ครอบครัวนักเดินทาง
ตั้งแต่ลืมตาดูโลก ก็พบว่าตนเองเดินได้แล้ว และต้องเดินตลอดเวลา
แม่ของวิที่เดินช้ากว่าบอกว่า “การเดินเป็นหน้าที่ การเดินทางเป็นชีวิตของพวกเรา ถ้าหยุดเดินเมื่อไหร่ ก็ตายเมื่อนั้น”
วิพบว่าตนเองเดินเร็วกว่าแม่เกือบ 60 ก้าว
ส่วนแม่ก็เดินเร็วกว่าพ่อซึ่งเตี้ย และอ้วน ประมาณ 60 ก้าว
แต่ครอบครัวของวิก็อบอุ่น เพราะทุก ๆ ชั่วโมงจะมาเจอกันพร้อมหน้าพร้อมตา
ไม่เหมือนสิ่งมีชีวิตบางชนิดที่จะเจอกันเฉพาะตอนเย็นหรือวันหยุด
น่าเสียดายที่แม้ครอบครัวของวิ (นาที) จะเป็นนักเดินทางตลอดชีวิต
แต่ก็ไม่เคยที่จะเดินพ้นหน้าปัดนาฬิกาเลย
(ที่มา: นิทานพริบตา)
ตั้งแต่ย่างก้าวเข้ามาทำงานที่โรงพยาบาลพะโต๊ะ ฉันต้องเดินแข่งกับเวลา
บางครั้งเดินช้ากว่าเข็มนาที บางครั้งก็เดินเร็วกว่าเข็มวินาที
ฉันก็รู้สึกอบอุ่นทุกครั้งกับบ้านหลังที่ 2 หลังนี้
ฉันเป็นนักเดินตัวยง แต่ไม่เคยเดินเลยนอกกรอบความถูกต้องสักที
แผนการรักษาของแพทย์
"วินิจฉัยโรคที่ถูกต้อง ฉับไว ทันท่วงที กับทุกวินาทีแห่งเสี้ยวชีวิต"
แผนการรักษาของพยาบาล
"การซักประวัติเบื้องต้นที่ดี รวดเร็ว ถูกต้อง"
แผนการทำงานของฉัน
"พิมพ์งานถูกต้อง ทันเวลา ไม่เกิดอุบัติการณ์และผู้รับผลงานพึงพอใจ"
นาฬิกา
ไม่มีชีวิต แต่มีหน้าที่ คือเดินรอบตัวเองด้วยความมุ่งมั่น เข็มวินาที เข็มนาที เข็มชั่วโมง ต่างทำหน้าที่ของตัวเอง ไม่เคยบกพร่อง ณ.เวลาหนึ่ง ๆ เข็มถูกเรียงซ้อนตามลำดับเพื่อบอกเวลา มองแล้วน่าชื่นชมช่างรักษาช่วงเวลาได้ยอดเยี่ยมจริง ๆ นาฬิกาได้ทำหน้าที่ของมันโดยสมบูรณ์เสมอ
พัดลม
ไม่มีชีวิต แต่มีหน้าที่ คือหมุนส่ายรอบตัวเองด้วยความตั้งใจ ด้วยความรอบคอบ รักษาความถี่ได้คงที่ ไม่เคยสักครั้งที่จะหยุดหมุนส่ายเพราะความเหนื่อยล้า พัดลมได้ทำหน้าที่ของมันโดยสมบูรณ์เสมอ
มนุษย์
มีชีวิต มีจิตใจ และมีหน้าที่ ทุกคนก้าวเดินด้วยความมุ่งหวัง หวังค่าตอบแทน หวังผลประโยชน์ ตั้งกฎตัวเองด้วยเงื่อนไข? สิ่งมีชีวิตสิ่งนี้ทำเพื่อตัวเองอยู่รอดเสมอ
"นี่หรือคือความแตกต่าง มันช่างเหลื่อมล้ำสิ้นดี"
สวัสดีค่ะ
เข้าใจเปรียบเทียบ มนุษย์ พัดลม นาฬิกา....
มนุษย์ มีชีวิต มีจิตใจ และมีหน้าที่ ทุกคนก้าวเดินด้วยความมุ่งหวัง หวังค่าตอบแทน หวังผลประโยชน์ ทุกอย่างต้องมีเงื่อนไข? สิ่งมีชีวิตสิ่งนี้ทำเพื่อตัวเองอยู่รอดเสมอ
คนไม่มีรากอยากเพิ่มเจตจำนงค์แห่งการมีชีวิต มีจิตใจ และมีหน้าที่ เพิ่มเข้าไปด้วยค่ะ ...
ใช่ค่ะ เรามุ่งหวังทั้งผลตอบแทน ผลประโยชน์ ...ตามเงื่อนไข เราต้องการความอยู่รอด... แต่นอกเหนือจากนี้ เรายังมี ความมุ่งหวังที่จะทำให้สังคมและโลกดีขึ้น งดงามขึ้น เจริญงอกงามขึ้นอีกด้วย....
ทำงานอย่างมีความสุขนะคะ
(^___^)
ทุกสิ่งต้องมีคุณสมบัติ ทั้ง บวกและลบ เหมือนสวนดอกไม้ที่มีหลายชนิดหลายสี แต่ละสีก็มีความงดงาม ดูแล้วสบายตา พาสบายใจ
หากนำดอกไม้มาจัดบนแจกัน ยังมีบางดอกที่อยู่สูง บางดอก อยู่กลางและบางดอกอยู่ต่ำ แต่คุณค่า ความเป็นดอกไม้ ก็ยังเป็นดอกไม้ แล้วแต่มุมมองของคนมอง ต้องขอชม ความคิดของคุณ บุษรา ที่เป็น+ ครับผม
มาอีกครั้งค่ะ
เห็นด้วยกับที่คุณเงามืดกล่าวไว้ค่ะ
(^___^)
สวัสดี ครับ
คิดดี เขียนดี ...รู้จักเปรียบเปรย
ได้แง่คิด...มุมมอง
อ่านพัดลม...ของคุณแล้ว คิดถึงบันทึกนี้ ครับ
http://gotoknow.org/blog/takelifeeasy/303490
อยากให้ไปอ่านบ้าง คนเขียนเป็นขวัญใจผมเอง
สวัสดี จ้าน้องนก
นาฬิกา ต้องพึงถ่านมันถึงจะเดิน
แต่คนเราไม่ต้องพึงพาถ่าน
อยู่ที่จิตสำนึกที่ดีงามบางครั้งไม่จำเป็นต้องมุ่งหวัง หรือสิ่งตอบแทนใดๆ
เดินเพื่อสิ่งที่ถูกต้องและสวยงาม น้องนกเก่งอยู่แล้ว (เดินไม่เคยคิดสิ่งตอบแทนจากใครๆ ใช่ไม่จ้า)
สวัสดีค่ะ
แวะมาอ่านบันทึกครอบครัวนักเดินทางค่ะ
ได้ข้อคิดที่ดีมากเลยค่ะ
ขอบคุณมากนะค่ะ
สวัสดีครับ คุณ บุษรา,
เปรียบเทียบได้ดีครับ
ขอบคุณครับเข้าไปทักทายกัน