รู้สึกโดดเดี่ยวไม่แพ้กัน
เย็นวันนี้ผู้เขียนกำลังจะไปเป็นเจ้าภาพงานศพ แด่เพื่อนผู้จากไป.....หมดเวลา หมดที่จะยืนอยู่ตรงนั้น บนโลกนี้....
ความทุกข์ที่กลุ้มกลัด บีบรัดจนต้องทำอัตนิบาตตนเอง ในเช้ามืดที่เป็นเช้าวันสุดท้ายของเธอ โทรศัพท์สายสุดท้าย เธอโทรหาลูก แต่....มันก็เช้ามากจนลูกไม่ได้ตื่นขึ้นมารับสาย....
การคิดคำนวนอย่างผิด ที่ก่อบาปต่อตนเองตลอดไป ตายแล้วทุกอย่างจะเป็นเช่นนั้น ทุกอย่างจะจบลงอย่างสวยงามเช่นนี้ สบายใจด้วยกันทุกฝ่าย.. เหมือนการเสียสละ แต่..เธอจะรู้ไหมหนอ..อัตนิบาตกรรม จะตามไปอีกกี่ภพชาติ
เพื่อนของผู้เขียน เป็นคนใจดี ชอบช่วยเหลือผู้คน หน้าตายิ้มแย้มพูดจาไพเราะนุ่มนวล ใครๆก็รัก แต่ไม่มีใครจะรู้เลยว่า ยามทุกข์หนัก เธอก็สามารถเก็บมันไว้จนแนบสนิท และตัดสินใจโดยไม่ถามใครสักคำ
เธอจากไปอย่างไม่มีวันย้อนกลับ ที่ที่เธอเคยยืนเคียงข้างใครต่อใครยามเขาทุกข์ ก็จะว่างเปล่า และคนที่เคยเคียงข้างเธอมาทุกครั้ง แต่พลาดพลั้งในครั้งนี้ ก็คงรู้สึกโดดเดี่ยวไม่แพ้กัน

ยามที่มีโอกาส ที่จะยืนเป็นหลักชัยให้ใคร อย่าละโอกาส อย่าปล่อยให้ผ่านเลยไป เพราะนั่นอาจไม่มีครั้งต่อไปอีกแล้ว
ขอจบด้วยเพลงของคุณน้ำชา ตามลิงค์ด้านล่างนี้นะคะ
สวัสดีค่ะป้าแดง
นับเป็นบุญอย่างยิ่งที่เดินทางนี้ไม่ตลอดสาย
บางครั้งเราก็สนใจตัวเองจนลืมดูแลคนรอบข้าง
ยิ่งนานก็ยิ่งลืม
.........จนสายไป
ทางที่ดีแต่ละคนก็ควรสร้างภูมิคุ้มกันในตัวเองไว้
จะอุ่นใจกว่า
ขอให้ทุกผู้คนแคล้วตลาดจากเส้นทางวิบากกรรมเช่นนี้ด้วยเทอญ
บางสิ่งก็ต้องเมื่อเราต้องสูญเสีย
เพราะปัญหาทุกอย่างมีทางออกเสมอ
หากเราเข้มแข็งพอ
เจริญพร โยม ตันติราพันธ์
ชีวิตทุกชีวิตต่างมีปัญหาด้วยกันทั้งนั้น อยู่ที่จะมากหรือน้อย หนักหรือเบาเท่านั้น
ปัญหาเป็นความทุกข์ ซึ่งโยมหมอหรือใครๆก็ทราบกันดีแล้ว แต่ในปัญหาก็เป็นประโยชน์
เพราะจะทำให้เกิดความสำเร็จ เพราะฉะนั้น ปัญหาจึงคู่กับความสำเร็จ จะเห็นได้ว่า คน
ยุคปัจจุบันนี้ มีความรู้ศึกษามามาก มีชีวิตสุขสบายทุกอย่าง มี เครื่องอำนวยความสะดวกสบาย
พร้อมหมด แต่ไม่ค่อยรู้จักชีวิต เพราะศึกษาแต่ทางโลก ไม่เคยศึกษาทางศาสนา(ธรรมะ)
ปัญหาจึงมีมาถึงตัวเอง แล้วไม่รู้วิธีการเข้าถึงจิตวิญญาณ เมื่อมีเหตุปัจจัยหลายอย่าง
รุมเร้า และมีสิ่งเร้าเข้ามา จึงตัดสินใจกระอัตวินิบาตกรรมได้ง่ายดาย
เจริญพร
เรียนคุณหมอรุ่ง
ผมสะเทือนใจ การสูญเสียสิ่งที่รักยากจะทำใจ
เคยมีเพื่อนที่กินยาพิษเสียชีวิตเพื่อให้คนอยู่หลังพ้นจากหนี้สิน
เลยมองมุมกลับว่าปัญหาทุกปัญหาย่อมมีทางออก
คนที่มีปัญหามากกว่าเราเขายังอยู่ได้
การตัดสินใจมีทั้งได้ มีทั้งเสียครับ
ขอให้ดวงวิญญาณท่านจงเป็นสุขเถิด
จงมองการจากไปของเขาเป็นเครื่องเตือนสติ เป็นกรณีศึกษาที่เราต้องเตรียมหาทางออกที่สวยงามให้ตนเอง
สวัสดีค่ะคุณธรรมทิพย์
ขอขอบคุณเป็นอย่างมาก
เพิ่งกลับจากงานค่ะ
คนมากันทั้งหมู่บ้าน
แสดงถึงว่าเธอเป็นที่รักของทุกคน
ถ้าเธอทนอีกนิด ทางออกของเธอย่อมไม่ใช่แบบนี้
ขอส่งเธอสุคติเช่นกันค่ะ
กราบนมัสการเจ้าค่ะ
เป็นจริงตามนั้นค่ะ
และแม้เข้าวัดแล้วแต่ยังมีความคิดที่ยังไม่แจ้ง
เช่นคิดว่าความตายจะช่วยให้พ้นทุกข์เป็นต้น
และคิดว่าการตายเพื่อแก้ปัญหาเป็นความเสียสละ
แต่ตามพุทธศาสนาไม่ใช่ ใช่ไหมเจ้าคะ
ต้องกราบขอบพระคุณที่นำธรรมะมาแสดงให้ได้ระลึกกันเจ้าค่ะ
สวัสดีค่ะคุณพรชัย
เป็นกรณีคล้ายกันเลยค่ะ
ตายเพื่อคนอยู่จะได้อยู่รอด
เป็นความเสียสละ
หรือความเข้าใจผิดกันแน่คะ
เสียดายชีวิตที่จบลง
คนในครอบครัวเสียใจมาก
ปัญหาครอบครัวไม่มีเลย
เธอทำเพื่อคนในครอบครัว
ด้วยชีวิตค่ะ