ปริญญาเอก คือ สิ่งที่อยู่รอบๆตัวเรา จะไปเอากระดาษมาทำไมกันเล่า (ความคิดเฉพาะตัว ลอกเลียนแบบกันไม่ได้)
ควันหลงของงาน gotoknow สัญจร ครั้งที่ 1 ที่จังหวัดขอนแก่น ยังไม่จางหายไป
เมื่อซักครู่ไปอ่านบันทึกของน้อง ลดา ว่าด้วยเรื่องที่ ผู้ใหญ่พิกุลบอกว่า "กินทุกอย่างที่ปลูก ปลูกทุกอย่างที่กิน" ก็ให้คิดขึ้นได้ว่า น้องลดา ขออนุญาตถามพี่ผู้ใหญ่ถึงเรื่องการศึกษา อาจารย์แสวงตอบแทนให้ว่า จบชั้นจัตวา เขามี ป.เอก ป.โท ป.ตรี พี่ผู้ใหญ่เลยได้ ป.จัตวา
เคยมีการพูดคุยกันในวงเสวนาระหว่างการกินข้าวของพี่น้องร่วมงาน เมื่อมีคนหนึ่งบอกว่า อยากไปเรียนต่อ ก็มีอีกคนพูดขึ้นว่า
"ยิ่งเรียนยิ่งโง่นะเฟร้ยยย"
"เอ๊ะ......ยังไง"
เขาขยายความต่อว่า "ไม่เห็นหรือไง...หมอจุดจุดจุด จบมาใหม่ๆ รู้ไปหมดทุกเรื่อง ตรวจรักษาคนไข้ได้ทุกคน พอไปเรียนหูกลับมา ตรวจรักษาเฉพาะโรคหูได้อย่างเดียว อยู่ไปอยู่มา สนใจเรื่องรูหู ไปเรียนรูหู จบกลับมาเรื่องของใบหูเลยรักษาไม่ได้...........อุอุอุ"
(ก็เป็นอย่างนั้นจริงๆๆๆๆ อ่ะเน่อะ เรียนอะไรก็อยากจะทำแต่อย่างนั้น ว่ากันทำไมเรื่องของระบบงาน คิดมากไปเดี๋ยวฉี่เหลือง)
มาว่ากันเรื่องเรียนมากรู้น้อย เรียนน้อยรู้มากกันดีกว่า
ความจริงแล้วคนเราเรียนรู้กันตลอดเวลา ไม่ได้อยู่ที่ว่าต้องเรียนกันในโรงเรียนเท่านั้น ชีวิตเรียนกันตลอด อยู่ที่ว่าจะนำอะไรมาใช้กับชีวิตได้บ้าง........ก็เท่านั้น
วันก่อนอ่านบันทึกของอาจารย์แสวงก็บอกว่า นักศึกษาเรียนได้เกียรตินิยม แต่ไม่สามารถนำไปใช้หรือประกอบอาชีพได้ การศึกษา การเรียนหนังสือเก่ง ให้อะไรกับเขาบ้าง เพื่อนป้าแดงหลายคนเป็นหมอ ชีวืตอยู่แต่กับเรื่องราววิกฤตๆ แต่เพื่อนที่เรียนไม่เก่ง ตื่นบ้างหลับบ้างเวลาเรียน ตอนนี้ใครๆก็นับหน้าถือตา พาเพื่อนๆ ทำกฐินให้วัด ให้โรงเรียน ส่วนเพื่อนที่เรียนเก่งๆกลับไม่เคยมาร่วมงานทำนองนี้กับเพื่อนๆเลย คงเหมือนเพลง "อีปึก" ที่คนเรียนหนังสือไม่ไหวเท่านั้นที่กลับมาสร้างประโยชน์ให้กับสังคม หมู่บ้าน และโรงเรียน
ผู้ใหญ่พิกุล แม้เรียนน้อย แต่เป็นผู้สะสมประสบการณ์และทำงานเพื่อสังคมมาตั้งแต่อายุยังหนุ่ม ปัญหาของชาวบ้าน ผู้ใหญ่คลุกคลีมาตลอด คนที่ไปเรียนในโรงเรียนไม่มีโอกาสได้รับรู้เรื่องราวเหล่านี้ แถมด้วยผู้ใหญ่เป็นผู้นำที่กล้าเปลี่ยนแปลง การลงปฎิบัติจึงเกิดทักษะและองค์ความรู้ที่อยู่ในตัว ที่ปัจจุบันได้ถ่ายทอดองค์ความรู้นั้นให้ใครต่อใคร จนเป็นการจัดการความรู้แบบเนียนไปกับเนื้องานได้แล้ว
คราวนี้..ก็อยาก..กลับมาย้อนถามตัวเองว่า "อยากเรียนต่อ......มั้ยยย" ก็ให้คิดถึง คำตอบที่พระเอกในละครผู้ใหญ่ลีกับนางมา(ชอบ..จั๊ง) ตอบนางเอก เมื่อถูกถามว่า ไม่เรียนต่อปริญญาเอกเหรอ................พระเอกตอบว่า "ปริญญาเอกของผม อยู่กับท้องไร่ท้องนา สิ่งที่อยู่รอบตัวนี่ไง".........แล้ว.......คนสวย.....ยังอยากได้ กระดาษมาทำไม..........อ่ะเน่อะ..........
