เมื่อเริ่มแรกที่เข้าไปอยู่ในโรงเรียน ได้ทำงานธุรการโรงเรียน ซึ่งไม่ได้สอนเด็ก จึงมีความรู้สึกว่าเด็กนักเรียนไม่ค่อยให้ความเคารพ ด้วยรูปร่างลํกษณะของตัวเอง ที่เป็นคนตัวเล็ก บุคลิกท่าทางก็คล้ายๆ นักศึกษาจบใหม่ อาจจะด้วยบุคคลิกของตัวเอง และความคิดแบบง่ายๆ ทำให้เด็กนักเรียนบางกลุ่ม โดยเฉพาะเด็กโต คือ ม.1 - ม.3 ! เหมือนไม่ให้ความเคารพ แต่เด็กประถมไม่ต้องพูดถึงเค้าเห็นมีครูมาใหม่เค้าก็ชอบเข้ามาหาอยู่แล้ว
อยู่ไปแรกๆจะใช้ จะว่าหรือบอกกล่าวอะไรกับเด็กโตก็ไม่กล้า เพราะกลัวเค้าจะไม่เชื่อ แล้วก็ไม่ฟัง ก็เลยไม่คุยไม่ใช้ พูดง่ายๆ ก็ไม่ยุ่งด้วย แต่นานๆไปก็ เอ๊ะ! จะทำยังไงให้เด็กเห็นความสำคัญ เชื่อฟังเรา (เห็นหัวครูหน่อยเหอะ ว่างั้น) ก็ไม่ได้โทษเด็กหรอกนะ ก็ลองนึกย้อนดูพฤติกรรมของเราว่าทำไมเด็กถึงค่อยไม่เชื่อฟัง ก็มาเข้าใจว่าคงเป็นที่ตัวเราเองนี่แหละ ที่ทำให้เด็กไม่นับถือ "อย่างแรกเลยเราคุยเล่นกับเด็กมากไป" คือคิดแค่ว่าเราทำตัวให้เหมือนเป็นพี่ เป็นเพื่อนเค้า เค้าจะได้ให้ใจเรา สนิทใจที่จะคุยด้วย แต่มันก็ไม่ได้เป็นผลดี เพราะมันทำให้เหมือนใกล้กันเกินไปจนเหมือนเป็นเพื่อนกันจริงๆ เค้าเลยไม่ได้มองเราเป็นครู อีกอย่างคือ "เราไม่ได้สอนเค้าก็เลยคิดเอาเองด้วยว่าเค้าคงจะใช้ไม่ได้ ไม่เชื่อฟัง ก็เลยตัดใจไม่ยุ่งด้วย" ซึ่งมันก็เลยทำให้เค้าก็คงจะคิดแบบนั้นจริงๆ เลยเหมือนอยู่เหนือเรา
"จากนั้น พอคิดได้ก็เริ่มทำตัวใหม่ พูดจาให้ห่างมาอีกนิด วางตัวให้ดูโตกว่าเดิม ซึ่งมันก็เริ่มดีขึ้น ดีขึ้นเรื่อย ๆ จนเดี๋ยวนี้ถึงเราไม่ได้สอนเค้าก็ให้ความเคารพเรามากว่าวันแรกที่เข้ามา ก็รู้สึกดีนะ อยู่กับเด็กนักเรียนมันก็มีความสุขไปอีกแบบของการทำงาน"
ปัจจุบันก็ดีขึ้นมาก เหมือนปกติที่ครูและลูกศิษย์ปฏิบัติต่อกัน อาจมีบ้างที่คุยเล่นกับเด็กที่เจอกันบ่อย ได้ใช้งาน พูดคุยกันอยู่เรื่อย ๆ เค้าก็จะกล้าๆแซวนู่น แซวนี่ แต่ก็ยังมีความยำเกรงกันอยู่ หรือเวลาที่เค้าเล่นมากไป เราก็จะปรามว่ามันเกินไปเค้าก็จะเบาลง แต่ถ้าบางคนที่ไม่ลดระดับลงเลย เราก็จะใช้วิธีไม่ยุ่ง ไม่พูดด้วยไปเลย ซึ่งที่ลองๆ สังเกตุดู เค้าก็จะรู้สึกตัวว่าทำเกินไปก็จะไม่กล้าพูดเล่นกับเราเหมือนเดิม
โดยส่วนตัว คิดว่าการทำแบบนี้ก็ได้ผลเหมือนกัน ถึงจะไม่เต็มร้อยแต่ก็ถือว่าบรรลุวัตถุประสงค์ส่วนตัวเป็นใช้ได้นะ ^_^
