รักเอย   จริงหรือ  ที่ว่าหวาน

หรือ ทรมาน...ใจคน

ความรัก ร้อยเล่ห์ ของคน

ยิ่งกว่า พายุ หมุนวน  หลอกจน....ตายใจ

*****

หรือว่า รักเรา คงไม่ได้

สมดังฤทัย  ให้ใจ  หวั่นไหว

ทางไกล  กายห่าง สำคัญที่ใจ

ในฤทัย  มีฉัน  ก็พอเพียง

*****

มองฟ้า  ด้วยใจ  รันทด

งามงด  ด้วยเมฆ  คู่เคียง

เมื่อไหร่  ได้หมอน   เคียงเรียง

สำเนียง เสียงเธอ  พร่ำวอน

*****

วานลม  กระซิบ  ข้างหู

ว่าอยู่  ระหว่าง  กลางสมร

วานฝน  วานฟ้า ทิฆัมพร

เว้าวอน บอกรัก ไปกับ ตะวัน

*****

รักเอย....จาก

ครูอ้อย แซ่เฮ