทุกคราวครั้ง

อย่าผิดหวัง  อาวรณ์  จิตร้อนหนาว

เจ็บต้องจำ  อย่าซ้ำซาก  มากเรื่องราว

อย่าเจ็บปวด  รวดร้าว  ไม่ลดรา

ในชีวิต  ผิดพลาด  มีบาดแผล

เพื่อเท่าทัน  ทุกข์แท้  แก้รักษา

มีบาดแผล  พิษภัย  แล้วใส่ยา

ด้วยปล่อยวาง  ในชีวา  ทุกคราคราว

เมื่อบาดเจ็บ  ก็จงอ่าน  อาการเจ็บ

เมื่อหนาวเหน็บ  ก็จงอ่าน  อาการหนาว

อย่าอึดอัด  ขัดเคือง  ทุกเรื่องราว

อย่าให้ทุกข์  ทบท่าว  ยืนยาวยัง

เมื่อความทุกข์  กระแทกกระทั้น  เท่าทันทุกข์

อย่าขังคุก  ความคิด  ด้วยผิดหวัง

อย่าโศกเศร้า  ว้าเหว่  โซเซซัง

อย่าจริงจัง  กับความทุกข์  เจ่าจุกใจ

ทุกเรื่องราว  ลีลา  ปัญหาชีวิต

จงทำจิต  คงมั่น  อย่าหวั่นไหว

โลกธรรม  ขึ้นลง  คงอะไร

จงทำใจ  เรียนโลก  อย่าโศกเลย........

 ธรรมะสวัสดีขอรับ