"เราเปลี่ยนสังคมและโลกใบนี้ไม่ได้ แต่เราปรับเปลี่ยนตัวเราเองได้เสมอ และเมื่อเราปรับเปลี่ยนตัวเราเอง....ทุกอย่างก็จะเปลี่ยนตาม ""
"ประสบการณ์หาซื้อด้วยเงินไม่ได้" ได้ยินรุ่นพี่ท่านหนึ่งบอกให้ฟังเมื่อประมาณ 30 ปีที่แล้ว แต่ก็ไม่ได้คิดอะไร.... จวบจนเวลาล่วงผ่านเลยไป ตัวผมเองได้เรียนรู้อะไรๆ ในโลกใบนี้มากยิ่งๆ ขึ้น ชักจะเห็นด้วยกับคำพูดดังกล่าวข้างต้น เพราะกว่าเราจะเข้าใจหรือเรียนรู้ชีวิตในบางแง่มุม เราจะต้องผ่านประสบการณ์ และเวทีชีวิตนั้นๆ ไม่ทั้งหมด ก็บางส่วนเสี้ยวกันแทบทั้งสิ้น...ที่บางครั้งมีเงินก็ใช่ว่าจะได้ประสบการณ์เช่นนั้นมาเพียงจ่ายเงินซื้อออกไป...
ในการพัฒนาตนเองก็เช่นกัน ทางลัดต่าง ๆ ในการพัฒนาตนเองนั้นมีมากมาย เริ่มจากการรับรู้ ไตรตรอง ลองปฏิบัติ จนนำไปสู่การปรับเปลี่ยนและพัฒนาตนเองได้นั้น ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายที่เพียงรู้ รับรู้แล้วก็จะทำให้เรานั้นเปลี่ยนไปได้เลยทันทีจากหน้ามือเป็นหลังมือ หรือจากขาวเปลี่ยนเป็นดำ ที่เราเคยได้ยินเขาพูดกันว่า ได้เลียนรู้...แต่ไม่ใช่การเรียนรู้ที่ได้นำไปสู่การปรับเปลี่ยนการกระทำของตนเอง บางครั้งเราจึงเห็นภาพของคนหลายๆ คนที่
-
"พูดได้...แต่ทำไม่ได้"
-
"ได้พูด...แต่ไม่เคยลงมือทำ"
-
"พูดให้คนอื่นเปลี่ยน..แต่ตนเองยังเหมือนเดิม"
-
"ทองตำราแล้วไป(ท่อง)สอนคนอื่น"
-
ฯลฯ
ในหลายๆ บันทึกของมวลสมาชิกที่ได้อ่าน หลายท่านได้เขียนบันทึกไว้แบบว่า "น้อยใจ" "ไม่สบายใจ" "เบื่อสังคม" "เกลียดวัฒนธรรมที่ไม่ดี" และ "ความไม่ดีของคนรอบข้าง" ฯลฯ ความจริงที่ปรากฏ ก็น่าจะเป็นอย่างนั้นจริง แต่ก็อาจจะไม่เป็นเช่นนั้นไปเสียทั้งหมด บางคนก็สะท้อนว่าสังคมบ้านเราเห็นสิ่งเหล่านี้อยู่มากมาย เช่น
-
คนที่น่าจะเป็นคนดี-เป็นผู้นำ กลับไม่ได้ดีจริงอย่างที่บอก
-
คนรวย กลับกอบโกยมากๆ
-
คนมีเงินทำลายสังคมและโลกใบนี้ได้มากกว่าคนจนเงิน
-
คนที่มีตำแหน่งใหญ่โต รายได้มากๆ บางครั้งก็ทำงานน้อยกว่าคนที่ตัวน้อยๆ (เห็นกันโดยทั่วไป)
-
ฯลฯ
สวัสดีค่ะคุณสิงห์ป่าสัก
ชอบบันทึกนี้ค่ะ
เห็นด้วย พยักหน้าหงึกหงักตามเกือบทุกประโยคเลย...
จะเปลี่ยนโลก ต้องเริ่มเปลี่ยนที่ตัวเองก่อน.... เคยได้ยินและอ่านมาเช่นนี้ค่ะ
ซึ่งตามความคิดของคนไม่มีรากแล้ว...ไม่ง่ายเลย
สังคมที่หลากหลาย มากมายความคิด ทำให้เรา ขาดความมั่นใจ กับสิ่งที่พบเห็น หลายครั้ง เราได้ยินบางคน "พูด" แต่ "ทำ" อีกอย่างที่ตรงกันข้ามกับที่พูด...
