ถ้าทำงานแล้วเหนื่อยแสดงว่าโง่
ถ้าทำงานแล้วเหนื่อยแสดงว่า "หายโง่"

ถ้างานใดทำแล้วเหนื่อยแสดงว่าโง่ตั้งแต่ตัดสินใจที่จะทำ
แล้วยิ่งทำไป ทำไป ก็ยิ่งเหนื่อย เขาเรียกว่า "โง่" ตั้งแต่ต้นจนจบ

แต่งานใดแค่คิดก็สุขแล้ว ใครคิดถึงงานแบบนี้ได้ก็แสดงว่าเข้าสู่วงจรที่จะ "หายโง่"
เพราะขนาดแค่คิดก็สุข ได้พูด ได้ทำก็ยิ่งสุข

งานในสังคมนี้นะ งานใดที่มีผลประโยชน์ มีผลตอบแทนเป็นตัวเงินนั้นจะ "เหนื่อย" ตั้งแต่คิด
แค่คิดจะไปเอาของเขา จะไปเอาเงินเขา จะไป "บริโภค" ปัจจัยของเขา แค่นี้ก็ "เปรต" แล้ว...

เกิดเป็นเปรตนี้ไม่สนุกนะ หรือบางคนยังไม่ตายก็ต้อง "ตายทั้งเป็น"

คนที่มีทรัพย์มาก มีเงินมาก แต่ไม่รู้จักพอนั้นเรียกว่าเป็นคนที่มีลักษณะอาการของ "เปรต"

เปรตคือผู้หิว ผู้กระหาย ไม่รู้จักอิ่ม ไม่รู้จักพอ
จิตใจของเขากระทุรน ทุราย ความโลภจะเฟอะฟุ้ง ส่งกลิ่นกระจาย ตั้งแต่เกิดจนถึงวันตาย ก็ไม่วาย "รู้จักพอ..."

หากถ้างานใดคิดแล้วสุข ก็ขอจงทำงานนั้น
ถึงแม้นว่างานนั้นจะต้องแลกต้องหยาดเหงื่อ และแรงงาน แต่สิ่งทั้งหลายที่ทุ่มและเทลงไปนั้นจักไม่เสียเปล่า

ความสุข จากความ "ปีติ" จะเกิดขึ้น และสามารถคิดถึงได้ทุกวันคืน

งานที่ทำแล้วสุขนี้จะไร้ซึ่งคำว่า "เหนื่อย"

แต่ทว่าสิ่งทั้งหลายทั้งปวงนั้นอยู่ที่ใจของเรา อยู่ที่การตั้งจิต ตั้งใจของเรา
ถ้าหากเราคิดว่าสิ่งนี้เป็นหน้าที่ เรามี "โอกาส" ได้ทำความดี เราก็ "เสียสละ" ทำไป

ถ้าตั้งใจดีก็จะมีสุข
ถ้าตั้งใจดีจิตนี้ก็จะ "ไม่เหนื่อย..."

ตั้งใจให้ดีนะ...
 

 

ที่มาจากบันทึก ริ เริ่ม ปีนเกลียวความรู้....