ดูเหมือนจะเครียด หรือเปล่าเนี่ย.........เรา.............
เรียนป้าแดง
การเรียนนั้นยิ่งเรียนยิ่งดีนะ
ถ้าเราได้นำเอาความรู้นั้นไปใช้ประโยชน์จริงๆ
ยกเว้นว่าจะเรียนเพื่อเอาใบไปแปะไว้ข้างฝาเท่านั้น
เอาดอกไม้มาฝากคลายเครียดครับป้าแดง ขอบคุณที่เข้าไปทักทายกันครับ
สวัสดีค่ะพี่แดง (ไม่เรียกป้าแดงนะคะ....ดูแก่เกินไปค่ะ)
ยิ่งเรียนยิ่งโง่?....ในความคิดเห็นของดาวว่าก็ไม่เสมอไปนะคะ ขึ้นกับว่าเราเรียนอะไรแล้วเรียนไปเพื่ออะไรมากกว่า ตอนนี้ดาวเองมีความคิดที่จะเรียนต่อ เพื่อต่อยอดความคิด ความรู้ความสามารถให้เพิ่มมากขึ้น จะได้ทำประโยชน์ได้เพิ่มขึ้น คนบางคนไอคิวสูง แต่อีคิวไม่ดี ไม่สามารถนำความรู้ที่ได้ร่ำเรียนมามาใช้ให้เกิดประโยชน์ได้สูงสุดอย่างที่ควรจะเป็น เรื่องอย่างนี้เป็นความสามารถเฉพาะบุคคลค่ะ อย่างไรก็ตาม ดาวมองว่าคนโง่หรือฉลาดไม่ได้วัดกันที่ไอคิวอย่างเดียว เพราะคนแต่ละคนถนัดไปกันคนละอย่างเท่านั้นเอง....บางคนที่ดูเหมือนทำอะไรไม่เข้าท่าสักอย่าง อาจจะเป็นเพราะเค้ายังคันหาความสามารถของตนไม่พบก็เป็นได้
ความรู้กับใบปริญญาเป็นคนละอย่างค่ะ ปราชญ์ชาวบ้านบางคนอาจมีความรู้มากกว่านผู้ที่จบด๊อกเตอร์ก็เป็นได้....แล้วก็คนเราควรที่จะมีความรู้ทั้งภายนอกและภายในจิตใจตนด้วย จริงไหมคะ?
สวัสดีครับ pa_daeng
โหย... โดน ๆ
ผมมานั่งทบทวนตัวเอง ความทุกข์ที่แบกรับทุกวันนี้มาจากการเรียนหนังสือครับ
ผม้จะมีความสุขในชีวิตดี แต่ก็ยังไม่ใช่ที่สุดที่คาดหวัง
ผมอยากกลับไปอยู่บ้าน ทำการผลิตเลี้ยงลูกเมียได้
เคยลองทำคร้ังนึงเมื่อสิบกว่าปีที่แล้ว แต่ทำไม่ได้ ทำไม่ไหว
เข้าเรียนซะนาน ศักยภาพที่จะใช้ในไร่นาถูกทำลายไปหมดจากการเข้าโรงเรียน
ทุกวันนี้จึงชดเชยด้วยการทำเท่าที่ทำได้เล็ก ๆ น้อย
การขอข้างว ดร.แสวง มาปลูก ปลูกต้นไม้ไว้กินในบ้าน
ก็เพื่อชดเชยครับ
สวัสดีค่ะป้าแดง
แวะมาทักทายค่ะ
สวัสดีค่ะ
อ่านแล้วไม่เครียดค่ะ...อมยิ้ม ๆ ๆ ๆ
เพื่อน ๆ พี่ ๆ หลาน ๆ มักบอกว่า...คนไม่มีรากนี่ โก๊ะ ค่ะ...
