"พี่ๆฝึกโยคะกันไหมคะ" เราส่งเสียงถามพี่ๆน้องๆที่กลุ่มงาน พร้อมทั้งโชว์ซีดีฝึกโยคะพื้นฐานที่อยู่ในมือ

"เอาสิ" น้าเปี่ยมบอก

นี่คือจุดเริ่มต้นของการฝึกโยคะของพวกเรา โดยมีสมาชิกคือ น้าเปี่ยม พี่ปัทม์ พี่เจี๊ยบ พี่บัว นู๋บี และ เรา:-นู๋ไก่  แม้ว่าระหว่างการฝึกวันแรกจะได้ยินเสียงพร่ำบ่น เสียงคร่ำครวญ...

     โอ๊ย!ยากจัง...

          เฮ้ย!วางมืออย่างนี้แล้วหันหน้าไปทางนั้น...

               ไม่ไหวๆแก่แล้ว ก้มไม่ลง...และอื่นๆอีกมากมาย

แต่พวกเราก็สามารถฝึกโยคะได้เกือบ 1 ชั่วโมง แถมในวันรุ่งขึ้นยังได้ยินเสียงบอกเล่าอีกว่า...

"เออ!ดีเหมือนกัน เมื่อคืนหลับสบายดี วันนี้ฝึกอีกนะ..."

การฝึกโยคะวันที่สอง เรามีสมาชิกใหม่มาเพิ่มอีก 4 คน ได้แก่ น้องยุ้ย พี่น้อย พี่จันทร์ได และน้องแหม่ม แม้ว่าจะเป็นวันที่สองของการฝึก แต่เสียงโอดโอยก็ยังคงมีอยู่ ปะปนไปกับเสียงให้กำลังใจของน้าเปี่ยม...

     เออ! เก่งจัง ทำตามครูได้ทุกท่าเลย...

       โห! แข็งแรงจัง...(หลังจากเห็นพี่ๆบางคนสามารถทำท่ากงเกวียน:-เหมือนท่าสะพานโค้งได้)

ถึงแม้ว่าห้องจะเล็กและคับแคบ(พวกเราใช้ห้องกลุ่มเพื่อนช่วยเพื่อนเป็นห้องฝึกโยคะ) แต่สิ่งที่สังเกตเห็นคือ...

ทุกคนมีความตั้งใจในการฝึก(แม้ว่าจะทำตามครูได้บ้าง...ไม่ได้บ้างก็ตาม)

ทุกคนมีความสุข หน้าตาสดชื่นแจ่มใสหลังจากการฝึก

หลายๆคนบอกว่า กลับบ้านแล้วนอนหลับดีจังเลย

และหลายๆคนถามว่า วันนี้เราจะฝึกกันอีกไหม?

เฮ้อ! ได้ยินแล้ว ชื่นใจจังเลย ("o)