“...ตกลงคือพรหมลิขิตใช่ไหม ที่เขียนให้เป็นอย่างนั้น...”

“...ตกลงคือพรหมลิขิตใช่ไหม  ที่เขียนให้เป็นอย่างนั้น...”

ฉันฮัมเพลงเบา ๆ  ไปพร้อมกับเสียงเพลงเรียกเข้าที่กำลังดังขึ้น

หลายคนอาจคิดว่าฉันกำลังมีความรัก....ใช่เลย...คุณคิดถูกแล้ว

แต่ความรักของฉันอาจไม่ได้เหมือนกับคนอื่น ๆ  เอ...แล้วเป็นแบบไหนกันน้า....

 

“...มีคนเป็นล้านคน  ช่างไร้เหตุผลจริง ๆ ที่เราเจอกัน...”

บนโลกนี้มีคนหลายพันล้านคน....ทำไมเราถึงมารู้จักกันได้

บางคนอยู่บ้านติดกันแท้ ๆ ยังไม่รู้จักกัน

แต่ทำไมมารู้จักอีกคนหนึ่งที่อยู่คนละจังหวัด  คนละซีกโลก

คุณว่าแปลกไหม...
นั่นแหละเค้าเรียกว่า “พรหมลิขิต”  หรือคุณจะเถียง ???

 

เอาเป็นว่า  เรามาทำความรู้จักกันก่อนนะ  ขยับมาใกล้ ๆ สิ....

ตอนนี้เรารู้จักกันแล้วนะ  เห็นป่ะ...พรหมลิขิตชัด ๆ เลยที่พาเรามารู้จักกัน

ทั้งที่ไม่รู้จักชื่อ  หน้าตา  แต่ก็มาผูกพันกันได้ด้วยตัวหนังสือ  

อ๊ะ ๆ คุณเริ่มหลงกลฉันแล้ว  รูปที่คุณเห็นนั่นหน่ะเป็นรูปสุดที่รักของฉันเอง

อ๋อ...ไม่ชัดใช่ม้า....  แล้วก็ไม่บอก  เอาล่ะ...จัดให้  เอาไปแบบเต็ม ๆ เลยก็แล้วกัน

 

เป็นแมวเพศเมีย  ชื่อ  เฮง – เฮง  หลายคนอาจสงสัยว่าทำไมไม่ชื่อว่า เฮง อย่างเดียว

ขอตอบไว้ตรงนี้เลยว่า  กลัวคนอื่นมาต่อชื่อข้างหลังให้ว่า  เฮงซว.....

ของรักของหวงเลยตัวนี้  ต้องนอนกอดทุกคืน   

ว่าแล้วก็ขอตัวไปอาบน้ำกอดแมวให้ชื่นใจก่อน

 

“ตกลงคือพรหมลิขิตใช่ไหม  ที่เขียนให้เป็นอย่างนั้น

ตกลงให้เรารักกันใช่ไหม  อย่างนั้นขอได้ไหม

โปรดอย่าทำให้เราพลัดพราก  ให้เรารักกัน

เนิ่นนาน...จนวันตาย...ฉันขอได้ไหม”

 

Good  night

Meaw  Mom  Mam