ที่ทำงานผม มีโครงการที่ดีอยากจะเผยแพร่เล่าสู่กันฟังครับ ผมทำงานอยู่ที่สำนักวิทยบริการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี พื้นที่ที่ประชากรส่วนน้อยนับถือศาสนาพุทธ ผมทำงานมาร่วม 30 ปี พึ่งมาช่วงประมาณปี 2551 นี้เองที่หน่วยงานของเรามีแนวคิดดีๆ ส่งเสริมให้บุคลากรไปทำบุญในวันพระ
ผมหันรีหันขวางอยู่นาน เนื่องจากไม่มีปิ่นโต แล้วผมก็ตัดสินใจซื้อปิ่นโตใหม่เอี่ยมอ่องเถาหนึ่ง เอาไปให้ร้านขายข้าวแกงจัดอาหารหวานคาวให้ครั้งละเถา ค่าข้าวและแกงราคาประมาณ 100-120 บาท ไปร่วมโครงการกะเขาด้วย แต่ละครั้งพวกเราก็จะนัดหมายกันไปที่วัดใกล้ๆ ห่างจากที่ทำงานไม่เกินกิโลเมตร ขับรถไปกันเอง ใครมีรถยนต์ก็ชวนเพื่อนไป ใครชอบอิสระจะขับมอ,ไซค์ไปก็ได้ ครั้งหนึ่งจะมีอย่างน้อย 10 คน บางครั้งอาจถึง 20 ครับ
ครั้งหนึ่งผมใช้ปิ่นโตไปซื้อกับข้าวที่โรงช้างกลับมาทานที่บ้านในช่วงวันหยุด แม่ค้าถามว่าจะไปทำบุญวัดไหน ผมบอกว่าซื้อกลับไปกินเอง แม่ค้าดึงปิ่นโตกลับมาแล้วใส่กับข้าวเพิ่ม หลังจากนั้นเวลาเอาปิ่นโตไปโรงช้างซื้อกับข้าวผมจะไม่ลืมบอกว่าซื้อไปกินเองครับ (ฮา)
แสดงว่าซื้อไปกินเองได้บุญมากกว่า แม่ค้าเลยใส่กับข้าวเพิ่ม ใส่กับข้าวสำหรับไปวัดเยอะๆ เหลือเสียดายครับ
ที่โรงเรียนของดิฉันที่จ.สุโขทัย ก็มีโครงการอย่างนี้เหมือนกัน ได้อิ่มแป้ทั้งบุญและท้องจริงๆแหละ
ยินดีครับ ที่สุโขทัยมีกิจกรรมดีๆ การทำนุบำรุงศิลปะวัฒนธรรม จะเกิดผลต่อเมื่อลงมือกระทำ แล้ววัฒนธรรมของเราจะยั่งยืน หากส่งเสริมโดยการจัดนิทรรศการ พอพิธีเปิดนิทรรศการเสร็จ ประธานกลับ ส่วนนิทรรศการจะถูกรื้อตามหลังประธานเปิด ผมเห็นมาเยอะ อย่างนี้เปลืองงบประมาณเปล่าๆ ครับ