วันนี้เราท่านทั้งหลายลองมาพิจารณานครกายของเราที่เราอาศัยอยู่

ปกปิดด้วยเครื่องต่างๆว่าเป็นเช่นไร  ธรรมฐิตแปลมาจากบาฬีวิสุทธิมรรค

แบบอ่านเข้าใจง่ายๆ  ลองอ่านกันดูนะขอรับ

      ร่างกายของเราที่คนเป็นๆอยู่ ก็เป็นของไม่งดงาม เป็นแต่ลักษณะความไม่งามในร่างคนเป็นนั้น  ไม่ปรากฏชัดโดยซึ่งๆหน้า เพราะเครื่องแต่งกายได้ปิดบังไว้  แต่โดยปกติแล้ว ร่างกายนี้ มีกระดูก  ๓๐๐ ท่อน เป็นโครงสร้าง  กระดูกนั้นชนติดกันด้วยข้อต่อ ๑๘๐ ข้อ แล้วยึดกันอยู่ด้วยเอ็น ๙๐๐ เส้น(ตรงนี้ต้องถามหมอดูว่าจริงเท็จแค่ไหน) ฉาบด้วยเนื้อ  หุ้มด้วยหนังสดบางๆ มีมันซึมออกทั้งข้างบนและข้างล่าง ดุจโถมันข้น  เป็นบ่อเกิดของหมู่หนอน  เป็นบ่อเกิดแห่งโรคทั้งหลาย เป็นแหล่งแห่งทุกขธรรมทั้งหลาย เป็นที่หลั่งออกเนืองๆ แห่งของไม่สะอาดทางปากแผลทั้ง ๙   ราวกะฝีเรื้อรังที่แตกแล้ว คือเป็นร่างกายที่มีขี้ตาออกทางตาทั้งสองข้าง  ขี้หูออกทางช่องหู  ทั้งสองข้าง  น้ำมูกออกทางช่องจมูก ทั้งสองข้าง  อาหาร สำรอก    เสมหะและเลือดออกทางปาก อุจจาระปัสสาวะออกทางทวารเบื้องล่าง แถมยังมีหยาดเหงื่ออันไม่สะอาด ออกทางขุมขน ๙๙,๐๐๐ ขุม  แมลงวันหัวเขียวเป็นต้นรุมไต่ตอม หากบุคคลไม่ใส่ใจร่างกายนี้เนืองๆด้วยกิจมีสีฟันและบ้วนปาก สระหัว อาบน้ำ นุ่งผ้า ห่มผ้า  เป็นต้น เป็นคนอยู่ไปตามยถากรรม มีผมหยาบยุ่งเที่ยวไปตามหมู่บ้าน แม้จะเป็นราชาก็ตาม เป็นคนขอทานก็ตามเป็นต้น  ผู้ใดผู้หนึ่งก็ดี ก็หาได้มีความแปลกกันไม่ เพราะว่ามีร่างกายปฏิกูลน่าขยะแขยงเสมอกัน   ขึ้นชื่อว่าความต่างกันในร่างกายของราชาก็ตาม     ของขอทานก็ตาม หามีไม่ เพราะว่าร่างกายเป็นของปฏิกูลไม่สะอาดเหม็นและน่าเกลียด  
      แต่ว่าบุคคลทั้งหลายขัดสีทำความสะอาดอยู่บ่อยๆมี มีแปรงฟันและบ้วนปากเป็นอาทิ ปกปิดอวัยวะเสียด้วยผ้านานาพรรณ ลูบไล้ด้วยเครื่องลูบไล้อันหอมหลากๆ สี ประดับประดาด้วยเครื่องประดับมีดอกไม้และเครื่องอาภรณ์เป็นต้น ทำให้ถึงซึ่งอาการที่พอจะถือเอาได้ว่าตัวกู ว่าของกู แต่นั้นเขาทั้งหลาย ก็จำลักษณะไม่สวยไม่งามอันเป็นสภาพแท้จริงอย่างไรของร่างกายนี้ไม่ได้ เพราะมันถูกปิดไว้ด้วยเครื่องต่างๆ   พวกที่เป็นชายจึงทำความยินดีในหญิงทั้งหลาย พวกที่เป็นหญิงจึงทำความยินดีในชายทั้งหลาย
      แต่โดยความเป็นจริงแล้ว ชื่อว่าที่ควรแก่ความน่าใคร่ในร่างกายนี้ แม้สักนิดหนึ่งก็ไม่มี
น่าสะอิดสะเอียนเกลียดชังซึ่งส่วนต่าง แห่งร่างกาย นี้ ในบรรดาส่วนต่างๆทั้งหลายมี ผม ขน เล็บ ฟัน และน้ำลาย น้ำมูก อุจจาระ ปัสสาวะเป็นต้น แม้แต่ส่วนต่างๆอย่างหนึ่งซึ่งตกไปนอกกายแล้ว   แต่ว่าส่วนต่างๆใดๆ ที่ยังเหลืออยู่ในสรีระ คนทั้งหลายผู้ถูกความมืดคืออวิชชาหุ้มห่อแล้ว ถูกเครื่องย้อมใจ กล่าวคือความรักตัวย้อมเอาแล้ว ก็ยังถือเอาส่วนต่างๆนั้นๆ แม้เป็นของปฏิกูล อย่างนี้ว่า เป็นของน่าปรารถนา น่าใคร่เป็นของเที่ยง เป็นสุข เป็นตัวกู คนทั้งหลายยึดถืออยู่อย่างนั้น ก็นับว่าถึงความเสมอกันกับสุนัขจิ้งจอกแก่ผู้เห็นต้นทองกวาวในป่า แล้วร้อนใจด้วยคิดว่าดอกทองกวาวที่ยังไม่หล่นจากต้นว่า เป็นชิ้นเนื้ออันโอชะน่ากินนั่นเอง
ท่านผู้รู้กล่าวไว้ว่า
              กาย นี้  ไม่สะอาด มีกลิ่นเหม็น เปรียบประดุจซากศพ หรือ เปรียบเหมือน
              หลุมขี้ เป็นกายที่ท่านผู้มี ปัญญาจักษุทั้งหลายติเตียนกัน  
แต่คนโง่ชมชอบนักซึ่งกายนี้ที่มีหนังสดปิดหุ้มไว้  
แต่ว่า  มีแผลใหญ่ถึง ๙ ช่อง ของสกปรกมีกลิ่นเน่าไหลซึม
                            ออกรอบไป ถ้าข้างในของกายนี้พึง ( กลับ )
         เป็นข้างนอกไซร้ บุคคลก็จะพึงถือไม้ไว้คอย
              ป้องกันกาและสุนัขอย่างแน่นอน
ท่านลองพิจารณาตามดูโดยนิ่มนวลเผื่อยางเหนียวที่เกาะติดอยู่จะได้คลายออกได้บ้าง

 

ธรรมะสวัสดีขอรับ