ปุจฉา...?
ขอโอกาสถามเจ้าค่ะ
การเจริญเมตตาคืออะไร...?
ที่มาจากบันทึก ให้สักหน่อย ใช้สอย “สบาย...”
วิสัชนา...
การเจริญเมตตาคืออะไรอย่างนั้นเหรอ...
การเจริญเมตตาคือ "การให้" ไง
เคยให้ใครบ้างไหม...?
ในปัจจุบันนี้เป็นผู้ให้หรือเป็น "ผู้รับ"
การเจริญเมตตานั้น ต้องฝึกฝนตัวเองด้วย "การให้"
การให้นี้ไม่ได้หมายถึงเฉพาะให้สิ่งของนะ
สิ่งแรกที่ให้ง่ายที่สุดคือ "รอยยิ้ม"
เจอใครก็ยิ้ม ไม่เจอใครก็ฝึกยิ้ม เขาชมก็ยิ้ม เขาด่าก็ยิ้ม
คนยิ้มทั้งวันไม่บ้านะ คนหน้าบึ้งทั้งวันสิ "บ้า..."
รู้จัก "ให้" มาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งการให้ที่ยากที่สุดคือ "การให้อภัย"
การเจริญเมตตาบารมีนี้ ต้อง "สะสม" ไปเรื่อย ๆ
สะสมเหมือนกับเราตักข้าวใส่ปากนี่แหละ
ตอนนี้กระเพาะเรายังว่างอยู่ ใส่ข้าวเข้าไปน้อย พออะไรมากระทบหน่อยก็โกรธ เพราะสารอาหารมันยังไม่เพียงพอ
ค่อย ๆ กินไปเรื่อย ๆ มีหน้าที่กินก็กินไป มีหน้าที่ฝึกก็ฝึกไป ถึงเวลามันก็เต็มเอง ถึงเวลาเราก็จะ "หายโกรธ" เอง
คนอิ่มแล้วย่อมไม่หิว ก็เช่นเดียวกับคนเจริญเมตตามาก ๆ ก็ย่อมไม่โกรธ
ฝึกให้มาก ๆ นะ
ให้ความคิดดี ๆ คำพูดดี ๆ และการกระทำที่ดี ๆ แล้วชีวิตนี้จะพ้นวงจรแห่ง "ความโกรธ..."

มารับธรรมค่ะ
เจ้าค่ะ
หนูจะน้อมนำไปฝึกฝน
ฝึกเหรอ จะไปฝึกที่ไหน อยู่ที่ไหนก็ฝึกที่นั่นนะ
ทำทุกอย่างให้เต็มที่ อยู่ตรงนี้ก็ให้ตรงนี้
อย่าไปคิดแต่ว่า เฮ้ย พรุ่งนี้จะไป "ให้" พรุ่งนี้จะ "เสียสละ"
คิดแต่ว่าจะไปให้ที่โน่น ให้ที่นี่ แต่ลืมให้ ณ ที่ตรงนี้ ที่ ณ "ปัจจุบัน..."
ไม่รู้ว่าพอปิดคอมพิวเตอร์ปุ๊บ หน้าจอคอมพิวเตอร์จะระเบิดปั๊บหรือเปล่านะ
ตอนนี้ทำอะไรอยู่ ก็ทำ ณ ลมหายใจนี้ให้ดีที่สุด...