เสียดาย

 

บางครั้งแค่คิดก็ผิดแล้ว
สายลมแผ่วพัดผ่านสะท้านหนาว
เคยศรัทธาตลอดมาทุกครั้งคราว
พอผ่านหนาวเรื่องราวกลับเปลี่ยนไป
เปลี่ยนไปเพราะศรัทธาได้หลุดหาย
ได้มลายไร้แววจนแผ่วไหว
ป่านฉะนี้เหือดแห้งหมดสิ้นใจ
ช่างเสียดายความงดงามตามหากัน
ด้วยคืนวันนั้นสั้นนัก
ไม่หวนพักกลับมาช่างน่าขัน
ต่อแต่นี้ตลอดไปทุกทุกวัน
เป็นบทเรียนเตือนกันอย่างยั่งยืน

อิศรา ประชาไท
23 กันย์ 2009