เพราะเรียนมากเกินไป....555555.....ยิ่งเรียนยิ่งโง่ จริง ๆ ด้วยค่ะ
เพื่อนซี้คนไม่มีรากบอกว่าพวกเรียนเยอะ ๆ นี่ เรียกว่า....ฉลาดลึก แต่โง่กว้าง...ค่ะ
(^___^)
สวัสดีค่ะ...คุณป้าแดง
ก็ขึ้นอยู่กับว่า เรียนแล้วเอามาใช้อย่างไร ถ้าเรียนแล้วเก็บ ก็ไม่จำเป็นต้องเรียน เพราะถือว่าเป็นการลงทุนที่ไม่คุ้ม
ถ้าเรียนแล้วนำมาใช้ ก็คุ้มแล้วค่ะ ยิ่งใช้มากยิ่งคุ้มมาก
คนบางคนไม่ได้เรียนแต่ เก่ง ฉลาด เช่นผู้ใหญ่พิกุล รวมถึงปราชญ์ชาวบ้านอีกหลายๆ ท่าน
สำหรับกระติก รู้ตัวว่าไม่ค่อยเก่งและฉลาด เลยต้องเรียนต้องเพิ่ม
พอเรียนจบ เห็นผลเลยว่า ว่าฉลาดขึ้น รู้จักตัวเองมากขึ้น (ว่าค่อนข้างฉลาดน้อยไปหน่อย) 55555
คนบางคน ก็ต้องอาศัยกระบวนการ ช่วย
คนบางคนสามารถเรียนรู้ด้วยตัวเอง ค่ะ
Moral Project
Youths moral rising
Volunteer village
Buddhist way of life schools
United morality
Moral Media
Moral University Project
self-sufficiency economy
Moral & self-sufficiency village
คิดถึงคะ พี่สุไปเยี่ยมบล็อคครูอรวรรณถึงได้เห็นป้าแดงเลยกดมาคะ พูดถึงเรื่องความรู้นี้ ถ้าอายุยังน้อยก็จะเรียนให้มันถึงที่สุด แต่เพราะอายุมากแล้ว เรียนก็แค่เสริมศักยภาพของตนเอง อยากรู้ว่าตนเองเรียนได้หรือเปล่า เพิ่งจบปริญญาตรี อีกใบเมื่อกี้นี้ เพื่อนๆเขาต่อโท พี่สุ บาย บายเลย เพราะเรียนก็แค่จะเอาใบปริญญามาประดับไว้ข้างฝา ก็เอาประดับแค่ตรีนี่แหละ เพราะจัตวา เราก็ผ่านมามากมายแล้ว เพื่อนๆที่เรียนโทต่อ บอกเสียดาย อยากให้เรียน เพราะเขารู้ว่าเรียนได้ แต่เราเรียนไม่ได้ เพราะทั้งทำงาน ทั้งเรียน สมองมันจะจำไม่ไหวแล้ว และถ้าเรียนจริงๆ ไม่มีเวลามานั่งเขียนเม้นท์ยาวๆแบบนี้ดอก ทิ้งไปอีก ไปอยู่ในกรอบแล้วนับวันจบ สงสารตนเอง เหลือเวลาอีกนิดเดียว ขอทำตามใจตนเองบ้าง คือขอออกนอกกรอบ เป็นอิสระเสียที
เห็นไหมช่วงปี 49-50-51-52 พี่สุเรียน หนัก คนเรียนแบบเอาจริงเอาจัง อาจารย์ให้ทำอะไร รายงานหมด ส่งหมดก่อนเพื่อน แล้วก็คอยนับวัน เมื่อไหร่จะจบน้า....เพราะเราอยู่ในกรอบ อยากออกนอกกรอบ คือให้เพื่อนทำรายงานแทน ก็ไม่ได้ เพราะเวลาสอบ เพื่อนจะมาทำแทนกาแทนในใบสอบก็ไม่ได้ ก็อดทนในที่สุดก็จบ ไม่คิดเรียนต่ออีกเลย สาปส่ง เพราะสมองไม่รับแล้ว ไม่อยากจดจำอะไรแล้ว
ได้อย่างเสียอย่าง ตอนเรียนไม่สนใจทำมาหากินเลย ทำแต่รายงานส่ง ขาดรายได้ไป พี่สุก็มาคิดเหมือนกัน คนบางคนเรียนไป อาจจะไม่เก่ง สู้คนที่ไม่เรียนสูงเหมือนพ่อพิกุล กลับเก่งกว่าเพราะเขาสามารถใช้ชีวิตได้อย่างดี มีคุณภาพมีความรู้ตามแบบฉบับชาวบ้าน ที่สามารถเป็นตัวอย่างและสอนคนอื่นได้ ให้เขาใช้ชีวิตตามแบบของเขาได้อย่างยั่งยืน แก้ปัญหาท้องถิ่นได้ เป็นที่ปรึกษาได้ พาทำได้ ในเรื่องท้องถิ่นของเขา ยอมรับ
พี่สุคิดได้พี่สุก็เลยไม่เรียนโทต่อ แต่มาเรียนวิชากูเกิ้ล และ GTK นี้ก็เหลือแหล่แล้ว ถึงไม่ได้ใบปริญญาบัตรรับรอง แต่เราก็ได้ปริญญาชีวิตรับรอง ว่าเราอยู่ได้ตามแบบฉบับของเรา อย่างเข้มแข็งและยั่งยืน มีเวลาว่างจากภาระกิจ ก็มาเขียน สายตาสั้นลง สั้นลง
เม้นท์ยาวอีกแล้วไปหละ ความรู้เรียนรู้ได้ไม่มีวันหมด ขอเรียนนอกกรอบก่อนคะไปหละ
พี่แดงครับ
สวัสดีค่ะ