นมัสการค่ะ...หลวงพี่

"ถ้าข้างในของกายนี้พึง(กลับ)เป็นข้างนอกไซร้ บุคคลก็จะพึงถือไม้ไว้คอยป้องกันกาและสุนัขอย่างแน่นอน"...มนุษย์มักพึงใจกับสิ่งห่อหุ้มภายนอกเจ้าค่ะ...เหตุเพราะเป็นสิ่งต้องตาต้องใจ...หากเป็นสิ่งของแม้ราคาจะแพงกว่า...แต่ก็ยอมซื้อเืพราะความยึดติดกับรูปลักษณ์ภายนอก...ยิ่งหากเป็นของราคาเท่ากัน แต่รูปลักษณ์ต่างกัน ใคร ๆ ก็ต้องเลือกที่รูปลักษณ์เจ้าค่ะ...อยากนะเจ้าค่ะ เรื่องของความพึงใจ...ต้องตานี่...อยากนะเจ้าค่ะเรื่องของการยึดติดกับสิ่งของอะไรสักอย่าง...เพราะตอนที่เข้าไปฝังในความรู้สึกมนุษย์มันก็คงใช้เวลานานอยู่หรอก...ดังนั้นกว่าจะแซะให้หลุดได้คงใช้เวลานานกว่า...ค่อย ๆ แซะความคิดที่ยึดติดทีละน้อย ในแต่ละวัน คงหลุดหมดสักวันนะเจ้าค่ะ...ไอ้ยางเหนียว ๆ ที่ติดหนึบนะเจ้าค่ะ

ขอบพระคุณเจ้าค่ะ