ในสนามสอบก็เปรียบเหมือนสนามชีวิต

 

              ช่วงอาทิตย์นี้โรงเรียนผู้เขียนกำลังสอบวัดผลปลายภาค    นักเรียนร้อยละ ๖๐ ก็ยังเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง   มาโรงเรียนสาย  รีบทำข้อสอบสักแต่ว่าทำให้เสร็จ  ทำส่ง ๆ  จากนั้นก็รีบไปเล่นปิงปองบ้าง  เตะฟุตบอลบ้าง

               ในการทำข้อสอบนักเรียนที่เรียนเก่งและตั้งใจเรียนจะพยายามทำข้อสอบอย่างเต็มที่   เต็มกำลังความสามารถใช้เวลาแต่ละนาทีให้มีค่าซึ่งเด็กเหล่านี้ก็มี
น้อยเต็มที

                ความทุกข์ของคนเป็นครูในวันนี้ก็คือ    จะออกข้อสอบอย่างไรให้เด็กที่เกียจคร้านทำข้อสอบได้   ต่อให้ครูพยายามบอกแนวข้อสอบอย่างไรก็ตามเขาก็ไม่เคยใส่ใจ  ใช้ชีวิตให้หมดไปวัน ๆ  กับการเล่น  พูดคุยสนุกสนานเฮฮา    ทั้ง ๆ ที่วัยนี้
ควรมุ่งมั่นตั้งใจที่จะไปศึกษาต่อในระดับที่สูงขึ้น

                ผู้เขียนตรวจข้อสอบแล้วก็รู้สึกหดหู่และห่อเหี่ยวชอบกล   จำได้ว่า
ตอนที่ผู้เขียนเป็นนักเรียนจะพยายามอ่านหนังสืออย่างเต็มที่   แล้วก็ทำข้อสอบด้วย
ความตั้งใจ  ผู้เขียนจึงเป็นนักเรียนที่มีผลการเรียนอยู่แนวหน้าซึ่งมันไม่ใช่เกิดจาก
ความบังเอิญหากเกิดจากความตั้งใจ

                 ในสนามสอบก็เปรียบเสมือนสนามชีวิต   ถ้าเราไม่ยอมแพ้และเอาชนะ
ข้อสอบให้ได้   เราก็สามารถเอาชนะอุปสรรคในสนามชีวิตไม่ยากเย็น   แต่เด็กปัจจุบันสนามสอบของเขาไม่เคยคิดวางแผนต่อสู้   แล้วสนามชีวิตในวันข้างหน้าจะเป็นเช่นไร  ช่างน่าเป็นห่วงเหลือเกิน

                  สิ่งที่อันตรายกว่านั้นก็คือ   เมื่อเด็กพวกนี้เรียนจบไปทำงานก็เป็นคนที่
ขัดขวางความเจริญขององค์กรนั้น ๆ  แล้วก็ซังกะตายทำงานไปวัน ๆ  ชีวิตอย่าว่าแต่เป็นที่พึ่งและทำประโยชน์เพื่อผู้อื่นเลย   แม้แต่ตัวเองก็ยังพึ่งพาไม่ได้

                  ไม่ว่าเราจะอยู่ที่ไหนทำอะไร  ไม่ว่าสนามสอบหรือสนามชีวิต  หากเรามีความมุ่งมั่นไม่ย่อท้อต่อปัญหาและอุปสรรค      ชัยชนะย่อมรอคอยอยู่ข้างหน้า   ขอเพียงมีความอดทน  มุ่งมั่นไม่ท้อถอยระหว่างทางเดิน   ชีวิตย่อมประสบผลอัน
งดงามดุจรสหวานแห่งผลไม้ที่สุกงอมอย่างไรอย่างนั้น

                              .....................................

ขอบคุณภาพจาก http://blog.eduzones.com/images/blog/racladprao/20081125135251.jpg
http://www.bullvariety.com/board/picpost/A12292.jpg