เราก็เสียศรัทธาต่อคน ๆ นั้น...
จะลองเปลี่ยน "ความคิด" ที่ว่านี้ก่อนค่ะ
โลกจะได้เปลี่ยนตาม ดีขึ้น น่าอยู่ขึ้น...
ขอบคุณค่ะ
(^___^)
น้องสิงห์ป่าสัก ที่รักและคิดถึงฟังแนวความคิดน้องแล้วอดชื่นชมไม่ได้ มันเป็นธรรมชาติโดยแท้ มนุษย์มีศักยภาพที่จะเปลี่ยงแปลงบางอย่างที่เราควบคุมด้วยตัวเองได้ แต่เราอย่าไปคาดหวังในการเปลี่ยนแปลงที่มันเกินกำลัง สิ่งที่ทำได้คือการเปลี่ยนแปลงตัวเอง และสิ่งแวดล้อมในอณาจักรเล็กๆของเรา สร้างความสุขจากจุดเล็กๆอย่างสม่ำเสมอ เราก็จะเจอกับความสงบสุขนั้นๆ ชีวิตเป็นของเรา เราจะลิขิตให้เป็นอย่างที่เรามุ่งมั่นได้ค่ะ
ซุงอยู่ในตาเรา เรามองไม่เห็น แต่เรามักจะเห็นผงในตาคนอื่น..คม
แล้วก็คิดถึงคำสอนของหลวงพ่อจรัญที่ว่า
"ปากอย่าไว ใจอย่าร้อน เรื่องเก่าก่อนอย่ารื้อฟื้น เรื่องคนอื่นอย่านำมาคิด
กิจที่เป็นประโยชน์พึงรีบทำ"
ทุกสิ่งเริ่มต้นที่ตัวเราเอง แล้วขยายผลไปยังรอบข้าง
ขอบคุณบันทึกได้ข้อคิดค่ะท่านสิงห์สุดเท่ห์ สบายดีนะคะ
"เราเปลี่ยนสังคมและโลกใบนี้ไม่ได้ทั้งหมด แต่บางส่วนเราปรับเปลี่ยนได้.....ด้วยการที่เราปรับเปลี่ยนตัวเราเอง และเมื่อเราปรับเปลี่ยนตัวเราเอง....
เข้าเข้ามาสนับสนุนความคิดนี้อย่างสุดขีดครับ
เวลาไปประชุมสัมมนาเรื่องการปรับปรุงพัฒนางาน ร้อยทั้งร้อย มีแต่โทษคนอื่นกันทั้งนั้นเลยครับ โทษกันไป โทษกันมา ไม่มีที่สิ้นสุด
ผมคิดเล่นๆ ว่า ในที่ประชุม เราน่าจะเปลี่ยนมาโทษตัวเองกันบ้างนะครับ
สวัสดีคะพี่สิงห์ป่าสัก
ยังเข้มข้นเหมือนเดิมนะคะ เปลี่ยนคนอื่นยากคะ สู้เปลี่ยนเราไม่ได้ ประสบการณ์ต้องเรียนรู้คะ ซื้อหาไม่ได้จริง ๆ คะ อยากได้ต้องหาเองคะ
สวัสดีค่ะ
อ่านแล้วนึกถึงบุรุษท่านหนึ่ง
ท่านภูมิใจในความเป็นตัวของตัวเองมาก
รู้ว่าอะไรเป็นข้อบกพร่องของตนเอง
แต่ไม่คิดจะปรับปรุง
พอเกิดผลเสียเพราะข้อบกพร่องนั้น
ก็เสียใจ
ท่านเลือกที่จะเสียใจด้วยเรื่องเดิมๆ เหตุการณ์ซ้ำๆ
แต่ไม่ยอมพัฒนาตนเองให้ดีขึ้น
เพราะมีความรู้สึกว่าชีวิตขาดอิสระ ถ้าต้องอยู่ภายใต้การควบคุม
"อาจพอสรุปได้ว่า...สิ่งดีๆ ความถูกต้องทั้งหลายที่พึงมีในโลกใบใหญ่ๆ ใบนี้
......คนส่วนใหญ่เขาก็รู้กันอยู่แล้ว(รู้ดี) แต่ไม่ได้นำไปยึดถือและนำไปสู่การปฏิบัติ ...."
ใช่มั๊ยคะ
กิจที่เป็นประโยชน์พึงรีบทำ"