รักที่บอกไม่ได้
รักที่บอกไม่ได้
เธอ ประดุจสิ่งศักดิ์สิทธิ์ !
ฉัน ไม่อาจคิดใฝ่หา
โอ้โอ๋ ดอกไม้ในแววตา
ฤาโรยราแล้วหนอ...ช่อดอกรัก
รักหวาน
เริ่มบานคลี่แล้วคว้างกลางดงสัก
เร่ร่อนจนอ่อนใจไร้ที่พัก
จึงหนาวนัก หนาวใจในวันนี้
น้ำท่วมปาก
อยากจะบอกว่ารัก ติดศักดิ์ศรี
ถ้าแม้นมิได้เป็นนารี
จะบอกรักทุกนาทีมิสร่างเซา
โอ้ละเหนอ...ลมเฉียงที่เชียงใหม่
รักก็บอกไม่ได้ ใจยิ่งเศร้า
กลางวันเอ๋ย ทำไมเนิ่นนานเนา
กลางคืนเอ๋ยทำไมเหงาเงียบงัน
สิ่งศักดิ์สิทธิ์ !
เธอเป็นชีวิตความคิดฝัน
เสียดายดอกรักหอมบานพร้อมกัน
จวนแล้ว...จะถึงวันมันโรยรา
เธอ ประดุจสิ่งศักดิ์สิทธิ์ !
แน่ละ ไม่อาจคิดใฝ่หา
เออ....ดอกไม้ในแววตา
มันจะร่วง จะโรยราก็ช่างมัน
ดาราราย
